Content Preview: rss
749 days ago
5/11/2007 Christchurch,NZ จัดให้ตามคำร้องขอ หลังจากมีเสียงเรียกร้องอยากให้ชั้นเล่าถึงการเดินทางเกือบรอบโลกอันสุดโหดของฉัน ฉันเรียกได้อย่างเต็มปากว่า “ สุดโหด ” เพราะว่า...มันไม่ได้น้อยไปกว่าครั้งอื่น ๆ ที่อยู่ในความทรงจำของชั้นเลย... การเดินทางไปต่างประเทศของฉันไม่เคยธรรมดาสักครั้ง หลายคนคงเคยได้ยินชั้นเล่ามาบ้าง...ตอนที่ชั้นจองตั๋วเครื่องบินครั้งนี้ฉันหวังที่จะให้การเดินทางครั้งนี้ของฉันธรรมดาและง่ายสุด ๆ เพราะว่าตอนแรกชั้นจะต้องเดินทางคนเดียว...กระเหรี่ยงที่ฟังภาษาอังกฤษไม่แตกอย่างชั้น ขอหลีกเลี่ยงการเสวนาภาษาอื่นให้มากที่สุด...ฉันยอมจ่ายค่าตัวแพงขึ้นอีกนิดหน่อยเพื่อเปลี่ยนตั๋วเดินทางที่ต้องแวะ 3 จุดของ Singapore Airline นั่นคือ กรุงเทพฯ - สิงคโปร์ - โอคแลนด์ - ไครเชิร์ท มาเป็นของสายการบิน Qantas กรุงเทพฯ - ซิดนีย์ - ไครท์เชิร์ท เส้นทางง่าย ๆที่ไม่ต้องเหนื่อยแวะหลายที่ กับประเทศที่เคยเดินทางไปมาแล้ว ไม่น่าจะมีอะไรยากเกินความสามารถของฉัน...แต่ทว่า เรื่องมันเกิดขึ้นตอนที่ฉันไป check in ...
788 days ago
กลับมาละ...หลังจากที่ไปนอนกกได้อยู่นานลองนาน ฟักออกมาเป็นตัวได้ซะที เข้าเรื่อง shopping ดีกว่า... แดนสวรรค์ของนักช๊อปดินแดนแห่งของก๊อบก็คือเมืองจีนของเรานี่เอง...ของเดี๋ยวนี้ made in china กันหมดอยากได้อะไรก็ไปหาซื้อได้ที่นั่น...จากเซินเจิ้นไม่ใกล้ไม่ไกลจากฮ่องกง...แฟชั่นไปถึงไหนของก๊อบแถวนั้นก็ตามติดแฟชั่นไปแบบเท้าเหยียบเงาหายใจรดต้นคอกันเลยทีเดียว...ของแสนถูกประเภทว่าใครคิดจะไปแต่ไม่มีเครื่องกันหนาวก็ไปหาซื้อแถวโน้นเอาไม่หนักกระเป๋าประหยัดพื้นที่และถูกตังค์กว่าเป็นไหน ๆ (อันนี้จริง ๆนะ) ทั้งเสื้อผ้าแฟชั้นต่าง ๆ , DVD หนัง,อุปกรณ์ไฟฟ้า,อุปกรณ์ computer แทบทุก Item ในห้างเลยก็ว่าได้....แต่น่าแปลกใจนะว่าทำไมเป็นถึงผู้ผลิตอุปกรณ์ไฟฟ้าแต่ว่าไม่มี Brand เป็นของตัวเอง...แหะ ๆ ๆ ก็อย่างที่เค้าว่ากันว่าของที่ผลิตที่จีนคุณภาพตามราคา ซื้อมาไม่เกิน 2 ปีก็พัง...เห็นจะเป็นเหตุผลหลักว่าทำไมถึงไม่มี World Brand กะเค้าซะที...งานนี้ฉันได้เห็น หนุ่ม ๆ สวมวิญญาณนักช๊อป คนหนึ่งอยากไปดู จอ LCD เล็ก ๆติดในรถ อีกคนก็อยากไปดู Antique ...
792 days ago
แหม ดีใจนะเนี่ยที่เพื่อน ๆ หลายคนติดอกติดใจเรื่องย่อฉบับกระเป๋าของฉันที่ post เข้าไปใน e-mail เมื่อครั้งที่ได้ไปตะลุยเมืองจีน ถือว่าเอาประสบการณ์มาแบ่งปันให้ฟังสนุกๆ ละกัน ก็แค่ไม่อยากให้เพื่อนที่กำลังจะเดินทางไปที่นั่นไปเอ๋ออยู่กลางเมืองใหญ่ ที่การสื่อสารไม่เป็นใจยิ่งกว่าหนังเรื่อง lost in Translation ซะอีก....เติมน้ำให้เต็มขวดแล้วเดินตามมา...เดี๋ยวจะพาไปรู้จัก กลางเดือน ก.ค.เมื่อปีที่แล้ว หนังโฆษณาเหล้ายี่ห้อหนึ่งพาฉันและทีมงานทั้งหมด 4 ชีวิต(โดยมีฉันเป็นผู้หญิงคนเดียว)เดินทางแบบกะเร้อกะรังไปจนถึงเมืองเซี่ยงไฮ้ ระยะเวลาในการเดินทาง 5 ชม.บนเครื่องบินของฉัน ในหัวเฝ้าคิดแต่ว่าจะไปเจออะไรที่มหานครแห่งนั้น เพราะหลายเสียงเหลือเกินต่างบอกว่า... “ แหม...ไม่ยากหรอกไปหาลูกค้า เอาแผนที่ให้ที่โรงแรมไปเดี๋ยวเค้าก็เรียก Taxi ให้ ” ...แหมคุณขาถ้ามันจบแค่นั้นได้ก็ดีสิคะ....หันหน้ามองไปมาใครล่ะเนี่ยจะช่วยชีวิตพวกฉันได้ถ้าการสื่อสารไม่สัมฤทธิ์ผล Producer ...
795 days ago
นิ่ม : “ ป้าคะ ดินสอนี่ขายยกกล่องไหมคะ ? ” ป้า : “ คิดเป็นแท่งตามที่ขายแยกอ่ะ ยกโหลก็ไม่ได้ลดนะ ” ป้าพนักงานคิดเงินแผนกเครื่องเขียนตอบฉันแบบไม่อีนังขังขอด นิ่ม : “??!!??” คิดในใจ... ตอบตรงคำถามไหมเนี่ย... เวลาผ่านไป 20 นาที ฉันมายืนตรงหน้าป้าอีกทีพร้อมของกองพะเนินให้ป้าคิดเงิน ป้ามองของแล้วหน้ามองฉัน ป้า : “ น้องซื้อไปแจกเหรอ ” ป้าถามด้วยน้ำเสียงเปลี่ยนไปเพราะของที่ฉันเอามากองให้ป้าคิดเงินเป็นดินสอแฟนซี 3 กล่องใหญ่ประมาณ 150 แท่ง ดินสอสีอีก 10 กล่อง เชื่อกกระโดดอีก 10 เส้น ห่วงยางอีก 4 อัน และสติ๊กเกอร์ลายการ์ตูนอีกเพียบ นิ่ม : “ ค่ะป้า จะเอาไปแจกเด็กที่โรงเรียนที่ใต้อ่ะค่ะ ” ป้า : “ 3 จังหวัดชายแดนน่ะเหรอ ” นิ่ม : “ ค่ะป้า ” ป้า : “ น้องเป็นอาสาสมัครเหรอ ?” นิ่ม : ...
964 days ago
บทสนทนาบนโต๊ะอาหารมื้อกลางวันวันนี้...ทำให้ฉันแทบจะกลืนข้าวไม่ลงเมื่อมีคนพูดว่า ปลายปีนี้อาจจะมีสงครามกลางกรุงเกิดขึ้นอีกรอบ...ฉันนั่งนึกถึงภาพความหายนะที่จะเกิดกับสภาพเศรษฐกิจบ้านเรา...และไม่ต้องนึกเลยว่าชีวิตของเราจะเป็นอย่างไร ฉันพยายามคิดทบทวนและเตรียมชีวิตไว้เพื่อรับมือกับสภาพเศรษฐกิจอันเลวร้ายที่จะมาถึง ฉันคิดแค่ว่าการพยายามเก็บหอมรอมริบไว้ตั้งแต่วันนี้น่าจะเป็นการดี เพราะอย่างน้อยก็ปฏิเสธไม่ได้ว่าเงินคือสิ่งสำคัญที่เป็นตัวขับเคลื่อนชีวิตของโลกปัจจุบัน คำถามแรกที่เกิดขึ้นกับฉันคือ ฉันจะเดินกอดคอไปกับการ “ รัดเข็มขัด ” เฉกเช่นเพื่อนสนิทได้ไหมเนี่ย...มันก็ต้องลองดูกันสักตั้ง ฉันลุกขึ้นมาบอกตัวเองว่า มันต้องทำได้สิ...ในวันที่ทั้งเดือนเราเหลือเงินแค่หยิบมือตั้งแต่ต้นเดือน...เราก็ยังฝ่าฟันพาชีวิตรอดมาจนถึงสิ้นเดือนได้โดยไม่อดตาย มันไม่น่าจะยากถ้าเราจะใช้เงินตามข้อแม้นั้นได้ในเดือนอื่น ๆ หรือจะลองคิดดูว่าจะต้องเก็บเงินเป็นกี่เปอร์เซ็นต์ของรายได้ทั้งหมดดู หรือจะไปลองเปิดบัญชีฝากประจำไว้ ก็น่าสนใจดี ...
