My MSN

Click OK to add this content

 
Content Preview: rss
-+ลบละนะ
761 days ago
ไม่รุทามมายแต่อยากลบให้มันหมดๆอยากลืมทุกๆอยากที่ผ่านมา ลืมๆความเสียใจ เหงา เศร้าเคล้าน้ำลายเอ้ย น้ำตา(หนาดนั้นเรยกุ) ไม่หรอกคือกุอยากลบ ต้องการลืมง่ายๆ
-+โดนใจจรู๊ด
840 days ago
ในขณะที่เราคิดถึงคน ๆ นึงตลอดเวลา เค้าคนนั้นก็อาจคิดถึงคนอื่นอยู่ก็เป็นได้ และบางครั้ง ก็อาจมีคนที่คิดถึงเรา โดยที่เราไม่สนใจเลยเช่นกัน บางครั้ง การได้ฝันไปคนเดียว มันก็ดีกว่าการได้รู้ความจริงที่ว่า สิ่งที่เราคิดทั้งหมด มันคือความฝันของเราเองเพียงคนเดียว ฉะนั้น ไม่แปลกที่คนส่วนใหญ่เลือกที่จะจมกับความฝัน มากกว่าการได้รับรู้ความจริง การไม่ได้เป็นที่ 1 ในใจเค้า ไม่ใช่เรื่องน่าเศร้า... เราอาจเป็นที่ 2 ซึ่งมันก็ยังดีกว่าเป็นที่ 3 ที่ 4... และหากเราเป็นที่ 10 ในใจเค้า... ก็ขอให้คิดไว้ว่า ดีกว่าเราไม่มีความสำคัญอะไรในใจเค้าเลย แต่โปรดจำไว้เถอะว่า หากหัวใจของคุณยังไม่ร้องไห้ออกมาดัง ๆ พร้อมกับพูดกับตัวเองว่า...ชั้นเหนื่อยเหลือเกินแล้ว โปรดห้ามใจเถอะ ก่อนที่ชั้นจะอ่อนล้าไปกว่านี้... ก็จงชอบต่อไปเถอะ การรักใครซักคน ไม่ต้องการความพยายาม "การตัดใจ"ต่างหาก ที่ต้องใช้ความพยายามอย่างมากมาย ลองชั่งน้ำหนักในใจเราดูสิว่า ความสุขยาม ที่คุณได้สบตาเค้า กับความทุกข์ยามที่คุณต้องคอยหลบตาเค้า อันไหนมันหนักหนากว่ากัน อย่าโทษตัวเอง ...
-+คนพิเศษ กะ ความพิเศษ
873 days ago
ชีวิตคนเรามีอะไรมากมายที่ผ่านเข้ามาให้ซึมซับรับรู้ ในชีวิตคนเรามีผู้คนมากมายที่ผ่านเข้ามาให้รู้จักมักคุ้น แต่ในผู้คนมากมายเหล่านั้น อย่างน้อยคงต้องมีใครบางคนที่ทำให้เรารู้สึก "ไม่ธรรมดา" ที่จะนึกถึง เรียกว่าเป็น "ความพิเศษ" ที่เราจะยกเว้นเอาไว้จากความปกติทั่วไปของจิตใจ ก็ในเมื่อคำว่า "พิเศษ" หมายถึงความจำเพาะ ความแปลกแยก ความดีงาม ความอบอุ่นในหัวใจ กระนั้นทำไมเราไม่ปฏิบัติต่อเขาให้ตรงกับที่ใจคิด ให้ "ความรู้สึกดีดี" จากจิตใจที่ดีดี ให้ "ความอาทรถึง" จากจิตใจที่นึกถึง ให้ "ความห่วง" จากจิตใจที่เป็นห่วง ให้ไปเถอะ ให้ไปอย่างดีดี แต่มี "สติ" ให้ไปเถอะ ให้ไปอย่างอบอุ่น แต่ไม่ "คุกรุ่น" ให้ไปเลย ให้ไปเท่าไหร่ก็ได้ แต่เมื่อให้ไปแล้วต้อง "ไม่ร้อนรุ่มกลัดกลุ้ม" และหากเมื่อใดจิตใจอาจระส่ำระสาย สะดุดกับอะไรขึ้นมาบ้าง ก็จงหยุดพักตรึกตรอง อย่าปล่อยให้พายุอารมณ์โถมพัด "สิ่งดีดี" จนกระจัดกระจาย เพราะ "การให้ความหมาย" ไม่ใช่ "การตั้งความหวัง" ...
-+เพื่อนกะนาฬิกาที่หมดถ่านอย่างเรา
1002 days ago
มีนาฬิกาปลุกอยู่เรือน 1                   มันทำหน้าที่ของมันทุกวัน                                 ทั้งเข็มยาวเข็มสั้น….                                 ยังคงเดินทางรอบหน้าปัดอย่างไม่รู้จักเหน็ดเหนื่อย ตอนเช้าๆๆๆๆๆๆๆๆ มันจะส่งเสียงกวนประสาท เสียงที่ทำให้เราต้องตื่นจากความฝันแสนหวาน เราตอบแทนมันโดยการเอื้อมมือไป ควานหา”ตบหรือกดมันอย่างแรง” ด้วยความรำคาญ เพื่อให้มันเงียบ ทั้งๆที่มันก็ช่วยให้เราไม่ไปผิดนัดสำคัญๆอยู่เสมอ และถ้ามันเผลอปลุกเราในวันพักผ่อน                        บางทีเราอาจจะขวางมันทิ้งเสียด้วยซ้ำ                                 ทั้งๆที่เราก็เป็นคนตั้งเวลาเอาไว้เอง                                         บ้างครั้งเราก็มั่วทำอย่างอื่นที่เราเห็นว่าสำคัญ                     มากเสียยิ่งกว่า                           “นาฬิกา” ที่มันตั้งอยู่ที่เดิมของมันทุกวัน                                  เราไม่ใส่ใจมันเท่าไรหรอก จะสนใจมันแค่ตอนเรา " อยากรู้เวลาก็เท่านั้นเอง”  จนกระทั่งวันนึง                             นาฬิกาเดิมๆเรือนนั่นมันเงียบหายไป  ...
-+ชีวิต คือ ชีวิต
1002 days ago
เคยรู้สึกลำบากใจไม๊... ตอนนี้เปนอีกแล้ว อยากรู้ว่าการที่เราใจดีเกินไปทำไมถึงทำร้ายตัวเองได้ เพื่อนไม่เห็นเกรงใจเราเลย วันนี้รู้สึกเบื่อๆเซงๆกะชีวิตจัง          ทำไมคนเรา เห็นแก่ตัวสุดๆ  ไมคนที่เราแคร์ไม่เข้าใจเรา  ไมเพื่อนเราที่ดีๆจู่ก็เลวได้ในบัดดล   ไมมนุษย์ต้องตอแหลใส่กัน   ไมคนที่ไม่เคยคุยกันถึงไม่ชอบหน้ากันได้   เบื่อโลกว่ะ  ต่อไปนี้คงต้องอยู่แบบไม่ใส่ใจไรมั่ง  จะได้อยู่บนโลกที่มีแต่ ความตอแหล เห็นแก่ตัวนี้ได้ เฮ้อ....
© 2009 MicrosoftMicrosoft