Content Preview: rss
704 days ago
ถูกหลอก ฉันถูกหลอกให้ทำสิ่งสารพัด ด้วยความหวังลมๆ แล้ง ๆ ที่สุดท้าย วันนี้ก้ยังไม่ได้รู้ว่าเพื่ออะไร ทุกครั้งที่ ได้แค่อุปกรณ์ตัวหนึ่ง เมื่อหมดประโยชน์เธอก็ทิ้งไป ที่เจ็บปวดอยู่นี่ มิใช่ว่าไม่รู้ทัน แต่เพราะรู้ เข้าใจในทุกสิ่ง แต่สิ่งที่ทำคือยอมให้เป็นแบบที่เธอต้องการ นั่นไงล่ะ...ที่ทำให้ฉันเป็นแบบนี้ ทุกครั้งที่ทำลงไป เห็นความสุขบนใบหน้าของเธอ...ฉันเป็นสุข ทุกครั้งที่นึกถึงความจริง ...เธอทำดีกับฉันทุกครั้งที่ต้องการใช้ประโยชน ..........ส่วนที่เหลือไม่ได้ใส่ใจ ทำให้หลายครั้งที่หลงคิดไปว่าเราพิเศษ ทั้งที่ความจริงไม่ใช่.....นั่นล่ะที่เจ็บปวด การอยู่ในสภาพเช่นนี้ให้ดีที่สุด เสพกับความสุขที่ได้ทำดีเพื่อเธอ เลิกใส่ใจกับสิ่งดี ๆ ที่เธอให้ก่อนที่จะหลอกใช้ แค่ถามว่าเธอต้องการอะไร แล้วทำให้เธอเท่าที่ทำได้ มีความสุขกับการที่ได้ดูแล .. ก็พอ ไม่ได้ยอมให้หลอก ไม่ได้หลอกตัวเอง ...แค่อยากดูแล ..
799 days ago
ตอนแรกวันนี้เป็นวันที่น่ากลัวที่สุด เราคิดว่า เราจะผ่านวันนี้ไปอย่างมีความสุขได้อย่างไร เพราะคนที่เห็นคุนค่าของวันนี้ที่สุด ไม่ได้อยู่ที่นี่อีกต่อไป แต่..... ขอบคุณ พี่โป้ง พี่เดี่ยว น้องปาล์ม พี่จ๊อด ที่ทำให้ค่ำคืนแรกผ่านไปอย่างมีความหมายและแสนสุขสันต์ให้ความอบอุ่นของพี่ ๆ น้อง ๆ ขอบคุณของขวัญที่น่ารักที่สุดในโลกของหุ้นส่วนร้านที่รัก(เจี๊ยบ กุ๊ก โจ)และแก๊งป้า ๆ ทุกคน(พี่จ๋า พี่เอ พี่สุ พี่ยุ พี่ต้อง)ค่ะ ขอบคุณคำอวยพรจากเพื่อนทุกคนที่หลั่งไหลมาจาก SMS ตั้งแต่นาทีแรกของวัน ขอบคุณคำอวยพร ที่ส่งผ่านทั้งทางคำพูดและแววตาของเพื่อนร่วมสาขาทุกคน ขอบคุณสมาคมนักแบดมินตันแห่ง MC 5 ที่ร่วมทุกข์ร่วมสุขกินอาหารจนพุงกางที่ร้านเหรียญแก้ว(พี่อ๋อ { พี่ใหญ่ในการเลี้ยงครั้งนี้ } อีฟ [ ที่ร่วมเลี้ยงรับปริญญาและวันเกิด ] กุ๊ก อ้อง พี่บี ปอ เบลล์) ...
801 days ago
เมื่อวันสำคัญแห่งปีกำลังก้าวเดินทางมาถึงอีกครั้งหนึ่ง หัวใจไหว ๆ กับความรวดเร็วของเวลาที่ผ่านเข้ามา อีกปีหนึ่งแล้วหรือ....กับการเติบโตของบางสิ่ง กับการหยุดอยู่ของอีกหลายสิ่ง ชีวิตที่เดินต่อไป... ยิ่งเดิน ยิ่งห่างไกล สิ่งที่เราเรียกว่า “ อดีต ” ....ออกไปเรื่อย ๆ เรื่อย ๆ แม้การโหยหาในบางสิ่ง ก็ทวีขึ้นตามระยะทาง แต่ไม่มีสิ่งใดหวนคืนกลับมาได้อีก ผลักดันให้หัวใจค่อย ๆ เข้มแข็งและเติบโต การเห็นชีวิตของเราชัดเจนขึ้น ตรงกันข้ามกับสายตาที่สั้นลงตามอายุไข วันนี้..... อีกวันที่น้ำตาของฉันไหลอยู่ในอก เมื่อคิดถึงเรื่องบางเรื่องที่ไม่มีวันหวนคืนมา ช่วงเวลาที่แสนวิเศษของคนสำคัญที่สุดในชีวิตฉัน ช่วงเวลาที่ฉันเกิด คนที่คลอดฉันออกมา คนที่ไม่มีวันหวนคืนมา ...
810 days ago
ผ่านวันเวลามาเรื่อย ๆ กับชีวิตที่มีเรื่องราวที่เปลี่ยนแปลงไปมาทุกวัน เรื่องราวมากมายผ่านเข้ามา การตัดสินใจใหม่ ๆ ในทุก ๆ วัน ทุกสิ่งเปลี่ยนใหม่ มีคนถามฉันว่าจะทำอย่างไรกับชีวิตที่ไม่มั่นคงแบบนี้ของตัวเอง ฉันตอบกลับไปในทันใดว่า "เดินต่อไปเรื่อย ๆ อย่างสุขใจกับการเปลี่ยนแปลงนั้น" ชีวิต ไม่ใช่เรื่องที่มีความแน่นอนอยู่แล้วไม่ใช่หรือ ....ฉันก็แค่ก้าวเดินไปเรื่อย ๆ บนเส้นทางที่ไม่มีวันสิ้นสุดตราบเท่าที่ชีวิตฉันคงคงอยู่ ฉันชอบคำว่า "บากบั่นมุ่งไป" นะ ...ฉันว่าฉันกำลังทำสิ่งนั้น ....ฉันมองไม่เห็นด้วยซ้ำว่าข้างหน้าของฉันคืออะไร ต้องเดินไปทางทิศไหน....สิ่งที่ฉันเห็น..ก็แค่สิ่งที่ปลายทาง ที่อยู่ในมโนภาพจินตนาการขอฉันเอง แม้มันจะเลือนลางเหลือเกิน แต่สิ่งที่สำคัญกว่านั้นก็คือการมีความสุขกับวันนี้ไงล่ะ
818 days ago
ไปดูหนังเกาหลีเรื่องหนึ่งมา เป็นหนังที่พูดถึงเรื่องราวชีวิตของผู้หญิงคนหนึ่ง ที่มีแต่ความรักที่เป็นไปไม่ได้เลย มาตลอดชีวิต .....เนื่องจากเป็นคนอ้วน โดยเนื้อเรื่อง ๆ นี้สำหรับเราแล้วเป็นเรื่องตลาด ๆ ทั่วไป ที่เห็นหนังหลายเรื่องทำขึ้น อาจจะเป็นด้วยสาเหตุที่ปัจจุบันโลกของเราตัดสินคุณค่าของความเป็นคนโดยใช้เรื่องรูปร่างหน้าตาแป็นปัจจัยหลักปัจจัยหนึ่งก็เป็นได้ เนื้อเรื่องทำให้ผู้หญิงคนนี้ดำเนินชีวิตไปในเส้นทางของการทำศัลยกรรมเพื่อให้ได้มาซึ่งความสวยที่สังคมยอมรับ คำชื่นชมที่จะมาแทนคำด่าและความรังเกียจที่มีต่อตัวเธอของสังคม เพื่อลบคราบน้ำตาทุกหยดที่สังคมทำขึ้นกับชีวิตของเธอมาโดยตลอด ความสนุกสนานของเรื่องเกิดขึ้นโดยความสามารถในการผลิตของประชาชนชาวเกาหลีจริง ๆ ค่ะ ทั้งสนุก ตลก เศร้า ... ได้ทุกอารมณ์ในเรื่องเดียว จุดที่สำคัญที่สุดของหนังเรื่องนี้สำหรับฉันแล้วก็คือ คำสอนของพ่อนางเอก ที่ในเรื่องนี้เป็นบุคคลซึ่งต้องรักษาตัวในโรงพยาบาลทางจิตที่ว่า “ มีแต่พระเจ้าเท่านั้นที่ทำได้ทุกอย่าง ดังนั้นเราจงทำในสิ่งที่เราทำได้ให้ดีที่สุด ” ...
