Content Preview: rss
838 days ago
คำง่ายๆ แต่ความหมายสุดลึกล้ำ คำง่ายๆ ที่เธอใช้ประจำ ซ้ำไปซ้ำมา คิดจะพูด แต่ก็พูดอย่างไม่คิด รู้ไหมว่า หนึ่งชีวิตของใคร ต้องเกิดปัญหา เจ็บช้ำ ปางตาย ชีวิต วุ่นวาย (คิดมันไปว่าจริง) ลุ่มหลง เชื่อใจ กับถ้อยคำ ร้ายๆ เอะอะก็ว่ารัก เอะอะก็คิดถึง แต่เธอไม่เคยซึ้งไม่เคยเข้าใจ ไม่เคยทำให้รู้ ไม่เคยทำให้เห็น ไม่ห่วงเลยว่าใครจะเป็นจะตาย คำพูดที่ไม่เคยคิด ที่จริงก็คือยาพิษ ทำลายชีวิตของคนงมงาย เธอจะรู้บ้างหรือเปล่า (คิดหรือเปล่า) ว่ามีใครเขาทุกข์ทน พิษของคำคน ร้ายแรงแค่ไหน คำง่ายๆ ที่เธอใช้บอกกับฉัน รู้ไว้ด้วย ว่าความหมายของมัน สำคัญแค่ไหน เจ็บช้ำ ปางตาย ชีวิต วุ่นวาย (คิดมันไปว่าจริง) ลุ่มหลง เชื่อใจ กับถ้อยคำ ร้ายๆ เอะอะก็ว่ารัก เอะอะก็คิดถึง แต่เธอไม่เคยซึ้งไม่เคยเข้าใจ ไม่เคยทำให้รู้ ไม่เคยทำให้เห็น ไม่ห่วงเลยว่าใครจะเป็นจะตาย คำพูดที่ไม่เคยคิด ที่จริงก็คือยาพิษ ทำลายชีวิตของคนงมงาย เธอจะรู้บ้างหรือเปล่า (คิดหรือเปล่า) ว่ามีใครเขาทุกข์ทน พิษของคำคน ร้ายแรงแค่ไหน ล้านคำลวง หลอกหลอนหัวใจ วาดวิมาน บนฟ้าแสนไกล ล้วนเติมแต่งจากคำของใคร แล้วความจริง อยู่ตรงที่ใด ...
846 days ago
ฉันเกือบงอแงอีกครั้ง เมื่อถูกคุณแม่ไล่ให้ออกไปห่างๆ จากฟองขาวๆ บนผ้าในกะละมัง ถ้าไม่เห็นมือขึ้นผื่นแดงๆของคุณแม่ซะก่อน "อย่าซน เดี๋ยวกระเด็นเข้าตา" "มือคุณแม่เป็นอะไรคะ" "แฟ้บกัดน่ะซิ ถ้าลูกซนก็จะเป็นแบบนี้แหละ ไป เข้าไปเล่นกับคุณพ่อในบ้านไป๊" ฉันยังไม่ไป คงยืนขอบประตูหลังบ้าน มองดูคุณแม่ค่อยๆ ขยี้เสื้อฉันทีละตัวๆ อย่างไม่รู้เจ็บ ฟองกลมๆ นิ่มๆ มันไม่เห็นมีฟันเลย ไม่น่ากัดเจ็บได้เลย "คุณครูขา มีตัวอะไรในโลกนี้ ที่ช่วยคุณแม่ซักผ้าได้มั้ยคะ" ฉันยกมือเมื่อคุณครูถามว่าใครมีอะไรไม่เข้าใจบ้าง "มีซิจ๊ะ เครื่องซักผ้าไงล่ะ เค้าจะเรียกเป็นเครื่อง ไม่เรียกเป็นตัว" คุณครูยิ้มตอบอย่างใจดี ในขณะที่เพื่อนๆ ในห้องมองฉันอย่างทึ่ง คุณครูชมเสมอว่า ฉันชอบสงสัย และชอบสังเกตุสิ่งต่าง คุณครูยังอธิบายต่อ ถึงรูปร่าง วิธีกลืนผ้าเปื้อน และคายออกมาเมื่อผ้าสะอาด พร้อมกับวาดรูปมันบนกระดานให้ดูด้วย เพื่อนฉันแย่งกันยกมือ ตะโกนกันใหญ่ ว่าที่บ้านมีบ้าง เคยเห็นบ้าง ฉันอิจฉาจัง ฉันเพิ่งรู้ว่า ...
890 days ago
จากวันแรกที่เราได้ตัดสินใจและลงทะเบียน เขียน Space นี้ขึ้นมา นับคร่าวๆ Space นี้ อายุ เกือบๆ 2 ปีแล้วนะ เวลามันช่างผ่านไปไวเสียจริงๆ ช่วงเวลา 2 ปีที่ผ่านมา นี้ Space แห่งนี้ รวมถึงตัวของเราเอง มีทั้งทุกทั้งสุข โดย เฉพาะใน Space แห่งนี้เอง มันได้สอน เรื่องราวต่างๆมากมายให้กับตัวเรา เป็นเรื่องที่ค่อนข้างน่าเสียดาย ในขณะที่เราได้ออกไปก้าวสู่โลกชองผู้ใหญ่ ทำให้เวลาว่างที่มีนั้น ทุ่มไปกับงาน เสียส่วนใหญ่ Space แห่งนี้จึงเกิดอาการ “ ดอง ” อย่างไม่มีกำหนด จนบางท่านอาจจะคิดว่า Space แห่งนี้ มันคงจะถึงจุดจบ ครับ มันได้ถึงจุดจบไปแล้ว ครั้งหนึ่ง ที่ผมได้ตัดสินใจงัดมันขึ้นมา ปัดฝุ่นอีกรอบ ก็คงเพราะ กำลังใจของเพื่อนๆ ที่คอยแวะมา Comment ถามทุกข์ ถามสุข และคอยให้กำลังใจตลอดมา จากวันนั่นมาถึงขณะนี้ นี่คือคำตอบสำหรับเพื่อนๆ ว่า Space แห่งนี้มันจะไม่ สูญหายไปตามเวลา ผมขออนุญาตเปิด ใช้ ...
