Content Preview: rss
264 days ago
โห นานจังวะ กูไม่ได้เข้ามาในนี้เลยหรอเนี่ย มัวทำไรยู๋ว่า 1 ปี ที่ผ่าน มีเรื่องราวมากมาย แค่รายละเอียดนี่สิ ลึกซึ้ง แค่คิดก้อนะ เเหวะ...ตัวเอง แต่ยังไงไม่ว่าอะไร กูก้อไม่มีทางเดินกลับหลังแน่นอน คนอย่างกูมีแต่เดินหน้า ถึงทางที่กูเดิน จะไม่ราบเรียบ ไม่สมหวัง ในสิ่งที่คิดก้อตาม คนอย่างกู ก้อเปงคนอย่างกูนี่แหละ จะให้เปงคนอื่นได้ไงว๊า me is me not is u นี่กูคงจะชอบผู้ชายคนนั้นมากนะเนี่ย ถึงได้มาพร่ำอ่ะไรมากมายชนาดนี้ง่ะ แต่ตอนนี้รู้ว่า กูชอบอะไร ไม่ชอบอะไร กูชอบและรักตัวเองมากๆๆๆ กูไม่ชอบ อะไรที่หลอกลวง นั่นนี่โน่น จุฟๆๆๆ
676 days ago
ตัวอ้วนยังจำได้ ปีแรกที่เข้ามาเรียนคณะนี้ ถึงแม้จะเป็นปีที่สองที่ได้มาอยู่มหาลัยนี้ก็ตามที ..เทอมสองของปีสองต้องเรียนร่วมกับเดกคณะอื่น เพราะเปงวิชาเลือก ซึ่งทำให้ตัวอ้วนได้เจอกับตัวโตเป็นครั้งแรก (ที่จิงเราเดินสวนกันบ่อยมากแต่ไม่ได้สนใจไรมาก..) ในห้องเรียนจะมีโต๊ะซึ่งถูกจัดวางเป็นระเบียบ เปงแถวไปจนแถวสุดท้าย ตัวอ้วนเลือกที่จะนั่งแถวสุดท้ายริมหน้าต่าง จนประมาณอาทิตย์ที่ 3 ก็ปรากฏว่ามีผู้ชายคนนึงคนหนึ่งเข้ามานั่งแถวเดียว กับตัวอ้วนแต่ไม่ได้ติดกันเพราะเพื่อนนั่งยู๋ ตอนที่ตัวโตเดินเข้ามานั่ง เราก็ไม่ได้คิดอะไร แต่ใจเต้นเล็กน้อย... เพราะเราพอจะเห็นเค้าผ่านๆมาบ้างแล้วและก็เห็นว่า อืม..ดีเนอะ ก็แอบปลื้มเล็กๆที่เราไดเรียน้อยู่ห้องเดียวกัน แต่เพื่อนอีกคนของเราก้อแอบปลื้มเค้าเหมือนกัน ก้อไม่ว่ากัน แต่ก็ไม่ได้คุยไม่ได้คิดอะไร... จนกระทั่งเรานั่งเรียนไปสักพัก ก้อเริ่มอยากรู้ว่าเค้าชื่อไร แต่ก้อไม่ได้ถามใครจนเพื่อนเค้าเรียกถึงรู้ว่าเค้าชื่อ.... รู้ชื่อก้อเท่านั้นไม่ได้คิดไร แต่เราเริ่มเจอกันบ่อยขึ้นโดยที่เค้าไม่รุ้ว่า ...
689 days ago
ฉันเหนื่อยนะ กับการตามหาความรัก ที่เรียกว่ารักแท้... หรือจิงๆ แล้ว บนโลกนี้ไม่มี...... ไม่มีเหลืออยู่เลย ฉันผิดด้วยหรือ ที่ฉันใช้สมอง และความรักนำทาง ในการตามหาใครคนนั้น ฉันผิดด้วยหรือ ที่ฉันซื่อสัตย์ รักใคร รักจริง ถ้าเหล่านั้น คือ ความผิดจริง พวกคุณ อย่าเดินเข้ามาหาฉันเลย เพราะฉันไม่ใช่เป้าหมายของคุณ ฉันอ่อนแอเกินไป ที่จะรับกับคำว่า ผิดหวัง และหลอกลวง ดีนะที่เชื่อมาตลอดว่าบนโลกนี้ไม่มีรักแท้... หัวใจยู๋ที่เราจะสุขจะทุกข์เราต้องเปงคนกำหนด...มะช่ายคนอื่น
729 days ago
..*"TiWaBoX"*.. ..เมื่อเราสองคนไม่ค่อยพูดกัน ยิ่งนานนับวันสองเราเริ่มเปลี่ยน เปลี่ยนแปลงจากคนที่เคยคุ้น เป็นคนที่เหินห่าง ต่างคนคิดไปว่ามีเรื่องราว ต่างใจคิดกันไปเองทุกอย่าง ต้องไกลห่าง เปลี่ยนแปลงความรักเป็นการเฉยชา... ..เปลี่ยนวันที่มีความหมาย กลับกลายเป็นวันที่ดูไร้ค่า เมื่อเธอก็ยังไม่พูดจา และฉันก็ทำเป็นเฉยชา................ นี่คือตอนจบของคนไม่พูดกัน ยิ่งนานก็ยิ่งเหินห่าง มีแต่วันเวลาที่สูญเปล่า เพราะความไม่เข้าใจกันแค่นิดเดียว จึงทำให้เราแยกทาง ไม่มีวันที่เรา จะย้อนเวลากลับคืน******. .แค่อยากให้เราได้เริ่มใหม่ ไม่อยากให้ใครต้องมาเปลื่ยน และฉันจะยอมรับ เรื่องราวที่ฉันเดินผิดทาง อยากเพียงให้เธอได้เข้าใจ ไม่อยากให้ใครต้องไกลห่าง ทุกๆอย่าง จะมีแต่เราเคียงข้างกัน .ด้วยเพียงแค่คำหนึ่งคำ อาจทำให้รักเรายังสำคัญ แต่ฉันไม่เคยได้พูดมัน ทั้งใจฉันยัง ห่วงแต่เธอ By "YuI BaD GirL"
752 days ago
"tiwawan" เรื่องของความรัก เอ๊าะๆ ตูรุจักคำนี้หรอ ไม่แน่ใจหว่ะเพราะตูคิดว่า มันเป็นการนำตัวตูเองเข้าไปพัวพันกับความรัก มันเสี่ยงนะโว๊ย... เสี่ยงที่จะถูกปฏิเสธ... ถูกทำให้ผิดหวัง...ถูกทอดทิ้ง..และทำให้เจ็บปวด ......sad..... ..... ก้อตูคิดว่า ..ความรักมันไม่ใช่ทั้งหมดของชีวิตง่ะ... แต่จะว่าไปมันก็มีค่า.. ต่อการที่จะมีชีวิตอยู่ เป็นแรงบันดาลใจ สู้ สู้.....อะไรเงี้ย แต่ตูก้อยังกลัวความรักยู๋ดี มันผิดไม๊ที่ตูกลัวมัน แต่ตูไม่ได้วิ่งหนีความรักนะ แต่ตูชอบหลอกลวงตัวเองนะว่า มีความสุขดีจังกับการอยู่คนเดียว และสร้างกำแพงหนา ๆๆ ขึ้นมาปิดตัวเองไว้ เพราะกลัวจะต้องรักคัย ๆๆ แต่ตูลืมคิดไปนิดส์ว่า ถึงตูจะวิ่งหนียังไง ก็หนีไม่พ้นยู๋ดี เพราะความรักมันอยู่...เนี่ย อวัยวะส่วนหนึ่งในร่างกายของเรา ค่อนไปทางซ้าย และไม่มีคู่ด้วย หุหุ จะหนียังไงมันก็เจ็บอยู่ลึก ๆ ยู๋ดี .... เส้นทางเดินของความรัก มันอาจจะไม่ได้เหงภาพที่แจ่ม แต่เทียบกะสิ่งที่รออยู่ที่ปลายทาง ก็มีค่ามากพอ ที่จะเชิญชวนตูให้เดินเข้าไปหา ...
