Content Preview: rss
21 hours ago
(ΣΥΝΕΧΕΙΑ ΑΠΟ 17/08/09) Ντετερμινισμός Σύμφωνα με το Φιλοσοφικό Λεξικό του Cambridge 1, ντετερμινισμός είναι η άποψη ότι η κατάσταση του κόσμου σε κάθε στιγμή καθορίζει ένα μοναδικό μέλλον και ότι η γνώση όλων των θέσεων των πραγμάτων και των κυρίαρχων φυσικών δυνάμεων θα επέτρεπε σε κάποια διάνοια να προβλέψει τη μελλοντική κατάσταση του κόσμου. Οι σύγχρονοι ντετερμινιστές πιστεύουν 2 πως για κάθε γεγονός, με όση ακρίβεια και αν το περιγράψουμε, υπάρχει κάποια θεωρία ή σύστημα νόμων τέτοιο ώστε το ότι συνέβη το συγκεκριμένο γεγονός με αυτή την περιγραφή προκύπτει από αυτούς τους νόμους μαζί με πληροφορίες για την προηγούμενη κατάσταση του συστήματος. Μια κάπως διαφορετική παρουσίαση του παραπάνω αξιώματος συνοψίζεται στα εξής : α ) κάθε γεγονός έχει ένα προηγούμενο αίτιο β ) σε κάθε δεδομένη στιγμή με δεδομένο το παρελθόν, μόνο ένα μέλλον είναι δυνατόν και γ ) έχοντας γνώση όλων των προηγούμενων συνθηκών και ...
2 days ago
( MEROS B CONTINUED FROM 11/09/09) Another negative point of Plato’s originality was his introduction of the correct polity (orthi politeia). It is an axiom of Plato’s that there is one and only one orthi politeia defined by ‘science’, the science of the whole.21 This polity is the first ( proton) and the best (ariston) and must be distinguished from the other polities, just as God is distinguished from humans (303b). On the basis of this ideal construction, reality and the existing polities are judged, and are found to be unoriginal, imperfect and imitations (mimimata) of this supposedly correct polity. This is the great deception, the illusion of any idealist philosophy, instigated by Plato: he constructs an unreal ideal picture and afterwards claims that the real world is an error, a lie, bad, ugly, imperfect, lacking in relation to the ideal picture.22 As a result he again distorts reality, concealing the idea that there can be no perfect polity, that there can be no law ...
3 days ago
Α)Εκθεση στο Μουσείο Κυκλαδικής Τέχνης με 280 έργα από 50 μουσεία σε όλο τον κόσμο Το αγγείο, «πυξίδα» στη γλώσσα των αρχαιολόγων, έκρυβε όλα τα καλλυντικά και τα μυστικά ομορφιάς τριών γυναικών. Το καπάκι είναι κομψοτέχνημα λιτότητας. Και η παράσταση με τα τρία αιδοία και τον φτερωτό φαλλό που τοξεύει προς το μεσαίο, προκαλεί τον θαυμασμό για τη φαντασία του καλλιτέχνη που το έφτιαξε. Μοιάζει με μικρό μυθιστόρημα. Ο Φιλονίδης, ερωτευμένος με την αυλητρίδα Ανεμώνη, από τις γνωστές εταίρες της αρχαιότητας που έπαιζε και αυλό, παραγγέλνει σε αγγειογράφο της εποχής (γύρω στο 420 π.Χ.) την πυξίδα με το κομψό καπάκι. Το όνομά του, άλλωστε, είναι χαραγμένο διακριτικά στον φαλλό που κλίνει προς το μεσαίο αιδοίο, δείχνοντας την προτίμησή του στην Ανεμώνη που τον συντροφεύει στα συμπόσια. Είναι φανερό ποια διαλέγει ανάμεσα σε τρεις. Τα περισσότερα εκθέματα που αποκαλύπτονται από τις συσκευασίες τους αυτές τις ημέρες στο Μουσείο Κυκλαδικής Τέχνης έχουν να «διηγηθούν» ιστορίες αγάπης, ...
4 days ago
(CONTINUED FROM 18/08/09) 2. The Standard Model Polytope The structure of a simple Lie algebra is described by its root system. An N dimensional Lie algebra, considered as a vector space, contains an R dimensional subspace, a Cartan subalgebra, spanned by a maximal set of R inter-commuting generators, Ta, (R is the rank of the Lie algebra) Every element of the Cartan subalgebra, C = CaTa, acts linearly on the rest of the Lie algebra via the Lie bracket (the adjoint action). The Lie algebra is spanned by the eigenvectors of this action, the root vectors, V , with each corresponding to an eigenvalue, Each of the (NR) non-zero eigenvalues, , (imaginary for real compact groups) is linearly dependent on the coecients of C and corresponds to a point, a root, a , in the space dual to the Cartan subalgebra. The pattern of roots in R dimensions uniquely characterizes the algebra and is independent of the choice of Cartan subalgebra and rotations of the constituent generators. Since ...
5 days ago
(SYNECHEIA APO 10/08/2009) Στο πλαίσιο της διαβολής του κατηγόρου εντάσσεται και η ενοχοποίηση του για ηθική ή φυσική αυτουργία στο φόνο ενός συμπολίτη του. Έτσι, ο Δημοσθένης παρουσιάζεται ως ένας αδίστακτος και πανούργος εγκληματίας που όχι μόνο διέπραξε το έγκλημα, αλλά παγίδευσε το φίλο του φορτώνοντάς του το φόνο και καταχράστηκε τα χρήματα που αυτός του εμπιστεύτηκε, όταν κατέφυγε στην εξορία. 347 Οι παραπάνω κατηγορίες είναι, από όσο μπορούμε να γνωρίζουμε, αβάσιμες και αυθαίρετες και συνιστούν κατάφωρη διαβολή σε βάρος του αντιδίκου,τον οποίο παρουσιάζουν ως ένα κοινό εγκληματία. Αποτελούν αναληθή ρητορικά πυροτεχνήματα με τα οποία ο κατηγορούμενος επιδιώκει να καταστήσει τους δικαστές κοινωνούς της οργής και του μίσους του για τον κατήγορο. Οι επιθέσεις του Αισχίνη δεν φαίνεται να περιορίζονται στις προσωπικές σχέσεις του Δημοσθένη, αλλά επεκτείνονται και στις επαγγελματικές. Με μια σειρά διαβολών ο ρήτορας επιχειρεί να ανταποδώσει στον κατήγορο τις βολές στην ...
