Content Preview: rss
487 days ago
ตอนนี้ กำลัง เข้าสู่ช่วงที่สองของชีวิต หลังจากที่เรียนจบ อย่างไม่เป็นทางการ (ไม่เปนทางการเพราะว่า ยังไม่ได้รับปริญญา แต่ก้อ มกรานี้แล้วววว) กำลังเริ่มต้นกับชีวิตทำงาน อันแสนจะซ้ำซาก วันๆ ทำกิจวัตรที่เหมือนๆกัน ไม่รู้ว่า ทนกันได้ยังไง แต่ถึงไม่รุ้ว่าทนได้ยังไง เราก็คงจะต้องเป็นคนนึงที่ต้องทนนั่นแหละ ทำงานมาได้ สองอาทิตย์ หลายๆอย่างเริ่มเข้าที่ เริ่มทำนั่นนี่เป็น เริ่มสนิทสนม กับ พี่ๆที่ทำงาน ทุกคนน่ารักดี ยังไม่มีใครที่เราคิดว่าไม่น่ารัก แล้วก้อทำตัวไม่น่ารักใส่เรา ตอนนี้ต้องโตขึ้น ต้องรับผิดชอบ ต้องตรงต่อเวลา ต้องเป็นระเบียบ ต้องรักษาคำพูด จะมาโดด จะมาสาย เพราะคิดว่าจะเมคอัพ เหมือนเมื่อก่อน ไม่ได้แล้ว ต่อไปนี้คือชีวิตจริง เจอเรื่องจริง ผิดคือผิด อาจจะแก้ตัวใหม่ได้ แต่ใครละ จะมาให้โอกาสหลายครั้งหลายหน ต้องหัดเรียนรู้ จากสิ่งที่อยู่ตรงหน้า ต้องกล้าถามกล้าพูด ไม่ใช่มานั่งใบ้ กลัวเค้าหาว่าโง่ ไม่มีอีกแล้ว ทำไม่ได้อีกแล้ว ไม่รู้คือไม่รู้ อย่าทำเป็นอวดฉลาด ถูกมองดูว่าโง่ แล้วค่อยพัฒนาตัวเอง ดีกว่า ทำเป็นฉลาด แต่สุดท้าย ...657 days ago
ไม่ได้เจอกันนานเรยนะ เสปซของฉัน วันนี้ฉันมีเรื่องทุกข์ใจเหลือขนาด ฉันโดนผู้ชายคนนึงหักหลัง แต่เอ๊ะ จะเรียกว่าหักหลัง หรือว่าสวมเขาให้ดี ไม่ว่าจะเรียกว่าอะไรมันทำให้ฉันเจ็บปวด ตลอดเวลาที่ฉันกับเขารู้จักกันมา ฉันก็ไม่คิดหรอกว่า เราจะมาได้ไกลกันขนาดนี้ จากไม่คาดหวังใดๆ กลายเป็นมีความหวัง ... แร้วเรื่องราวมันก็เริ่มตรงไอ้ความหวังของฉันนี่ ฉันรู้สึกดีเวลาได้คุยกับเค้าได้อยู่กับเค้า ฉันชอบเวลาเค้ายิ้มให้ เวลาที่เค้าลูบหัวฉัน ฉันชอบเวลาที่เค้าพูดคะขากับฉัน ชอบเวลาที่เค้าบอกว่าคิดถึงฉัน มันทำให้ฉันหัวใจพองโต และหลงทีกทักไปเองว่าตัวเองพิเสดกว่าคนอื่นๆ เรื่องบางเรื่องที่ฉันรู้มาจากเทอ และคนอื่นๆมักจะไม่ตรงกันเสมอ แต่ฉันก็ทำเปนไม่ใส่ใจ แกล้งทำหูหนวกตาบอดให้มันจบๆไป แต่แล้ว ทุกอย่างก็เริ่มแย่ลง เพราะคำถามของฉัน คำถามที่เทอให้คำตอบไม่ได้ เทอคงไม่รุ้หรอกว่ามันเจ็บปวดนะ ที่คนๆนึง ไม่มีฐานะอะไรเลยในชีวิตของคนอีกคนนึง การที่เทอตอบว่าเราเปนเพื่อนกัน มันอาจจะดีกว่าการไม่มีคำตอบก็ได้ ...784 days ago
หายไปนาน เรื่องราวต่างๆที่เจอะเจอมามากมาย สุข ทุกข์ เศร้าหงา รื่นเริงมากมาย ก่อนอื่น ขอไว้อาลัยให้ค เพื่อนทิวไผ่งาม รุ่น19 ขอให้ไปดีมีความสุขนะเพื่อน.... เรื่องสุขๆที่ผ่านมา ก็มีเซอไพร้วิดพลอยที่แสนเฮฮา ด้วยขบวนช้างขนมเทียน สนุกสนานกัน55 และงานวันเกิดเอิ่13เหรียน ร้องเกะกนัมันส์ได้อีก ทีผ่านๆมาวันเกิดของใครมากมายเต็มไปหมด จำได้บ้างไม่ได้บ้าง ขออภัย แล้วก้อมีอีกหลายเรื่องหลายควาผ่านเข้า ขอบคุณเรื่องต่างๆที่ทำใด้มีรอยยิ้มและเสียงหัวเราะ จบโหมดสุขสันต์ เปิดโหมดหม่นหมอง เริ่มทำงาน...... ที่ผ่านๆมา เจอเรื่องแย่ๆค่อนข้างเยอะ จากทั้งเรื่องเพือนๆ ที่ทำงานกันไม่ได้ดั่งจัยบ้าง การเอาเปรียบกันง การได้รู้ความจริงอะไรตางๆบ้าง การโดนกระทำร้ายจิตจัยบ้าง หลายยยอยู่แหละ แต่กลายๆองก้อลืมไปละ แต่บางเรื่องก้อยังจำได้ ไม่ได้โมโห จะไม่เอะอะโวยวายะไม่แสดงออก สิ่งที่เรารู้สึก มันจะอยู่กับเราตรงนี้แหละ ...
825 days ago
เบื่ออากาศร้อน เมื่อกี้ แค่ออกไปกินก๋วยเตี๋ยว ก็จะเป็นลม เครียด- -* ไม่รู้ว่าอากาศร้อนหรือว่าเพราะอะไร ที่ทำให้อารม์ไม่ค่อยจะดี โดยเฉพาะกับคนบางคน...... ฉันไม่รู้จะเริ่มต้นยังไงดี เพราะว่าฉันรู้ดีว่า ความผิดของเทอมันไม่ได้หนักหนา พอที่จะใช้เป็นเหตุผลในการเลิกรา แต่ตอนนี้ ฉันเริ่มรู้กถึงอะไรบางอย่าง ฉันเริ่มรู้สึกว่า ตอนนี้ ความรักที่ฉันมีให้เทอมันน้อยลง อย่างเห็นได้ชัด แต่ก่อน ฉันรักเทอมาก รักมากจนฉันรู้สึกว่าตัวฉันด้อยค่าเหลือเกิน ความรักของฉันได้ให้เทอไว้จนหมด จนไม่เหลือไว้ให้ตัวฉันเอง ฉันรักเทอมาก ฉันอ่อนแอ ฉันร้องไห้ ฉันรุ้สึกแย่กับตัวฉันเอง แต่หลังจากวันนั้น วันที่เทอได้ทำร้ายความรุสึกของฉันอย่างร้ายกาจ ฉันได้รุ้สึกว่า เมื่อฉันรักเทอน้องลง ฉันกลับรักตัวฉันเองมากขึ้น มันอาจฟังดูเห็นแก่ตัว ใช่!!ฉันเห็นแก่ตัว แต่ถ้ามันจะทำให้ฉัน มีความสุขกับตัวฉันเองมากขึ้น ฉันก็จะทำ มันอาจจะทำให้เทอเสียใจมาก ฉันก็เสียใจ ไม่ใช่ว่าที่ผ่านมา ฉันจะไม่รู้สึกอะไร มันเป็นช่วงเวลาที่ดีมาก ...
854 days ago
วันนี้ ไปมธ. กับพลอยกับอธิมา อธิขับรถไป ต้องขอบคุณอธิสำหรับ การรับส่ง แต๊งกิ้วหลายๆ นัดบ่ายโมงมาถึงบ่ายหน่อยๆ กะลังแยกย้าย เราแยกไปกลุ่มอาหรับ เพราะว่าทำประเทศเลบานอน คุยไปคุยมา อ้าวววว นักกีฬา เลบานอนมาแค่ 7คน แต่ attache มี10กว่า HOD อีก3 เยอะเกิ๊นนนนนนน เลยออกแนวถูกเนรเทศ ไปทำประเทศ ทาจิกีสถาน Tajikistan ก้อคงอยุ่แถบๆนั้นแหละ เป็นไงล่ะ ทีแรกอยู่ดีดีสบายไม่ชอบ ดั๊นนนน อยากมีของเปนของตัวเอง ได้ตามอยากไงละ 5555555 สรุปว่า ประเทดนี้ตกเป็นของพวกเรา555 แล้วก็ได้รู้จักเพื่อนใหม่ๆ หลายคน มีฝน แล้วก็น้องแม๊ก มีมิวมี ใครอีกคนสองคนนี่แหละ จำชื่อไม่ได้ แหะๆ ก้อดีอ่ะ รู้สึกว่าเค้ามาทำกันด้วยใจดี แล้วที่สำคัญ ชอบมิกกี้มาก มิกกี้พูดจาดีมาก แต่เสียดายมิกกี้ไม่ได้มา เสียดายๆๆๆๆ ตอนแรกที่มา นึกว่าจะได้เสื้อได้ของที่ไหนด๊ายยยย อย่าได้คาดหวังอะไร เพราะว่าเสื้อหมด ไซส์เอสหมด แล้วกระเป๋าก้อหมด ต้องมาเอาอีกที31นู่นนนน จบกันนนนนนน วันก่อน ได้ไปอ่าน เวบบอร์ด ของเค้ามา ...
