Content Preview: rss
977 days ago
summerนี้ โชคดีแฮะ ปิดตั้งเดือนนึง แต่ปิดก็เหมือนไม่ได้ปิด เพราะต้องอ่านหนังสือเตรียมสอบขึ้นคลินิก ฮ่า เวลาค่อนข้างนาน แต่ที่จอร์จเซ็งก็เพราะว่า ตูอ่านหนังสือผิดเล่ม!!! เซ็งดิ ดันไปอ่านของที่จะขึ้นปี 5 โฮะๆ โง่จัง สรุปว่า เพิ่งมาตั้งหลักได้เอาตอนที่ใกล้จะกลับมอแล้น ที่ตั้งใจอ่านมาตั้งน๊านนน นานน เอาไว้สอบปีหน้านะ เวงของตู ... แต่ก็เอาเหอะ อย่างน้อยก็ได้ไปเที่ยวทะเลตั้งสองหน ชะอำ-กะเป้ย กวาง ภูเก็ต-กะ แม่ ดีๆ ไม่รู้เพราะว่าเราเกิดเดือนมีนารึเปล่า ราศีมีน มันคือปลากะน้ำ สงกะสัยชาติที่แล้วจะเกิดเป็นปลา เราถึงหลงรักทะเล HAPPY SEA!!! ...I LOVE YOU ^-^
1069 days ago
คิดยังไงกับ space? มันจะเหมือนไดอารี่ที่เราๆเคยเขียนกันในสมุดมั้ยฮึ เพียงแต่เป็นไดอารี่ที่อยู่ในโลกคอมพิวเตอร์ และก็ให้คนอื่นมาอ่านได้ด้วย คอมเมนท์ได้อีกซะด้วย สรุปว่ามันเป็นไดอารี่ของเรา...ที่คุยกะคนอื่นได้ เคยได้ยินมาว่า คนเขียน space น่ะ โลกส่วนตัวสูง คนที่ชอบเขียนไดอารี่ลงในสมุด มันก็เหมือนกับเราคุยกับใครอีกคน ที่รับฟังปัญหาเราทุกเรื่อง ยอมรับที่เป็นเราทุกอย่าง กับทุกสิ่งที่ระบายออกไป ไดอารี่จะไม่เอาไปบอกใครเด็ดขาด ถ้าไม่โดนจิ๊กเอาไปดู space ก็คงจะเหมือนๆกัน ต่างกันตรงที่ว่า สิ่งที่เราเขียนลงไป เราพร้อมจะshare ความคิดเห็นกะคนอื่น อยากรู้จัง ว่าคนที่ชอบเขียนไดอารี่ลงสมุด กับเขียนลงspace จะเขียนเหมือนกันรึเปล่า โลกเรามันก็แปลก มีคนตั้งเยอะ..จะล้นโลกอยู่แล้ว แต่คนก็ต่างหาที่ๆจะระบายสิ่งที่อยู่ในใจ ถึงแม้มันจะไม่มีชีวิตก็ตาม ว่าไปมี space ก็ดีนะ โลกเรามีเรื่องราวเกิดขึ้นตั้งเยอะ แต่ละคน ก็แต่ละเรื่อง คิดแต่ละอย่าง ซึ่งบางที ความคิดพวกนั้น อาจจะไปกระตุกบางต่อมของเรา ...
1075 days ago
แค่อยากจะ up space ... หนาวแล้วนะทุกคน ดูแลสุขภาพกันด้วย นี่เราก็ไม่สบายเหมือนกันอากาศเปลี่ยนทีไร โดนหวัดเล่นงานทุกที ปีนี้รับถ่ายรูปรับปริญญาให้พี่ที่คณะอีกปี ตอนแรกว่าจะรับjobนอกคณะแฮะ แต่...กลัว กลัวไม่สนุก จริงๆมันอาจจะสนุกก็ได้นะ แต่ยังไม่เคยลองทำงานแลกเงินซะที ได้เงิน กับ ถ่ายรูปแล้วhappy ...เฮ้อ... บางทีก็เบื่อกันความรักสนุกของตัวเอง จะพาไม่มีกินกันนิ^-^ รับปริญญาปีนี้ หนาวโคด ว่าไปก็ไม่ค่อยหนุกหรอก แต่มีความสุข...มันอิ่มใจมากกว่า หากคุณเป็นคนๆนึง ที่ได้รับโทรศัพท์ในเช้าวันรับปริญญา ว่า...พ่อกับแม่คุณถูกรถชน... ระหว่างขับรถ เพื่อมาร่วมยินดีกับหลายปีที่คุณเหน็ดเหนื่อย มันคงเป็นวันที่โหดร้ายมากๆ ขออนุญาตคุณพี่นะคะ ที่เอาเรื่องมาเล่าให้ทุกคนที่ได้อ่าน แค่อยากจะให้ทุกคนได้เห็นความเข้มแข็งของผู้หญิงตัวเล็กๆคนนึง ที่ยังยิ้มได้...แม้ว่าจะยิ้มทั้งน้ำตา เราแทบจะร้องไห้ตอนที่พี่เค้าบอก สงสารมากๆ แต่ด้วยอะไรก็ไม่รู้ บอกกับเราว่า ต้องถ่าย ตอนแรกพี่แกถอดใจไม่อยากถ่ายแล้ว เราเองก็แทบจะไม่มีใจถ่ายเหมือนกัน ...
