Content Preview: rss
958 days ago
วันนี้วันดี เลยอยากอัพ ช่วงนี้ว่างงานมากเคยคิดไว้นานแล้วว่าจะเขียนหัวข้อนี้สำหรับนักเที่ยวแต่กะลังสั่งสมประสบการณือยู่ทุกวันจนวันนี้เรียนจบแล้วถือว่าเป็นวิทยาทานให้กับรุ่นที่เพิ่งหัดเที่ยว ( ทำตัวรุ่นใหญ่ซ่ะด้วย 55 ) ที่เขียนเรื่องนี้ไม่ใช่ว่าเก่งอะไรแต่เพราะในบางกรณีคุณอาจจะทำพลาดอย่างที่ผมทำพลาดมาจึงเขียนไว้เป็นบทเรียนใครมีข้อเสนอแนะสามารถเพิ่มเติมได้ครับ ก่อนอื่นเลยการเที่ยวในที่นี้ไม่ใช่ไปเที่ยวทะเล ภูเขา หรือสวนสยาม การเที่ยวในแบบนี้เค้าเรียกการเที่ยวกลางคืน การเที่ยวกลางคืนมีหลายรูปแบบแตกต่างตามสไตล์ของคนเที่ยวแต่ละคนออกไป บางคนชอบเต้น บางคนชอบนั่งกินคุยกัน บางคนชอบดนตรีที่ไม่ค่อยมีฟังกันมากนักในเมืองไทย บางคนชอบดูดนตรีสด บางคนชอบดูดนตรีสดที่เล่นเก่ง บางคนชอบดูดนตรีสดที่นักดนตรีหน้าตาดี ก็นานาจิตตัง กันออกไป แต่ทุกวันนี้ร้านต่างๆก็มีการพัฒนาเพื่อเอาใจผุ้บริโภคให้ถึงที่สุด อาจจะรวมหลายๆแนวใว้ในร้านเดียว เพราะฉนั้นที่เราจะพูดและแนะนำเกี่ยวกับการเที่ยวเราจะพูดถึงคนส่วนใหญ่ที่ชอบไปเต้นกันตามสถานที่อโคจร เราจะไปกันที่ล่ะข้อ อย่าข้าม ถ้าไม่จำเป้นหรือมีเหตุสุดวิสัยจิงๆ ...
1011 days ago
ตอนนี้เวลา 13.46 น. ณ เชียงใหม่ มีเสียงคนกำลังทำความสะอาดบ้านญาติดังไปมา นั่ง เล่นแล้วก็นึกครึ้มขึ้นว่าจะอัพสเปซจิงๆความคิดนี้มีมาหลายเดือนก่อนหน้านี้ แต่ เวลาจะอัพก็จะโหยยเหนื่อย เพราะเจออะไรมามากมายอัพไม่ไหว ดองเป้นดินพอกหางดิม จนวันนี้ เข้าไปอ่านสเปซเพื่อนๆ แล้ว เกิดไฟ อยากเขียนขึ้นมา เค้าว่ากันว่า คนเราเมื่อถึงทางแยกที่จะต้องตัดสินใจอะไรแล้ว ช่วงเวลา ที่คุณครุ่นคิดว่าจะทำอะไรดี มันเป็นภวังค์ เพียงแค่ชั่ววินาทีหนึ่ง หรือ 4 วัน หรือ 6 ปีที่คุณคิดว่าคุณจะทำอะไรต่อ แล้วชีวิตคุณจะไปไหนดี เลี้ยวซ้ายตรงนี้แล้วไปออกที่ไหน หรือว่าเราทำอะไรลงไปแล้วส่งผลอะไรกับชีวิต เป็นต้น และนี่ก็เป็นอีกหนึ่งทางแยกที่ผมต้องเลี้ยว หรือตรงไป หรือแม้กระทั่งอาจจะกลับหลัง อาการเลื่อนลอยไปมา ไม่มีอะไรจริงจัง ไม่เครียดกับชีวิต ครึ่งๆกลางๆ ค้างๆคาๆ คงจะเป้นอาการค้างเคียงของ ภวังค์นี่ซะกระมัง อาการพวกนี้จะดีขึ้นเมื่ออยู่กับเพื่อนหรือดนตรี แต่ถ้าอยู่คนเดียวก็จะเกิดอาการเหม่อลอย เพ้อเจ้อ ปั่นป่วนตัวเอง แม้กระทั่งขับรถ ก็ชั่งเถอะ ไม่ไหวน่ะ เมื่อไหร่ เราจะหลุดจาก ภวังค์นี่ซักที เบื่อแล้ว แต่ทำไม ยัง ...
1152 days ago
หลังจากผ่านพ้นช่วงสอบที่น่าใจหายใจคว่ำก็มีสิงดีๆเกิดขึ้นหลายอย่าง เลยช่วงนี้ดีใจมากๆเดินไปไหนมาไหนก็ยิ้มมมมมมมม เพื่อนก็แซววววว งี้แหละคนมีความสุข ได้เวลาลุยงานเต็มที่ เดินทาง 12.00 ถึง กรุงเทพ 19.00 หลังจากถึงที่ ค่าย เค้าก็บอกว่าวันนี้ ถ่ายปกน่ะ เราก็อ้อครับ แต่ไม่ได้ คิดว่าจะถ่ายทันทีเลยไง ปรากฏยังไม่ได้หายใจหายคอ ก็ถ่ายกันเลย ก็แต่งหน้าเกลียดการแต่งหน้าโคตร แต่ก้ต้องแต่งน่ะ เกิดมาหน้าตาด้อย ก็งี้แหละ ต้องให้เครื่องสำอางค์ช่วย 555 พี่เค้าบอกแต่งไม่ขึ้นหรอกแกสิวเยอะเกิน เอากระดาษาทราย ขัดให้เรียบก่อนได้มั้ย หน้ากูเลือดอาบพอดี เค้าบอกว่าไม่หล่อ แล้วยังมีสิวอีก โอ้ยย เลือกได้ก็ไม่อยากมีหรอกครับ เลือกได้ ก็อยากหน้าไม่มันแบบนี้ หรอก นี่เอะอะๆ ทำไร เหงื่อออก ตลอด คนอ้วน เผาผลาญง่าย 555 ก็เตรียมตัวกันเรียบร้อยคราวนี้ก็มาเตรียมท่าทาง สิครับ ท่าทางเป็นอะไรที่ค่ายคาดหวัง ไม่ได้คาดหวังให้เทห์หรืออะไรมากมาย แต่ คาดหวังให้ ตลกและฮาที่สุด ถ่ายปกซิงเกิ้ล ก็ยังต้องให้ ฮา จะไปไหน ฮาไป พัทลุง เหรอ เซงไปก็เอาหล่ะสิมองหน้ากัน มุขไม่เดิน เพิ่งเดินทางมุขไม่ออกเหนื่อย ทำไรก็ไม่ได้ 15 นาทีแรก ...
