Content Preview: rss
780 days ago
Hi everyone, I've just finished my 1st semester final examination. It's very very hard for me to read the book all and understand all things. But now it passed, thanks god. ^^ 3 weeks after is my suffer, had migraine almost of the days and lost a few weight 555+. It's good. How about all of you (IPSFers)? I'm not hear from anyone (OH! except Aina from Spain) Miss all of you and want to hear from you soon. Write me just a comment. อ่ะ และแล้ว ภาคอินเตอร์ก็ผ่านไป เฮ้อ...สอบเสร็จซะที เหนื่อยเจงๆ ทำไมมันถึงสอบนานงี้ฟะ เกือบตาย แต่รอดมาได้ ได้ข่าวว่าเกรดคลินิกออกแล้ว แต่ยังไม่รู้เรยครับ ยังไม่กล้าด้วยหละ เหอๆ ปิดเทอมแล้ว แต่ก็ใช่ว่าจะได้พักผ่อน เพราะต้องขับรถรับ-ส่งน้องไปเรียนพิเศษที่สยามแต่เช้าตรู่ทุกวัน ใครจะชวนเที่ยว ไอ้แอมว่างนะจ๊ะ..อิอิ อ่ะ มาอัพตอนโกอินเตอร์กันต่อ คราวที่แล้วจบฮ่องกงใช่มะ วันแรกที่ไต้หวัน (Day 0) เหยียบประเทศไต้หวันตอนประมาณสี่โมงเย็นด้วยเที่ยวบิน CI802 จากฮ่องกง แบบงงๆหละ ...
821 days ago
Hi IPSFers, Long time no see. (eiei just 14 days abroad.) There're to many new experience and too many people to know and to be friends. I felt very happy to back to Thailand but so sad to leave all of you. I miss all of you so much. 11 days in Taiwan is the beautiful days for me all new things make me so exciting. One thing that annoyed me until now is I had very short time in Taiwan, I wanna travel around Taiwan , a beautiful island, because I'm not sure if I haven't a chance to come again. But it's OK because I so happy about the activities that all the staff done, it's very interesting. Thaks for all the good things you've done to me and the good moments that we be together. Miss all of you so much. If it possible, I hope to see you in the APPS congress 2008 in Thailand. (Sorry for my bad English.) Aime (If you've already read this, please write a comment for me. thanks ^^ ) สำหรับเพื่อนๆชาวไทยจ้า ...
924 days ago
ของเก่าๆ ก็ใช่ว่าจะไม่ดีซะทั้งหมดนะ นี่ไง.... เพื่อนเก่า ..... ที่เมื่อไหร่ก็ยังน่ารักอยู่ เจอกันทีไร ก็มีความสุข แต่ทำไม๊...นานๆถึงจะนัดกันได้สักทีนึง 555 หลังจากบ่มเพาะความคิดถึงไว้จนเต็มที่แล้ว ก้อได้เวลา นัดเจอกันซักที คราวนี้เจอกันเยอะมากเลย (คือ จริงๆแล้วเพื่อนเจอกันบ่อย..เพราะอยู่แถวนั้นอยู่แล้ว) เกือบ 20 คนแน่ะ ก้อไปเจอกันที่ร้าน "แหลมเกตุ" คือร้านไอ้โค้กนั่นเอง (ยกความดีความชอบให้นะโค้ก ... ถ้าไม่มีร้านแก พวกเราก้อคงไม่ได้นัดเจอกันแบบนี้ ไม่ได้ความรู้สึกแบบนี้.... รักแกจริงๆ) ได้นั่งคุยกัน... หัวเราะ .... แบบที่ไม่เคยได้หัวเราะมานานแสนนาน หัวเราะ .... เหมือนกับว่าพรุ่งนี้จะไม่มีโอกาสให้หัวเราะได้อีก หัวเราะ .... แบบที่ไม่เคยหัวเราะกับใคร หัวเราะทุกที .... เวลามีแม่บอกใครๆว่า แอมไปเจอเพื่อนดาราฯ เพราะทุกคนจะตกใจว่าแอมมีเพื่อนเป็นดาราตั้งแต่เมื่อไหร่ ห้า ห้า ห้า เพื่อนที่ให้ความหมายชัดเจนว่าเพื่อน เพื่อนที่ใช้เวลาคบกันนานกว่าใครๆ ...
