Content Preview: rss
3 days ago
วันนี้อารมณ์อยากเขียนค่ะ หลังจากสะสางงานในช่วงเช้าจนเสร็จ ... เมื่อวันที่ 20-23 พฤศจิกายน ที่ผ่านมาได้ไปสัมมนาที่ เชียงใหม่ ... บินไปทั้งๆอากาศในกรุงเทพกำลังร้อนๆ ไม่รู้ใจเราเองหรือเปล่าที่ร้อน 555+ พอไปถึงเชียงใหม่ ... เรย์รู้สึกเย็นค่ะ มันโล่งๆ สบายๆ ไปพร้อมกับคณะเดินทางร่วม 80 ชีวิตของบริษัทที่เราทำงานอยู่ ทั้งๆที่มาทำงานนะ แต่กลับรู้สึกสนุก ... เรย์พักที่โรงแรม HolidayInn เชียงใหม่ ที่สำคัญนะค่ะ .. เราพักคนเดียว ห้องเดียว เตียงใหญ่มาก .. แบบว่า ใช้ชีวิตแบบราชินีเลย 3 วันนี้ ..ไม่อยากบอกว่า ใช้ชีวิตแบบไหน *0* เขิล ... อากาศที่เชียงใหม่ หมอกลงบนดอยที่ไปทั้ง 2 แห่งเลยทั้งดอยอินทนนท์และดอยสุเทพ .. ทริปนี้ไปวัดและไหว้พระซะส่วนใหญ่ ไม่แน่ใจว่า ครบ 9 วัดมั้ยนะ แต่อิ่มบุญมากๆค่ะ องค์พระทุกวัด.. ย้ำว่า ทุกวัดนะค่ะ สวยงามมาก สวยมากๆ .. ศิลปะการสร้างองค์พระของแต่ล่ะวัดนั้น ดูอ่อนช้อยจริงๆ และหลังจากนั้นก็ได้พาฝรั่งเดินที่ถนนคนเดินนะค่ะ 4 กิโล!!!!! เรย์งี้ขาลาก แต่ฝรั่งเดินกันตัวปลิว - - ทำได้ไง T^T ไม่สงสารเราเลย .... มาถึงอาหารนะค่ะ กินเป็นบ้างไม่เป็นบ้าง ...
295 days ago
นานๆจะมาเขียนSpace แชร์ความรู้สึกรอบๆตัวกับเพื่อนๆเสียที เรค่อนข้างแน่ใจว่าบทความที่เรเขียนอาจเป็น"Key"ที่ทำให้ใครหลายๆคนคิดได้ และปลงกับสิ่งที่เกิดขึ้นรอบตัวได้ และเรก็ดีใจมากค่ะที่เป็นอย่างนั้น และสำหรับเพื่อนๆที่Add MSN หรืออะไรก็ตามมาคุยกัน ก็ขอให้บอกได้เลยนะค่ะ ว่าAdd มาจากไหนไม่งั้นบางทีเรคงจะBlockเพราะมันเคยมีกรณีค่ะ เพราะเรเองก็ไม่อยากรับรู้เรื่องในอดีตแล้วจึงไม่มีเหตุผลอะไรที่จะต้องฟังคำพูดของคนแปลกหน้า .... เพื่อนๆเคยมั้ยค่ะ เคยฝันถึงคนบางคน ซ้ำแล้วซ้ำเล่าในเหตุการณ์ที่ต่างๆกัน จนในบางครั้งเราเบื่อที่นอน เราเครียดกับการนอน มีใครบางคนบอกเรว่า บางทีเราอาจจะติดค้างอะไรกับคนๆนั้นอยู่ และมันก็อาจจะจริง แต่เรคิดว่ามันไม่ยุติธรรมเช่นกันกับสิ่งที่เค้าเองก็ติดค้างชั้นกัน การรอคอยถึง 6 ปี? เวลาของผู้หญิงไม่เท่าผู้ชาย ระยะเวลาของดอกไม้ที่ผลิบานมันต่างกัน สิ่งที่สูญเสียไปเรก็ไม่เคยเรียกร้องอะไรคืนมา แล้วคุณจะมาเรียกร้องอะไรจากชั้นหรอ สิ่งที่ทำให้ตลอดเวลาที่ผ่านมา ความซื่อสัตย์ ความจงรักภักดี แต่สิ่งที่ตอบแทนกลับมาคือ "เลิกกัน" ...
484 days ago
วันนี้หลับในห้องทำงานตัวเอง และรู้แหละว่ามีคนเห็นว่าเราหลับ แต่จะให้ทำไงก็มันเหนื่อย มันเหนื่อยจริงๆ คิดถึงพ่อ คิดถึงแม่ คิดถึงน้อง คิดถึงวิคกี้ ไม่อยากอ่อนแอ ไม่อยากร้องไห้ อยากลุกขึ้นสู้ได้อย่างที่ เคยเป็นมา ชั้นเคยเข้มแข็งไม่เคยยอมแพ้อะไรง่ายๆแต่วันนี้รู้แล้ว ว่าเวลาที่ใจที่เป็นนายมันเหนื่อยมันอยากหยุดเต้นเอาดื้อๆ และกายที่เป็นบ่าวมันก็หลับไปเลยจริงๆเพราะใจล้าไปแล้วไง ชั้นตื่นขึ้นมาพร้อมกับ คำถามที่ถามตัวเองว่า เราเหนื่อยขนาดนี้แล้วนะ จะสู้ต่อหรือหยุดพักดีล่ะ? คำถามแบบนี้มีมาเป็นร้อยครั้งและทุกครั้งคำตอบมันคือ อดทนนะสู้ต่อ แต่วันนี้เรี่ยวแรงมันหายไป คุณเคยมั้ย อยู่ๆก็หลับไปทั้งๆที่คุณไม่ง่วง แต่ที่หลับไปเพราะเหนื่อยสุดขีด??? และไอ้ที่เหนื่อยมันไม่ใช่ร่างกายนะ มันคือ "หัวใจ" จนตื่นขึ้นมาเห็นMSNเพื่อนๆ กระพริบๆเต็มเลยแต่มึนที่จะตอบ นั่งดูงานบนโต๊ะ แต่หัวสมองกลับว่างเปล่า เพลงที่เล่นวนซ้ำไปซ้ำมายังเป็นเพลงเกาหลีเพลงเดิม แล้วชั้นก็มองออกไปนอกหน้าต่างพี่นุชคงเป็นห่วงและพาชั้นออกไปกินMC ชั้นเดินไปเหมือนศพเลยแหละและร้องไห้จนพี่นุชบอกว่า อยู่นี่นะเดี๋ยวพี่ไปซื้อมาให้ ...
518 days ago
วันนี้ตั้งชื่อ แปลกๆไม่รู้จะแปลมันว่าไงดี เพระคนเขียนก็ยังไม่รู้เหมือนกันว่าจะเอายังไง เคยตั้งคำถามในหัวตัวเองมาตั้งนานว่า "ฉันกำลังทำอะไร ?" "ฉันต้องทำและต้องอดทนอีกนานมั้ย?" เรเอาคำถาม อันนี้ไปถามคุณแม่ ผู้หญิงคนเดียวที่มีประสบการณ์ในเรื่องของความรักดีๆ คุณแม่รักพ่อของฉันจนวันสุดท้ายของพ่อ และตอนนี้ความรักที่ทั้งสองมีต่อกันยังเบ่งบานในหัวใจแม่ แม่เป็นคนมองโลกในแง่ดี แม้ว่าจะมีความรักพัดผ่านเข้ามา และก็ผ่านไปมันไม่ทำให้ความรักที่ดีๆของแม่บุบสลายไปได้เลย แม่ยังยืนยันว่า ชั่วชีวิตนี้แม่รักพ่อของฉันเพียงคนเดียว นิสัยนี้กระมังที่ทำให้ฉันกลายเป็นคนยึดติดความรัก แต่ทุกครั้งความรักก็ทำร้ายฉัน และทุกครั้งอีกเหมือนกันที่ความรักก็สอนฉัน ว่าอย่าทำแบบนั้นอีก ฉันจึงเปลี่ยนไปๆ เรื่อยๆ จนคิดว่าเราเปลี่ยนแต่เค้าไม่เปลี่ยน!! เคยมีคนบอกเราว่า "คนเรารักหรือไม่รักนั้น ขึ้นอยุ่กับว่าทนข้อเสียของคนที่เรารักได้จริงหรือไม่เท่านั้นเอง ทุกๆคู่รัก ต่างต้องรักษาสมดุลย์ของแต่ละฝ่ายตรงนี้ไว้ให้ดี เพราะถ้าไม่รู้จักเสียสละเลยก็จะกลายเป็นการเห็นแ่ก่ตัวไปในทันที ...
595 days ago
