Content Preview: rss
631 days ago
ถึงเวลาในตอนนี้ ทำไม!!ตัวช้านเองไม่คิดที่จาลืมเค้าออกไป มันมีแต่ตอกย้ำซ้ำๆเข้าลึกเข้าทุกๆวันโดยที่ไม่มีเหตุผลว่าทามไมถึงเปงอย่างนั้น เวลายิ่งผ่านมานานเท่าไหร่ความรู้สึกและความผูกพันยิ่งกลายเปงปมที่แก้ไม่ได้ อาจจะเปงเพราะความรู้สึกแคร์เทอมากกว่าคาย หวงเทอยิ่งกว่าคนอื่นใด แต่เวลาที่ผ่านมาเหมือนกับความรุ้สึกที่ช้านหยิบยื่นให้เทอ มันไร้ค่า ทุกความรู้สึกที่ให้เทอไปเหมือนกับว่าเทอ มันละลายหายไปพร้อมกับคำพูด ถึงแม้ในเวลานี้เทออาจจะจำภาพวันเก่าทั้งหมดที่ผ่านได้ แต่เทอไม่เคยรู้ถึงความรู้สึกที่ช้านมีให้กับเทอสักครั้งนึง เทอพยายามที่จะนำมีดมาแทงช้านทีละอันทีละอัน โดยเทอไม่เคยคิดว่าจะดึงมีดออกมาจากความรู้สึก แต่เทอยังคงที่จะกรีดและทิ่มแทงให้มันเจ็บขึ้นทุกวัน และเทอพยายามให้ความรุ้สึกตงนั้นมันเย็นชาและชินชากับคมมีดที่ได้รับ จนวันนึงช้านต้องการที่จะหลบกับคมมีดที่เทอคอยทิ่มแทง แต่มันไม่มีทางที่จะสำเร็จเลยสักครั้งเหมือนช้านยิ่งหลบมันยิ่งทิ่มแทงให้เจ็บมากขึ้น และความรู้สึกตงนั้นยิ่งฝังลึกเข้ากว่าเดิม ...
718 days ago
บางครั้ง ความรัก ก็เข้ามาหาเรา เพื่อให้เราเรียนรู้ มิใช่ ให้เราครอบครอง... ไม่ผิดหากจะ"รัก"คนมีเจ้าของ แต่ จะ ผิดหากเข้าไปทำหน้าที่ซ้ำซ้อนคนอีกคน... หน้าที่ของ "ความรัก" คือ การ เดินไปมอบ "ความรัก" และยืนเฉยๆ เพื่อรับมันไม่ใช่ การดิ้นรนเพื่อให้ได้มา... ในห้วง "รัก" การ "ถูกรัก" มันสุขใจ การมอบ "ความรัก" มันอิ่มเอม และเมื่อได้รับการปฏิเสธ มันทรมาน... "ความรัก" จะเกิดขึ้น เมื่อเกิดการถ่ายเทพลังอันอ่อนโยนของ คนสองคน "ความรัก" มิใช่ การเข้าไป เป็นชีวิตเขา แต่คือการเข้าไป อยู่ข้าง ๆ ชีวิตเขา... คนบางคนเหมาะที่เกิดมาเพื่อให้เรา "รัก" แต่ไม่เหมาะ ที่จะร่วมชีวิตด้วย... "ความรัก" ระยะแรก ทำให้ร่างกายหลั่งสารกระตือรือร้น ทำให้มนุษย์ทำทุกอย่างให้ได้มาซึ่ง "ความรัก" แฟน ก็คือ เพื่อนคู่คิด ที่ก้าวไปด้วยกันในวันข้างหน้า... ในวันที่ "ความรัก" คงที่ สารกระชุ่มกระช่วยงดทำงาน สิ่งเดียวที่จะทำให้อยู่ด้วยกันได้ตลอดไป คือ ...
721 days ago
ความรักของคนหลายๆอย่างเปรียบได้ถึงความรุ้สึกต่างๆ แต่สำหรับช้าน มันเปงความรุ้สึกที่ไม่มีคำบรรยาย และตัวช้านเองก้อคงหาคำที่มีค่าเลิศเลอมาเปรียบเทียบ แต่ในทางกลับกันช้านคิดว่า ความรักของช้านในตอนนี้ มันมีค่า มีความผูกพันมากขึ้นทุกๆวัน และมันก้อกำลังจะหาย ไปอย่างรวดเร็วเพียงเวลาอีกไม่นาน ตลอดเวลาที่ผ่านเราไปไหนมาไหนด้วยกัน เราได้ดูแลกันใกล้ๆ เราได้เหงน่ากันเกือบทุกวัน ฯ แต่ในช่วงเวลาเหล่านี้มันก้อมักจะหมดไปอย่างรวดเร็วอีกเช่นกัน ช้านเองก้อไม่รุ้ว่าวันข้างมันจะเกิดอะไรขึ้น คนที่ช้านรักจะอยุ่ใกล้ๆกับช้านอีกไม่นาน เค้าก้อจะต้องไปอยุ่อีกที่ๆหนึ่งที่มีผู้คนมากมาย ถึงวันนั้น ช้านกับเค้า คงต้องเลิกกัน ไม่ช่ายไม่เชื่อใจเค้า แต่ช้านคิดมาตลอด เพราคนเราถ้าถึงเวลาจะไปจะยื้อไว้อย่างไร ก้อคงยื้อไม่อยู่ ถึง จะรักกันมากแค่ไหนก้อตาม ช้านก้อคงภาวนาอย่าให้ถึงวันนั้นเร็วๆ แต่ก้อต้องยอมรับนะสำหรับคำพูดที่ว่า ความสุขมักจะจากเราไปเร็วเสมอ แต่ช้านก้อดีใจที่ครั้งหนึ่งเราทั้ง2คนได้รัก ได้ดูแล ได้มีความรู้สึกดีๆให้กัน ฯ ทุกวันนี้เทอเองคงจาไม่รุ้ว่าช้านรักเทอมากแค่ไหน ...
