Content Preview: rss
110 days ago
สามปีได้แล้วมั้งที่ไม่ได้อัพสเปซ เวลาผ่านไปเร็วมาก สามปีแล้ว อะไรก็ไม่รู้เยอะแยะเลย เอิ่อมม... เอิ่อมมม คือไม่รู้ว่าจะพิมหัวข้อให้ดูเครียดไปไหน มีโอกาสได้เปิดสเปซสมัยเก่าๆดู อ่านแล้วมีความสุขดี ภาษาก็เพี้ยน ได้อีก เจ๋งวะ ประเด็นเลยคือสามปีลืมไปแล้วว่าจะพิมพ์ย้อนหลังยังไงดี เอาเป็นว่าจะพิมพ์ไปเรื่อยๆ สามปีแล้ว... สามปีแล้ว...... เราหายหัวไปเรยยยย หายไปไหน หายกลับมากรุงเทพไง จะเริ่มพิมพ์ย้อนหลัง นึกอดีตได้ว่า ตอนที่กลับ มาตอนแรกพ่อกับแม่มารับเราที่สนามบิน ดีใจมาก แล้วก็กลับมาบ้านใหม่ที่ยังไม่เคยได้อยู่ กลับมาถึง บ้าน แล้วสลบลงทันที แล้วก็ปรื้ดๆๆๆ.........เปิด เทอมแล้ว [คือกุจำไม่ได้] เปิดเทอมม.6ตอนแรกสนุกมาก จำได้ว่าเรียนอยู่ชั้น7หรือ8ตึกใหม่เนี่ยแหละ สูงดี วิวดี แต่ปัญหาคือมันปิดลิฟท์ตอน7โมงแก่ๆ แล้วคือเราไม่เคยได้ไปโรงเรียน ก่อน7โมงแก่เลย ผลสรุปคือ ได้เดินขึ้นไปเกบกระเป๋าเองในห้องเรียนที่ชั้น7 แล้วเดินลงมาเข้าแถวข้างล่าง แล้วเดินขึ้น ...
980 days ago
ข้าพเจ้าขอขอบคุณเจ้าของสเปซทุกท่าน คือเนื่องมาจากว่าข้าพเจ้าปล่อยบลอคให้มันเน่าไว้มานานแล้ว แต่ข้าพเจ้าละอายใจเพราะข้าพเจ้าชอบอ่านสเปซ แล้วไม่ยอมอัพ ดูเลวยังไงไม่รู้ ข้าพเจ้าเลยอัพสเปซ ด้วยความละอายใจ จาก เรื่องจริง คือเนื่องมาจากว่า สเปซเริ่มส่งกลิ่นเน่า เนื่องมาจากอาการปล่อยปะละเลย ไฟมอด ขี้เกียจอัพ วันๆ เปิดเนตก็ดูแต่รูป หึหึหึ [รูปอะไรของมึง] ถ้าไม่ดูรูป ก็อ่านสเปซ แล้วก็เม้นบ้างไม่เม้นบ้าง เลวจริงๆเลยเหอเหอ แล้วข้าพเจ้าก็เกิดอาการละอายใจที่ว่า ตอนเปิดบลอคใหม่ๆไฟแรงงา อยากอัพจัด อัพมันทุกวะนเลย วันละรอบ ว่างหน่อยก็สองรอบ ไม่รู้เอาเวลาที่ไหนมานั่งพิมพ์ แล้วมันก็เริ่มเปนบลอครายสัปดาห์ ความนิยมก็ไม่ได้น้อยลงไป เพราะปกติคนอ่านบลอคข้าพเจ้าแทบจะนับนิ้วได้ ถ้าหากความนิยมมันจะลดลงไปอีกคงไม่น่าจะเหลือคนอ่านแล้วหละเหอเหอ กลับมาที่ไฟแรงต่อ ด้วยความที่ขี้เกียจมันอัดอั้นถึงขีดสุด ข้าพเจ้าเลยปล่อยบลอคเน่าไปซะอย่างนั้น จนมันกลายเปนสเปซรายสามเดือนไปแล้ว อนาถจริงๆ ...
1058 days ago
คริสต์มาสปีใหม่ใครทำอะไรกันมั่งว่ะ อดเรียนหนังสือตังสิบวันแหนะ โคตรดีใจเลยวะ คริสต์มาสและปีใหม่เปนเทศกาลที่แทบทุกคนบนโลกอยากให้มันมาถึงไวไว เพราะเปนเทศกาลที่มอบวันหยุดให้แก่มนุษย์โลกทั้งหลายนานที่สุด เมื่อเปรียบเทียบกับเทศกาลวันหยุดอื่นๆ แล้วเทศกาลดังกล่าวมันก็ดันจบไปแล้วข้าพเจ้าเองก็อยากจะมาขี้โม้ว่าข้าพเจ้าได้ไปทำภาระกิจที่ไหนมาบ้าง เริ่มจากวันที่ยี่สิบโรงเรียบหยุด ข้าพเจ้าก็ซื้อตีตั๋วเครื่องบินไปนิวยอร์คเที่ยวในวันที่ยี่สิบเอด ใครเอะอะโวยวายว่ามันหนีไปได้ยังไง ถามมา หลังจากถึงที่นิวยอร์คเปนเวลาเกือบเที่ยงคืน ก็มีบุคคลดูแลมารับกลับไปที่พำนักแล้วบรรทมทันที ตื่นขึ้นมาไปรับไอซุนที่ไชน่าทาวน์ ปกติแล้วมันอยู่ บอส ตั้น ชวนมันมานิวยอร์ค เพราะกลัวไม่มีคนหลงด้วย ไอซุนแม่งก็เทพ เปิดแผนที่ซื้อตั๋วรถไฟใต้ดินออกเที่ยวเลย รถไฟฟ้าใต้ดินนิวยอร์คเปนสายรถไฟฟ้า ที่ต้อง ใช้ความสามารถสูงมาก เพราะมันมีทั้งหมดเกือบยี่สิบสาย พันไปพันกันมามั่วโคตร แค่ไอเมืองไทยมีสองสายก็หลงแล้ว ...
1074 days ago
ต้นคริสมาสต์ทั่วไป ของจะของเก๊ จะของแท้ใครสน ต้นคริสมาสต์มาตั้งที่บ้านอ่ะเหรอเชย จะเอาต้นคริสมาสต์มาตั้งที่บ้านทั้งทีมันต้องฟันฟ่า!!! ตอนนี้ใกล้จะถึงเทศกาลคริสมาสต์แล้ว คนที่นี่เขาก็เริ่มเอาไฟมาประดับบ้านและก้ไปหาต้นคริสมาสต์มาตั้งในบ้าน ข้าพเจ้าเลยว่างอยากอัพสเปซ แล้วหาหัวข้อไม่ได้ ข้าพเจ้าจึงใช้เวลาส่วนหนึ่งของชีวิตมาวิเคราะห์ไตร่ตรองเรื่องต้นคริสมาสต์ ข้าพเจ้าได้แบ่งกลุ่ม ประชากรคริสมาสต์ออกเป็นสามกลุ่มใหญ่ๆ กลุ่มแรก อารมณ์แนวกุว่างสร้างสรรค์เกิน กลุ่มนี้มักจะเป็นกลุ่มที่อารมณ์ว่างเกินมักและมีความสร้างสรรคเป็นพิเศษ กลุ่มนี้ก็มักจะซื้อต้นคริสมาสต์ขนาดใหญ่พิเศษ และจะต้องเป็นต้นคริสมาสต์แท้เกรด AAA เท่านั้น ถ้าเป็นต่นคริสมาสต์ปลอมแล้ว จะถูกตัดออกจากกลุ่มนี้ทันที กลุ่นนี้จะติดสายไฟสักเจ็ดแปดร้อยเส้น แล้วเอาริบบิ้นประมาณสองหมื่น เส้นมาพันให้ระโยงระยางจนมองไม่เห็นต้นคริสมาสต์ ประดับด้วย ตุ๊กตาจำพวกซานต้า เทวดา และอื่นๆ จะนวนนับไม่ถ้วน แล้วที่สำคัญจะต้องมีดาวดวงใหญ่สุด ...
1080 days ago
โรคเปื่อยและอาการแทรกซ้อน ปัจจุบันแรงพลังงานเพ้อเจ้อ ได้หมดไปแล้ว ตอนนี้ลิปเริ่มจะเกิดอาการที่เรียกกันว่าเปื่อย อาการ"เปื่อย"พอจะอธิบายได้ว่า หากท่านนำเนื้อหมูออกมาจากตูเย็นแล้วตั้งทิ้งเอาไว้ โดย ไม่ เอา เนื้อหมูไปเปลี่ยนสภาพเปนปฏิมากรรมชิ้นเอกเช่นต้ม ผัด ย่าง หรือจะเอา ไปแปรรูปตามความสร้างสรรค์ ในเวลาที่กำหนด มันจะเริ่มแปรรูปเอง ประมาณ ว่า เนื้อ หมูงอน [เอากูออกจากตูเย็นแล้วถอดทิ้งกูอะไรประมาณนั้น] มันจะเริ่มเปลี่ยนสีแล้วแต่ความสามารถของหมู ส่วนเรื่องระยะเวลานั้นต้องขึ้นอยู่กับว่า หมูมัน พอใจจะ อยู่นานแค่ไหน แต่ถ้าหากว่าบุคคลที่ทำร้ายจิตใจเนื้อหมูนั้นกลับใจ รีบกลับมาแปรสภาพบำบัดเนื้อหมูยังอาจจะทัน แต่ถ้าเผลอถอดทิ้งมันนานเกินไปละก็นะ นอกจากจะเปลี่ยนสีแล้ว ตัวเนื้อหมูเองจะเริ่มกระบวนการทางเคมีที่เรียกกันไว่ว่า ปฏิกิริยา ออสโมซิส ซึ่งจะกระจายความเปื่อยที่อัดแน่นในเนื้อหมู แพรกระจายโดยอาศัยอากาศเป็นตัวกลางหรือเรียกได้อีกชื่อหนึ่งว่า ...
