Content Preview: rss
20 days ago
MoNaLiSsa ... Ķim$eyi y0Lundan dönDüreCek qüCüm y0..k arTık(!).. *DayanıkSızım 0Lduğun yerDe kaL.. ..H0şÇakaL.. Elvedayla süslenmiş bir yaRınıın dünündeyim Kim Bilir belki Doğmamış Melekler Rolündeyim.. Keşkelerle dolu sonbaharın demindeyimm.. Bilinmez yolların özleminde Tam Önündeyim kaLsaYdın Dié syLéYémédikLerm.. qittiktén snra Yüréqime aqrr qLioo.. $imdi ardndn SésLendkLérm YutkuNurqén ßoqasıma takıLıo.. Gec oLdu ama anLadım.. Kimse giderken götürmüyor sevgiLeri yanında YanıLqıLarımı yüzüme vurmayın İcimdeki cocuqun masaL saatine denk geLdi aşk AnLadım dedim ya Daha fazLa yormayın.. ... Ben GidérKéN BoşLuğum KaLpté KaLır.. Yér!mide Çok Az K!ş! aLır' Bén GittiKtéN SonRa Bazı' İnsanLar Yérimi aLmaya ÇaLışır. BéN Hayat'mda VarLı KaLbini IsıtırKéN* Ben Gittiğimde İsé Géride KaLanLar ...90 days ago
BİR ÇOCUĞUN RAMAZAN GÜNLÜĞÜ Ramazan 1 Bu gün evde bir acaiplik var. Herkes sessizce işine okuluna gidiyor. Annem 'Zeynep hadi sana kahvaltı hazırlayalım' dedi. Kimse yemek yemiyor, su içmiyor. Ablam bile! Ramazan 5 Önce diyet yaptıklarını sanmıştım. İzledim hepsini. Akşama doğru hepsi sessizleşiyor. Sofrayı hazırlayıp ezanı bekliyorlar. Onları böyle seyretmek, öyle hoş ki. Başka zaman, susmak bilmeyen ablamın bu hali içten içe güldürüyor beni. Ama gülmeye cesaretim yok. Ramazan 9 'Niye böyle yapıyorlar?' Ablama sordum, 'Büyüyünce anlarsın..' dedi. Zaten başka ne der ki… Anneme sordum, Ramazan dedi. Babama sordum, Oruç dedi. Ramazan 11 Bu Ramazan ve Oruç isimli iki kişi, bizimkilere yeme-içme yasağı koymuş demek. Arkadaşım Fatıma'ya sordum. Onun aileside gündüzleri yemek yemiyor su içmiyormuş. Ramazan 14 Kaşık çatal sesleri, konuşmalar duydum. Uyandım. Babama haber vermeye koştum, yatağında yok! Çaresiz, huysuz ablamın odasına koştum. O da yok! Korkmadım, Ben bu hırsızların ...
308 days ago
İKİ DÜNYA ARASINDA...... Hani eskiden kayık salıncaklar vardı çocukluğumuzda.. Var mıdır 70 li yıllarda çocuk olup da çılgınca kahkalar atıp düşlere kürek çekmeyeniniz sallanırken... Hızlandıkça dışardan gelen sesler daha bir uzaklaşır sanki kulaklarınızdan... Bulutları yakalarsınız, güneşe dokunursunuz, kuşlarla yarışırsınız... Bazen de binersiniz bir gökkuşağının sırtına kayıverisiniz aşağılara doğru... Artık herşeyin sanal, herşeyin durağan olduğu fizikte hareket kabiliyetimizi elimizden alan teknoloji sanki çiviledi bizi yerimize... Sanki düşlerimize bile başkaları karar veriyor ve biz de buna izin veriyoruz... Bir tembelliktir çöktü üzerimize, ölü toprağı serildi sanki kayboldu heyecanlarımız altında... Hareket ettiğimizde ise hep başkalarının yapamadıklarını görür olduk... Hatta o kadar ileri gitti ki paranoyamız; bize pozitif yaklaşana daha bir şüpheyle yaklaşır olduk, bizden ne beklentisi, ne çıkar düşüncesi var diye... Çağın gereği bu dedik ...
