Content Preview: rss
848 days ago
ทำไมบางคนจึงสนใจแต่สิ่งที่คิดว่าสบายในขณะนั้น ไม่คิดถึงสิ่งที่จะทำให้สบายในอนาคต ทำไมเวลาที่สบายอยู่บนสิ่งที่มีคนสร้างให้จึงไม่คิดถึงว่า หากเราหาทางสร้างเองเพื่อให้เค้าสบายบ้างไม่ได้เชียวหรือ หรือคนๆนั้นอาจไม่เคยสร้างให้ใครมาก่อนก็เป็นได้ หากเราไม่เห็นคุณค่าของสิ่งใดสิ่งหนึ่งจะเป็นยังไงนะ ถ้าไม่เห็นคุณค่าของการเรียนก็จะไม่ได้ประโยชน์จากการเรียน ถ้าไม่เห็นคุณค่าของความรักก็จะไม่ได้ประโยชน์จากความรัก ถ้าไม่เห็นคุณค่าของสิ่งรอบตัว ก็จะไม่ต่างอะไรกับก้อนหินที่ไร้ความรู้สึก ต้นหญ้ายังมีประโยชน์กว่า....เพราะมันเห็นคุณค่าของน้ำ อุณหภูมิ และอากาศ มันทำให้รู้สึกว่า การเริ่มต้น..เป็นสิ่งที่น่าเกรงกลัวที่สุด การคาดหวัง..เป็นสิ่งที่ทำให้ตนเองเป็นทุกข์ คนที่รู้สึกอยากหนีไปให้ไกลที่สุด............เพียงเพราะไม่กล้าเผชิญกับปัญหา............แล้วปัญหานั้นจะถูกแก้เมื่อไหร่? คนเราหนีไม่พ้นปัญหาหรอก เพราะปัญหาเป็นสิ่งที่ตามเราไปทุกหนแห่งเสมือนเงา สิ่งที่สามารถทำได้ในตอนนี้ก็คือทำตัวองให้พร้อมที่จะเผชิญกับปัญหาทุกๆปัญหา ... ไม่ใช่หรือ? ...
957 days ago
โอ้วววววววววววว!!!!!! ไม่ได้อัพบล๊อคนานมั่กๆๆๆๆ หายไปนานเรยจริงจริ้ง....คิดถึงกันบ้างรึป่าวคุณคนอ่าน ก็แหม๋...แอบไปใช้ชีวิตแบบบ้าพลังอยู่อ่ะดิ ทำไรหรอ?? ก็โปรเจค และงานต่างๆ ประดังประเดเข้ามาจนเราแบ่บ รู้ตัวบ้างไม่รู้ตัวบ้าง แล้วเป็นไง? ก็ตายซีคะคุณๆ (รู้งี้ไม่เรียนถาปัดหรอกแมร่งงง) (-_-") อ่ะๆๆเข้าเรื่องๆๆ วันนี้เป็นวันสุดท้าย ของ เทศกาลสงกรานต์ในปีนี้ละ (บางคนเค้าก็หยุดกันต่อถึงวันที่17โน่นแหล่ะ) สงกรานต์ปีนี้สนุกมากค่ะ ได้ขึ้นกระบะล่ะคู้ณณณณ สาดกันให้คว่ำไปข้างนึงเลย ได้เจอเพื่อนเก่าแสนรัก ไปเที่ยวชะอำกะครอบครัว ดินเน่อกะญาติๆ โอ้ววว สุขขีสุดๆ อ่า และที่สำคัญได้ตังค์อีกแย้ววววว คนไทยเว่ยไม่ได้แต๊ะเอียแต่สงกรานต์ได้ตังค์ว่ะ ฮ่าๆๆๆๆๆกร้ากกกก อ่ะพอละ...เหนื่อย ปิดเทอมนี้มีไรให้ทำเยอะแยะมากมาย งานบงงานบวชตระเวนกันให้หมด (จะพยายามนะ) ตอนนี้กะลังว่างงงงงงอย่างที่สุดวันๆกินกะนอน ขุนให้อ้วนๆอยากอ้วนๆๆๆ ไปละ.....คิดถึงนะคะคุณๆผู้อ่าน BYE BYE ปล. ...
1218 days ago
มาอัพบล๊อกอีกแย้ววว.... ช่วงนี้หัวใจสตรอเบอรี่อ่ะ 5555555 มีคนข้างๆเค้ามากระตุ้นให้เราอยากทำธุรกิจซะนี่ (ธุรกิจชีวิตรึป่าวอ่ะ...มะรุ..อิอิ) อย่าเอือมนะท่านผู้อ่าน....อ่ะต่อๆๆๆ คือตอนเรียนมัธยมอ่ะ เราชอบไปกินร้านนึงง่ะ..แบบว่าทั้งแนวทั้งอร่อยอ่ะดิ....ชื่อร้านอ่ะนะ... ร้าน"นมนิ้ม" นมนิ้ม แค่ชื่อก็น่ากินแล้วอ่ะเด่ะ 55555 คือเค้าทั้งน้ำปั่น มิลค์เชค และก็คอกเทลด้วยนะ...หลากหลายมากๆ และที่สำคัญตกแต่งแก้วได้น่ากินมากเลย..เย้ยย..นึกถึงแล้วน้ำลายไหลอ่ะ ตอนนั้นเนี่ย...ชอบไปออกกำลังกายที่สวนสุขภาพอ่ะ แล้วพอเย็นๆก็ไปกินนมร้านนี้แหล่ะ ขอบอกว่าอร่อยมากกกกกกกกกก แต่เสียดายนะที่ร้านนี้ปิดไปแล้วอ่ะดิ...อดกิน ฮือๆๆๆๆๆ ก็เลยอยากเปิดเองซะเลย... จะทำให้อร่อยกว่า นมนิ้มเลยคอยดู...คอยดู๊ๆๆๆๆๆๆๆ
1252 days ago
อย่าเป็นกังวล ถึงจะเหน็ดจะเหนื่อยเท่าไหร่ ไม่เคยจะหวั่นไหว และยังเฝ้าขอตามเธอตามไปไม่เบื่อ ไม่เป็นไรเลยตามเธออยู่ และอยู่เหมือนเดิม เว้นระยะห่างแค่เห็นเธอ ทำใจรอต่อไปไม่หวังให้มากมาย ขอเพียงเท่านี้...ฮึม.. ยังไม่มีทางเดินไปข้างเธอ เพราะว่าฉันนั้นรู้ตัว แค่คนข้างหลัง จะนานแค่ไหนก็ยังเฝ้าตามเธอไม่ห่าง คอยเฝ้ารอวันที่เธอนั้นเหนื่อยล้า สักวันคนในอ่อนให้ฉันมีโอกาศข้างเธอ จะคอยเป็นเงา และจะเฝ้าดูแลให้เธอ แม้จะมีวันไหนที่เธอล้มฉันจะคอยเป็นคนช่วยฉุด ไม่เป็นไรเลยตามเธออยู่ และอยู่เหมือนเดิม เว้นระยะห่างแค่เห็นเธอ ทำใจรอต่อไปไม่หวังให้มากมาย ขอเพียงเท่านี้...ฮึม.. ยังไม่มีทางเดินไปข้างเธอ เพราะว่าฉันนั้นรู้ตัว แค่คนข้างหลัง จะนานแค่ไหนก็ยังเฝ้าตามเธอไม่ห่าง คอยเฝ้ารอวันที่เธอนั้นเหนื่อยล้า สักวันคนในอ่อนให้ฉันมีโอกาศข้างเธอ I LOVE YOU
1274 days ago
คนเรามาจากหลายพื้นฐาน มีประสบการณ์แตกต่างกัน บางคนคิดมาก บางคนไม่คิดอะไรเลย หรือคิดแต่เรื่องของตัวเอง แย่จังนะ คนที่ไม่คิดมีอคติกับใคร...แต่ทุกคนกลับมีอคติด้วย สิ่งที่ทำได้ตอนนี้ก็คือ ยอมรับ รู้สึกเหมือนสิ่งดีๆหายไป เจอแต่กลิ่นไอของความเกลียดชัง คำว่า ขอโทษ มันก็กลับกลายเป็นไม่มีความหมาย คนที่เจอหน้ากันทุกวันยิ้มทักทุกครั้ง...แต่ก็ไม่รู้ว่าในใจยังคิดเกลียดชัง อาจเป็นแบบนี้แหล่ะมั้ง... โลกแห่งความจริง ... เมื่อก่อนกล้าเปิดใจ เดี๋ยวนี้เปิดไปทำไม... ทำร้ายตัวเองเปล่าๆ พอทีเถอะ เราแค่อยากได้สิ่งที่เรียกว่า สันติ ความเป็นตัวตน และความอบอุ่นจากความปรารถนาดี ...ก็เท่านั้นเอง...
