Content Preview: rss
684 days ago
..แสงอ่อนๆของวันใหม่เริ่มฉายที่จุดตัดของน้ำกับฟ้า เกิดการหักเหของแสงส่งสีประหลาดเข้าที่รูม่านตา ลมอุ่นๆเลียผิวแก้มเหมือนเป็นการชวนให้ตื่นมาทักทายกัน กลิ่นเค็มๆที่คุ้นเคย เวลานี้ช่างแสนวิเศษ...ใจนึงก้อยากจะนอนซุกผ้าห่มใช้เวลาในห้วงคำนึงมากขึ้นอีกหน่อย แต่ก็อดเสียดายภาพสวยงามในยามเช้าของทะเลไม่ได้..ทำให้ต้องลุกขึ้นมาในที่สุด อากาศยามเช้ายังไม่ร้อนนัก แค่พออุ่นๆ ฉันลุกจากเตียงไปนั่งที่เก้าอี้ชายหาดหน้าบ้านบนหาดทรายพร้อมกัน ขวดน้ำและบุหรี่1ตัว คาบไว้ที่ปาก ..จุดไฟแล้วสูบควันเข้าไปพอให้รู้สึกดี....เช้านี้ก็สวยงามเหมือนเคย ..หลังจากล้างหน้าล้างตาแปรงฟันแล้ว ฉันก็ตรงรี่ไปที่ร้านอาหารริมทะเลที่ติดกับบ้านพัก เวลานี้ไม่มีอะไรดีไปกว่า กาแฟร้อนๆหอมๆ กับบุหรี่อีกสักตัว Postcard ที่เตรียมเอาไว้ คิดว่าจะเขียนหาใครๆกองอยู่ตรงหน้า..กาแฟหมดไปครึ่งแก้วแล้ว ฉันยังคงทอดอารมณ์อยู่ที่เก้าอี้ตัวเดิม มองออกไป.. ..ชีวิตของเราต้องการอะไรหนอ ความสุขของมนุษย์คือที่ตรงไหนหนอ ความฟุ้งซ่านเดิมๆกลับเข้ามาในความคิด ฉันมักฟุ้งซ่านเรื่องที่ไม่มีคำตอบเสมอ บางทีก็ใช้เวลาหมกมุ่นอยู่กับมันนานสองนาน ทั้งๆที่สุดท้าย ...
850 days ago
...คนเรามักกลัวในสิ่งที่มองไม่เห็น... ...คนเรามักไม่ชอบอยู่ในสถานะการณ์ ที่ยังไม่รู้คำตอบที่แน่ชัด... ...คนเรา มักชอบคิดอะไรในสิ่งที่ยังมาไม่ถึง... ทุกคนก็คงรู้ว่า ความรู้สึกพวกนั้นน่ะ มันเป้นยังงัย ต้องยืนในที่มืดมืด ไร้แสงสว่าง ไร้ที่ยึดเกาะ ยืดแขนไปสุดตัว ก็ว่างเปล่า หันไปทางไหนรอบๆตัวก็เจอแต่ ความว่างเปล่า... แต่เมื่อเวลาที่เปลี่ยนสภานะเป็นคนคุมเกมเมื่อไหร่ ก็ไม่ค่อยมีใครนึกถึงความรู้สึกของผู้ถือไพ่เล็กกว่าในเกมนั้น... ...คนเราก็อย่างงี้... ...คนเรา เปลี่ยนแปลงเสมอ... ...คนนึงเปลี่ยนไปในทางที่มากขึ้น ในขณะที่อีกคน เปลี่ยนไปในทางที่น้อยลง....ไม่ทางใดก็ทางหนึ่ง ...คนเรา มันกไม่ชอบการเปลี่ยนแปลง แต่ก็เปลี่ยนแปลงเสมอ ...สิ่งที่ต้องจำใจทำคือ การยอมรับ และอยู่กับมัน ...ใครทำได้อย่างสมบูรณ์แบบบ้าง...ไม่มี ... "....................." ... จงอย่าเปลี่ยนแปลงถ้าไม่อยากเปลี่ยนแปลง..
865 days ago
..อย่างที่เคยบอกไว้ ความรัก แทรมซึมเข้าสู่หัวใจของเรา โดยไม่ทันรู้ตัวเสมอ..ซ้ำแล้ว ซ้ำเล่า ชีวิตที่ผ่านมา7เดือน เหมือนผีเสื้อเพิ่งหัดบิน.. ปีกทั้งคู่ยังไม่แข็งแรงจึงบินได้ต่ำ...เหน็ดเหนื่อย ที่ต้องบินต้านกระแสลมเพียงลำพัง หวังว่าสักวันจะได้เจอ ทุ่งดอกไม้แสนสวย เพื่อพักใจและอิ่มเอม... ...ความหวัง ที่ไม่ได้หวัง มักมาก่อนความหวัง ที่เฝ้าคาดหวัง.. ผีเสื้อน้อย..แม้ไม่ได้พบทุ่งดอกไม้ที่สวยงามดั่งใจหวัง แต่ก้พบดอกไม้แสนสวย ขนาดกำลังเหมาะ เป้นมิตรและแสนดี ความรัก แทรกซึบแนบชิดอยู่ในหัวใจเสียแล้ว รสหวานของน้ำหวานคำแรก ก็ทำให้รู้ได้เลยว่า ชีวิตนี้สิ่งที่ต้องการคืออะไร ไม่จำเป้นต้องบินได้สูงที่สุด ไม่จำเป็นต้องค้นพบทุ่งดอกไม้แสนงาม.. ขอเพียงแค่ สักที่...สักคน ที่เหมาะและเข้ากันได้ดี... น้ำหวานเพียงหยด... ก็หอมหวานเสียยิ่งกว่า น้ำหวานทั้งทุ่งดอกไม้เสียอีก ...แด่ ความรักที่ไม่ได้คาดหวัง
1113 days ago
1157 days ago
..เอางี้.. จบแล้วโว๊ยยยยยยยยยยยยยยย !!!!!!!!!!!!!!!!!!! ปริญญาตรี สราดดดดดดดดด แทบตาย ดีใจนะ นะ นะ นะ นะ..
