Content Preview: rss
585 days ago
รักวันวานในความเจ็บช้ำ เคยทำให้คนอย่างฉัน..ลำบาก ก็รู้ดีไม่เคยลืม พ้นวันวานไม่นานก็พบ เจอเธอเข้ามาให้แสงสว่าง ให้ฉันเองเกิดความหวัง ในหัวใจแม้จำได้ดีว่าวันนั้นมีน้ำตาเท่าไร วันนี้ฉันก็ยังคงเต็มใจ (*) ลองดูกับเธออีกครั้งเป็นไงก็เป็นกัน จะเจ็บอย่างเดิมซ้ำๆ ก็ให้มันรู้ไป และวันนี้ฉันอยากจะบอกว่า เธอคือความรักครั้งใหม่ เป็นตายร้ายดีจะลองดู เพราะเธอเดินเข้ามาสลาย ความกลัวและความบอบช้ำ..ของใจ ให้ฉันยืนได้อีกครั้ง รักวันวานที่เคยผิดพลั้ง เธอเป็นบทเรียนให้รักครั้งใหม่ ก็หวังไว้ว่าอย่างนั้น ในหัวใจแม้จำได้ดีว่าวันนั้นมีน้ำตาแค่ไหน วันนี้ฉันก็ยังคงเต็มใจ (*) ......(",)......
599 days ago
ในระยะเวลา 12 วันของการทำงาน 11 วันกับการเกือบจะลงแดง ไม่ได้เล่นเน็ต 8 วันกับการเป็นห่วงน้องเหมียวที่หายไปจากบ้าน (แล้วน้องเหมียวก็กลับบ้านถูก กลับมาทางดาดฟ้า) 2 วัน กับการที่ใจสั่นๆ เพราะการแค่เจอใครบางคน 1 วันกับการที่นั่งอยู่ในห้องแคบๆ เงียบๆ คนเดียว 2 วันกับการผจญภัยคนเดียวเพื่อให้ทันรถไฟฟ้าขบวนสุดท้าย และตื่นเช้าเพื่อกลับไปทำงานให้ทัน หลายวันกับใจที่สับสน เมื่อมีคนหยิบยื่นความรู้สึกดีๆให้ ทุกวันกับการที่อยู่เงียบๆทบทวนจิตใจ แล้วรู้ว่า ไม่ว่าจะยังไงใจเราก็เหมือนเดิม หลายครั้งกับการที่พยายามเปิดใจ แต่สุดท้ายก็ไม่เคยเปลี่ยนอะไรได้เลย (เพราะชั้นไม่พร้อมที่จะรักใหม่ สิ่งหนึ่งในใจขว้างชั้นเอาไว้ไม่ให้รักเธอ) (คำว่ารักมันมีข้อแม้ ถ้ามีวันใดที่ต้องพ่ายแพ้ สุขแค่ไหนให้คูณ2ถ้าต้องปวดใจ) วันนี้กับการที่เริ่มรู้สึกผิดอย่างร้ายแรง เหมือนจะเห็นแก่ตัว แต่มันเป็นการพยายามเพื่อให้ตัวเองหลุดจากสิ่งเดิมๆ แล้วเริ่มชีวิตใหม่ แต่..ทำไมได้.. ขอโทษจริงๆ พยายามมากๆแล้ว ขอบคุณสำหรับทุกๆอย่างที่มีให้ แต่ไม่รู้ทำไมเหมือนกัน เอ๋คงรักใครไม่เป็นอีกแล้วจริงๆ... ...
616 days ago
ลืมตาขึ้นมา พร้อมหยดน้ำตา ต้องกอดตัวเอง ร้องไห้ เก็บกดไว้ นานนาน ข้างใน พอกัน เสียที สำหรับ หัวใจ ที่เหนื่อย กับการ คอยรัก คอยห่วง ใย กับคนไร้ หัวใจ อย่างเค้า ทุกครั้ง ที่จ้อง มอง ภาพสะท้อน ของ กระจก เงา จะไม่เห็น คนเก่า ที่เคยหลง งมงาย บอกตัวเอง ให้ลืม เค้าไป อย่ากลับไปหา เค้าอีกเลย ถ้าเค้า ไม่ต้องการ สิ่งที่เค้า ได้ทำ มันเกิน ให้อภัย อย่ากลับไปรัก เค้าอีกเลย แม้เพียง สักครึ่งใจ จดและจำ เอาไว้ ขาดเค้าไป ซักคน ไม่ตาย พอที สายตา ของความ หมางเมิน คำพูด ที่คอย ทำร้าย ให้ได้ยินต่อไปนี้ ให้มัน จบไป ทุกครั้ง ที่จ้อง มอง ภาพสะท้อน ของ กระจก เงา จะไม่เห็น คนเก่า ที่เคยหลง งมงาย บอกตัวเอง ให้ลืม เค้าไป อย่ากลับไปหา เค้าอีกเลย ถ้าเขา ไม่ต้องการ สิ่งที่เขา ได้ทำ มันเกิน ให้อภัย อย่ากลับไปรัก เค้าอีกเลย แม้เพียง สักครึ่งใจ จดและจำ เอาไว้ ขาดเค้าไป ซักคน ไม่ตาย... ....(",)....
656 days ago
----เอ๋ไม่มีเวลา?...ก็เอ๋ไม่มีนาฬิกานี่หน่า นาฬิกาเสียมาเป็นเดือนแล้ว Y-Y ----เอ๋ไม่กินข้าว?...ไม่ชอบกินข้าวมาตั้งแต่ไหนแต่ไรแล้วเฟ้ยยย!! ----เอ๋กินสับปะรดมั๊ย...ไม่อ่ะ ขอบคุณ ยี้ เค้าไม่ชอบง่ะ ----เอ๋ไปที่นี่นั่งรถสายไรอ่ะ...อย่ามาถามเรื่องเส้นทาง เค้าไม่ค่อยจะรุ้เรื่องงงง = =' ----ทำไมเอ๋ไม่ส่งรายงาน...ก็ไม่อยากส่งอ่ะ มีปัญหาไรป่ะ *-* ----ทำไมไม่ไปเรียน...อาจารย์ไปแข่งโยนเปตอง?? ----เมื่อไหร่จะสูง...หึหึ หยาบคายมากมาย ----สูงขึ้นบ้างรึยัง...(หึหึหึ)ไม่สูงขึ้นค่ะ แต่สวยขึ้น 555+ ----เอ๋!!ผอมลงรึป่าว...เอออ่ะจิ น.น.ลดไปอีก 4 กิโล กลุ้ม -*- ----ไงเอ๋จะจบรึยัง...ใกล้แระ...ใกล้ตายแระ (ผลจากข้อข้างบนโดยไม่ทราบสาเหตุ) ==' ----ทำไมเงียบๆอ่ะไม่ค่อยพูดเลย...แล้วจะให้พูดอารายล่ะค๊าบบบบ ----เอ๋ไม่ค่อยโทรหา...ก็ตังค์โทรศัพท์ม่ะค่อยมีง่ะ T-T(แต่เค้าใช้บุฟเฟ่ดีแทค 4 ทุ่ม-11โมงเช้าน๊ะ) ----ทำไม่เอ๋ไม่มีแฟนใหม่ซะที...โสดให้ผู้ชายเสียดายเล่นโว๊ยยย คริคริ "ถ้าหากว่าใจเราไม่เคยจะรักเลยซักที จิตใจวันนี้คงจะไม่แข็งแกร่ง" ...
677 days ago
<ขอพูดถึงBlogของคราวที่แล้วนิดนึง ไม่น่าอัพเลยตู โดนแซวเละ ==' 55++เม้นก็ไม่เม้นกันนะยังมาแซวเชอะ> 22 มกราคม (แต่ทำไมในสเปสบอกว่า 21 หว่า?) รู้มั๊ยวันนี้วันอะไร วันนี้ เมื่อปีที่แล้ว เป็นวันที่ผู้หญิงตัวเล็กๆคนนึง ออกจากบ้านด้วยใจสั่นๆเล็กน้อย (เป็นอะไรรึป่าวน๊า โทรศัพท์ก็ไม่รับตั้งหลายวัน) ไม่รุ้เหมือนกันว่าทำไม พร้อมกระเป๋าใบใหญ่เหมือนทุกวัน แต่เพิ่มเสื้อผ้าลงไปด้วย(วันนี้จะม่ะกลับบ้าน) และของอย่างนึงสำหรับคนคนนึง แล้วก็เรื่องราวอีกเยอะแยะมากมายที่อยากจะบอก อยากจะคุยให้เข้าใจ เปิดใจกัน อยากสารภาพ อยากจะไปเล่าให้ฟัง รวมถึงไประบายให้ฟังด้วย (เอาให้หายคิดถึงเล้ย) พร้อมจะไปยังที่ที่นึง แต่...ก็กลายเป็นว่าต้องเปลี่ยนจุดหมายกลางคัน เพราะคงมีแรงไปต่อไม่ไหว ทำตัวไม่ถูก หลังจากดีใจได้เพียงเสี้ยววินาทีด้วยเสียงแมสเสจจากคนที่รอ น้ำตาก็ไหลออกมาโดยไม่รู้ตัว (ยังไม่ทันหุบยิ้มเลย) เหมือนมันเคว้งคว้างมาก เหมือนไม่มีตัวตน ไม่รู้จะเรียกว่าอะไรดี ไปไหนไม่ถูกแล้ว เปลี่ยนเป็นไปห้องเพื่อนแทน ไม่ขอบอกละกันว่าหลังจากนั้นเป็นยังไง แต่บอกได้เลย ไม่ร้องซักแอะ แต่มันทรมานยิ่งกว่านั้นอีก!! ...
