Content Preview: rss
435 days ago
ดีนะค้าบคุณ Space ขอโทษจริงๆ ที่กระผมไม่ได้มาหาคุณนานมากๆ ตอนนี้ผมติดพันอยู่แต่กับคุณ hi5 แม้กระทั่งตอนนี้คุณ hi5 เองก็ไม่ได้รับข้อความใดๆ จากผมสักเท่าไหร่นักเพราะผมเองก็ไม่ค่อยมีเวลาตอนนี้กำลังเร่งปั่น thesis กะ journal กะ โครงการฯ กะ งบประมาณสกว. เห็นป่ะว่ามันมากและหนักขนาดไหน กระผมเองก็แทบซี้แล้ว ตอนนี้ภาวะตัวบวมมากๆครับเพราะไม่ได้ออกกำลังกายเลย อยากว่ายน้ำ(ตู้มๆ) อยากวิ่ง(พั่บๆ) อยากเล่นบาส(ตุ่บๆ) อยากตีแบต(ฟั่บๆ) อยากไปหมดทุกอย่างตอนนี้คอยดูเดือนหน้าเมื่อไหร่กระผมจะเล่นให้หมดทุ้กอย่างเลยอ่ะ...ตอนนี้ปลื้ม อ.อร เป็นอย่างมากเหมือนแม่คนที่สองเลย เพราะช่วยทุ้กอย่างเท่าที่จะช่วยได้ ไม่ว่าจะเรื่องเรียน หรือเรื่องส่วนตัว รักมากมายหัวปักหัวปำเลย...ตอนนี้ก็คิดถึงพี่ชายมากมายว่ะ ไม่ได้เจอกันหลายเดือนมากบางทีความรู้สึกหรือการแสดงออกทางการกระทำหลายอย่างอาจทำให้พี่เค้าตกกะใจกับความแปลกๆของพฤติกรรม แต่อยากบอกว่ามันออกมาจากใจจริงๆ เรารักเค้ามากมากเท่าชีวิตก็ว่าได้ แต่ไม่รู้ว่าเค้าจะรู้ป่าววะ ถามว่าทำไมตอนนี้เราถึงไม่มีแฟนสาเหตุเพราะว่าสิ่งแรกคือเรารักแม่เรามากๆ เราไม่อยากทุ่มใจให้ใครมากกว่าแม่ ...
591 days ago
ไม่แน่ใจเหมือนกันว่า "กลัว" "กังวล" "ระแวง" หรือว่าเค้าเรียกว่าอะไร ไอ้ความรู้สึกนี้ แต่รับรู้ได้ว่ามันทรมานเรามากที่สุดเลยตอนนี้...มีเรื่องให้ปวดหัวมากมายหลายเรื่อง เรียน, ทางบ้าน, การงาน ฯลฯ มีใครเคยเป็นแบบนี้บ้างไม๊ อาการที่มันอยากร้องไห้ออกมาเพื่อระบายๆ แต่น้ำตามันกลับไม่ไหลออก ทุกครั้งที่ทุกข์ จะพยายามอยู่ในห้องสี่เหลี่ยม ร้องไห้ออกมาให้มากที่สุดแต่ทุกครั้งก็ไม่เคยร้องไห้ได้สุดๆ ซะทีเพราะพอเริ่มร้องทีไร ภูมิแพ้ก็ขึ้น แน่นหน้าอก หายใจไม่ออก...ขนาดจะระบายยังทำไม่ได้เลย แต่มาตอนนี้อยากจะร้องกลับไม่มีน้ำตาเลยซั๊กกะนิด... อารมณ์เปลี่ยนเร็วมาก จนบางครั้งก็กลัวตัวเองอยู่เหมือนกันว่าถ้าเกิดเปลี่ยนเร็วขนาดนี้ อาจทำให้ตัวเองเสียคนได้...ตอนนี้คุยกับใคร ก็ทุกข์ไปหมด คุยกับเพื่อนคนไหนพอถูกสะกิดนิดเดียว ซึ่งบางครั้งเพื่อนมันก็พูดเล่นๆ แต่กลับเอามาคิดมากมายจนตัวเองต้องทุกข์จนจะบ้า แล้วก็ได้แต่บอกตัวเองว่า...พอเหอะกับเพื่อนคนนี้เลิกคุยกันสักพักจะได้ไม่เกิดเรื่องมากไปกว่านี้----เพราะอย่างงั้นก็รู้ไว้ด้วยนะว่า บางทีแค่คำหยอก หรือ การแซว ...
621 days ago
เขาเริ่มเหนื่อยกับการทำ thesis แล้วนะ ปัญญาที่จะแก้ปัญหาแทบจะหมดแล้ว หลักสูตรก็เปลี่ยน เนื้อหาก็เปลี่ยน วันนี้เลยนั่งวิเคราะห์แบบสอบถามไปก่อนไม่สนใจมันไปก่อนอ่ะ ปัญหาของพรุ่งนี้ไว้แก้พรุ่งนี้แล้วกันนะ วันนี้ขออยู่ตรงนี้ อยู่อย่างมีความสุขดีกว่านะๆ ตอนเย็นพี่โทรตอบกลับมาว่าวันนี้พี่จะไปวิ่งแต่ไปวิ่งกะที่บ้านพี่นะ ก็โอเช เพราะว่าวันนี้เราก็ต้องไปถ่ายรูปวัดหลวงพ่อทั้งตอนเย็นและก็ตอนกลางคืนทำโปรเจคนิดหน่อยอะ...พอตอนเย็นวิ่งอยู่รอบนอกพี่ก็โทรมาถามว่าอยู่ไหน ผมก็บอกว่าวิ่งข้างนอกแต่กำลังจะวิ่งไปหาพี่แล้ว พอเข้าไปพี่ก็กลับบ้านแล้ว ก็ไม่เป็นไรหรอกเพราะว่าผมง่ะเดินเรื่อยๆ ไงก็ได้ ปรากฎว่าพี่โทรมาอีกครั้ง บอกว่าพี่กลับบ้านแล้ว..แล้วพี่ก็ถามถึงสาวน้อยเสื้อเขียวที่นั่งอยู่ ผมเลยบอกพี่ว่าผมเห็น แหม่ๆ...เริ่มหม้อ จนสุดท้ายพี่ยอมที่จะโดดไม่กินข้าวกับที่บ้านแล้วมากินข้าวกับผมเพราะสาวน้อยเสื้อเขียว อ่าแถม เฮีย มีลำเลิกบุญคุณ บอกว่า "เนี่ย! พี่ยอมมาก็เพราะเน็กซ์นะเนี่ย" ดูมันๆ ....แต่สุดท้ายก็แห้วเพราะสาวเค้ามีเจ้าแล้ว ก๊ากกกกกก...เสร็จแล้วผมก็ไปถ่ายวัดหลวงพ่อตอนค่ำนิดหน่อย ...
627 days ago
ตอนนี้เน็กซ์น้อยๆเริ่มงงกับการเปลี่ยนแปลงที่จะต้องเกิดขึ้น เริ่มงงกับชีวิตตัวเองว่ามันดีหรือไม่...ไม่รู้เหมือนกันเหมือนตอนนี้ในใจมันสับสนและหาทางออกไม่ได้ 1. มีคนๆ นึง ทำให้เราเจ็บ แต่ไม่รู้ว่าเน็กซ์จะเป็นแบบพี่นิดหรือเปล่า คือคิดไปเอง เดา คาด เอาเองทั้งนั้น ถ้าอยู่เฉยๆไม่กังวลกับมันเรื่องก็จะอยู่ที่ 0 ไม่ติดลบ ไม่เพิ่ม คืออยู่เฉยๆง่ะ ก็ไม่มีอะไรเกิดขึ้น ทั้งตอนมัธยม ตอนป.ตรี หรือแม้กระทั่งเข้า ป.โท แรกๆ เคยคิดว่าเค้าคงไม่สนใจ คงไม่เห็นเราในสายตา เคยคิดขนาดว่าจะไม่ให้อภัยเค้า จะไม่คุยกับเค้า แต่ทุกครั้งที่เจอ ทุกครั้งที่เขาขอความช่วยเหลือเรากลับยิ้มและรู้สึกว่าเรามีความสุขที่สุด และอยากหยุดเวลานั้นไว้ พอได้เจอก็กลับเครียดกลัวว่าเวลาจะเดินเร็ว...ขนาดเคยเข้าค่ายด้วยกันนอนด้วยกัน(แต่คนละห้องนะแค่กำแพงกั้น แต่อาจมีห้องเดียวกันแต่นอนกันหลายคนไง) แต่ก็กลับกังวลกลัวว่าเวลาจะหมดไปเร็ว มาถึงตอนนี้ความรู้สึกมันยังวนเวียนอยู่เลย ...นี่แหละจะทำไงดี 2. มีคนๆ นึง ทำให้เราเจ็บ แต่เราก็ต้องมั่นใจและเชื่อใจเค้าเพราะเค้าเป็นพระเจ้าสำหรับเรา บางทีเราว่าเค้าทำอะไรช้ามากจนเราเครียดไปเอง ...
