Content Preview: rss
86 days ago
หนังที่ดี...ไม่จำเป็นต้องบีบน้ำตา นี่ก็อาจจะเป็นหนึ่งในนิยามของคนหลายคน ที่ประทับใจ Ponyo ในความเรียบง่าย แต่ Ponyo ไม่ได้ทำให้รู้สึกอย่างนั้น...ไม่รู้ว่าตัวเองโชคร้ายรึเปล่า พล็อตที่เรียบง่ายของ Ponyo หนังที่เกี่ยวกับสัตว์ใต้ทะเลในจินตนาการของ Hayao Miyazaki อาจจะทำให้หลายคนประทับใจในความบริสุทธิ์ของความรัก ของโปเนียวที่อยากจะหลบหนีออกจากชีวิตเดิมๆ ใต้ทะเลภายใต้การควบคุมของ "พ่อ" เพื่อมาเป็นมนุษย์ โดยมีซูโซเกะ..เด็กหนุ่มวัย 5 ขวบ..เป็นหนึ่งในแรงบันดาลใจ เช่นเดียวกับ Little Mermaid ภาคฝรั่ง แต่สำหรับเราแล้ว ถือว่าเป็นความพยายามที่ยังประทับใจไม่พอ กับเนื้อหาหลายๆ ส่วนที่อาจไม่ make sense นัก และการขาด chemistry ระหว่างตัวละครสองตัว (เอิ่ม มันก็เด็ก 5 ขวบ กับปลาอายุ 5 ขวบอ่ะนะ) มันเหมือนกับว่าโปเนียวต้องการเพียงแค่อยากจะเหมือนๆ กับใครคนอื่นเขาบนบก อยากที่จะมาอยู่เป็นมนุษย์ แค่อยากจะหลบหนีพ่อมา ซึ่งก็เป็นจุดอ่อนจุดเดียวกันกับที่ Sleepless in Seatles มี และเป็นจุดที่ Almost Famous มีเป็นจุดแข็งของเรื่อง โปเนียวจะรู้ได้ยังไงว่าโซซูเกะจะดูแลโปเนียวไปตลอด ...
89 days ago
ถ้าเราไปที่ร้านสตาร์บั๊คส์ แล้วสั่งมอคค่า 1 สตอเบอรี่ปั่น 1 ปรากฏว่าไม่มีขายสตอเบอรี่ปั่น คนขายจะ cancel มอคค่าเราไปด้วยเลยมั้ย? แล้วคนขายจะปล่อย ให้เรารอ..รอ..รอ..จนต้องเดินไปทวง แล้วก็บอกเราว่า "ไม่มีสตอเบอรี่ค่ะ ถ้าคุณยังอยากได้มอคค่า คุณต้องต่อคิวสั่งใหม่ค่ะ" รึเปล่า หรือเธอจะพูดกับคุณว่า "ก็คำสั่งคุณน่ะมันผิด มีอะไรไม่รู้เกินมา" "แล้วทำไมต้องยกเลิกมอคค่าด้วยล่ะ ผมกำลังรออยู่" เธอตอบว่า "ก็ชั้นเห็นร้านเราไม่มีสตอเบอรี่ ก็เลยยกเลิก order คุณไป ถ้าคุณยังอยากได้มอคค่า ก็กรุณาสั่งใหม่นะคะ ต่อคิวด้วยล่ะ คิวเรายาว....." ถ้าสตาร์บั๊คส์บริการลูกค้าอย่างนี้ คงจะเจ๊งไปตั้งแต่ยังไม่เริ่มขาย.. เผอิ๊ญ..เผอิญ...สาขานี้เงินมันหนาและไม่อั้น แถมลูกค่า complain ไม่ได้อีกต่างหาก เพราะจะหาว่าดูถูกเจ้าของสตาร์บั๊คส์ที่อยู่เบื้องบน อ่อ แล้วสำหรับมอคค่า "คุณต้องบอกด้วยนะคะว่าจะให้ใส่ส่วนผสมอะไรลงไปบ้าง ปริมาณเท่าไหร่ ใช้หลอดสีอะไร ป.ล. เรามีหลอดอยู่แค่สีเดียวนะคะ" "
459 days ago
ไม่คิดว่าเดี๋ยวนี้จะมีคนเล่น space แล้ว เนื่องจากเสื่อมกระแสความนิยมไปให้กับ hi5 (กลุ่มวัยกระเตาะ) และ facebook (กลุ่มเด็กนอก-นอกไรไม่รู้) ตั้งแต่ space เปลี่ยนรูปโฉมเป็น live พร้อมกับอาการโหลดช้าและไม่สวยอย่างรุนแรง แต่เมื่อเช้าจู่ๆ ก็แปลกใจ เมื่อเนตะระส่งเมล์มาบอกว่า "คิดถึง ไม่ได้อัพเสปซเลย" ข้าพเจ้าก็เลยตอบไปว่า "อยู่หน้าคอมที่ทำงานวันละสิบชั่วโมงแล้ว กลับบ้านไปก็ตายอย่างเดียว" และแล้วก็คิด...ทำไมไม่อัพมันในที่ทำงานล่ะ ทำงานก็เกินเวลาราชการอยู่แล้ว .. 555 (จะมีใครด่ามั้ยเนี่ย ขอเถอะนะ เงินเดือนหมื่นนึงเนี่ย ขอใช้ facilities สักห้านาที) โอกาสอันน้อยนิดทำให้คนเราฉกฉวยมันไว้ ถ้าคิดว่าเราจะอยู่ที่ไหนอีกไม่เกินสามเดือน เราก็จะรีบทำทุกอย่างที่จำเป็นจะต้องทำ เจอทุกคนที่จะต้องเจอ ซื้อทุกอย่างที่จะต้องซื้อ ทำงานทุกอย่างที่คิดว่าควรจะต้องบรรลุให้ได้ภายในช่วงระยะเวลานั้นๆ แต่เมื่อคุณคิดว่า คุณจะอยู่ที่นี่ตลอดไป เวลาคุณมีเหลือเฟือ...จนคุณไม่คิดว่า มีความจำเป็นที่จะต้องทำอะไร จนปล่อยให้เวลามันผ่านไปเรื่อยๆ เพื่อนฝูงก็ไม่จำเป็นจะต้องรีบนัด ...
544 days ago
การไม่ได้เขียนไดอารี่ - หรือการไม่ได้เขียนอะไรเลย หลายครั้งก็มีข้อดี คือ คุณจะไม่ยึดติดอยู่กับมัน.... คุณจะไม่อมทุกข์ คุณจะไม่หมกมุ่น คุณจะง่วงแล้วนอนโดยที่ตื่นเช้ามาก็ลบความทรงจำทั้งสิ้นให้เลือนหายไปโดยที่ตัวคุณเองก็ไม่รู้ตัว... แล้วมันดีหรือ? แล้วมันดีหรือ? แล้วมันดีหรือ?... บางครั้งการได้ทบทวนอะไรซ้ำๆ มันก็ทำให้คุณได้คิด ได้จุดประกาย ว่าสิ่งที่คุณกำลังดำเนินมาครึ่งปีกว่านั้น ถูกต้องหรือไม่ มนุษย์เราก็ไม่ต่างอะไรจากแมลงเม่า กว่าจะรู้ตัวอีกที อาจจะบินหายตายไปกับกองไฟเสียแล้วก็ได้... เพียงแต่ช่วงเวลาชีวิตของมนุษย์นั้นยาวนานกว่านัก การสละเวลามาเขียนไดอารี่ - หรืออะไรสักอย่าง สักอาทิตย์ละครั้งก็อาจทำให้คุณคิดอะไรได้มากขึ้น... ป.ล. วันนี้ได้ทำสิ่งที่คิดว่ายากที่สุดในชีวิตไปอย่างหนึ่ง ไม่รู้ว่าพรุ่งนี้ตื่นมาจะเจอกับอะไร...
