Content Preview: rss
1194 days ago
สวัสดีงับ โคตรนานเลยที่เราม่ายด้ายเข้ามาอัพสเปช งิงิ งานมานยุ่งๆๆๆๆๆๆๆๆ ตอนนี้ก็ยุ่งนะ แต่เข้ามาคลายเครียด วันนี้ไปเรียนนีโอมาด้วยแหละ รอรถเมื่อเช้านานโคตรเลย ไปนั่งเรียนกับเพดจุงผู้มักจะอารมเสียใส่เรา นั้งๆก็คุยไปเรียนไม่ค่อยรุเรื่องเท่าไหร่ เราสับสนว่ะ สับสนว่าตัวเองคิดยังไงกันแน่ เหมือนว่าเราจะเข้าใจแล้วนะว่าสิ่งที่เราต้องทำมันคืออะไรอะ แตก็ยังงงๆกะตัวเองอยู่ กูทามอารายของกูวะ ดูเหมือนว่าการที่ตามหาใครสักคนที่ใช่ของเรานี่ยากเนอะ และยากยิ่งกว่าที่จะทำใจให้ตัดจากคนที่ใช่คนนั้นไป ทั้งที่สียเวลาตามหา แต่ก็จากไป น่าแปลก คนเราส่วนใหญ่เวลาทำผิดพลาดอะไรแล้วมักจะไม่ทามสิ่งนั้นอีก แต่กลับเรื่องความรัก คนเรากลับยอมที่จะเจ็บแล้วเจ็บอีก มนุษย์เรานี่ก็บ้าเหมือนกันเนอะ วันเวลาผ่านไปเรวจุง ตอนนี้เราก็จะจบครึ่งเทอมของมอห้าแล้ว อยากให้ทุกวันที่จะผ่านไปต่อจากนี้มันมีความหมายมากกว่านี้จัง อยากให้ทุกๆวันที่เรายังเจอกันมีอะไรๆมากกว่าเดิม นอกจากไปเรียนพิเศษเจอกันแล้วก็กลับบ้าน ...
1239 days ago
น่าแปลกที่คนอัพสเปชโคตรช้าอย่างชี่ อัพสเปชติดกันสองวัน วันนี้เป็นวันที่เราอยากลืมมากที่สุดวันนึงในชีวิตเรา เป็นวันที่เราไม่อยากมีชีวิตอยู่บนโลกนี้นานเกิดวินาทีเดียววันนึงในชีวิตเราเหมือนกัน เป็นวันทีชี่รุตัวว่าม่ายมีค่ามากที่สุดวันนึงเลยทีเดียว เป็นวันที่ชั้นรุว่าเทอตั้องการไคกันแน่ เป็นวันสุดท้ายที่ความทรงจำของชั้นมันจะไม่เจ็บอีกต่อไป ย้อนกลับไปเมื่อสิบเอ้ดชั่วโมงที่แล้ว ชี่นน้อยกำลังขะมัดเขม้นกะการแก้โจทย์เลขซึ่งยากเว่อของอาจานวิบูล "ไอ้เหี้ย ยากฉิบหาย"ชี่น้อยสบดออกมาด้วยความเคยชิน และแล้วตัวชะมดน้อยๆก้เดินออกมาจากมุมด้ายหนึ่งของห้องพร้อมกับเอ๋ยว่า "ชี่ รุเป่าว่าเพดอยู่คนเดียว" ทันใดนั้น สมองส่วนกลางยังม่ายทันจะออกคำสั้ง ร่างกายก็ตอบไปโดยอัติโนมัติว่า "หรอ" จากนั้นก็ลุกแล้วรีบวิ่งไปที่ตึกห้าสิบห้าปีทันที ด้วยความที่ใจห่วงว่า เทอจะเหงารึเป่า เพดจะต้องเหงาแน่เลย เพดจะต้องเส้าแน่เลย ชี่น้อยวิ่งอย่างเตมแรง พอวิ่งไปได้ครึ่งทางเสียงออดก้ดังขึ้น ซวยแล้ว ชี่น้อยนึกในใจ เพดจาเข้าเรียนแวนึเป่า ...
1240 days ago
และแล้ว ชี่คนนี้ก็ได้โอกาดอัพสเปช หลังจากที่เลยมหาวันเกิดมา 2 วัน เนื่องจากยุ่งมากมาย ขอบคุนของขวัญทุกชิ้นที่ให้มานะ เราอาจจะไม่ได้เป็นเพื่อนที่ดีมากมายอาราย แต่ก็รักแกนะเว้ย ขอบคุนจิงๆ "อี้" เพื่อนที่คบกันมา13ปีแล้วสิ ขอบคุนเอม แม้เพิ่งรุจัก แต่แกก็กวนตีนเรา ขอบคุนกอนอทุกๆคน ไอติมอร่อยมากมาย (รุได้ไงว่าเค้าชอบกินไอติม) ขอบคุนทุกเมสเสสที่ส่งมา ไม่ว่าจะได้รับหรือไม่ได้รับก็ตาม ขอบคุนคำพุดแฮปปี้เบิดเดย์ของทุกคน แม้ว่าปีนี้จะเป็นมหาวันเกิด คือ เป็นวันจันทร์ที่สามเดือนเจดพอดี แต่ก็เปนปีที่เราไม่มีความสุขในวันเกิดมากที่สุด น่าแปลกจิงๆ คืนก่อนวันเกิดคิดอยู่เหมือนกันวาโครตดีใจเลย ถึงวันเกิดแล้ว แต่พอจิง มันกลับน่าเบื่อที่สุด คนที่คิดว่าจะส่งแมสเสสมา ก็ม่ายด้ายส่งมา คนที่ไม่คิดว่าจะส่งมาก็ส่งมา แต่ก็ไม่น่าแปลกอะไร เพราะเราก็เป็นพวกที่ไม่ชอบส่งแมสเสสให้ไคสักเท่าไหร่ ช่วงนี้เครียดมากมาย มีหลายเรื่องที่ติดใจแล้วม่ายรุจาพูดยังไง พูดได้แค่ว่า "ใจคนเราอะ มันก้เหมือนแผ่นไม้ เมือมีไคทำร้ายใจเราอะ ...
1257 days ago
"สายหยุดหยุดกลิ่นฟุ้ง ยามสาย สายบ่หยุดเสน่ห์หาย ห่างเศร้า" งงหละสิ ขึ้นมาก้เป็นกลอนเลย ไม่คิดว่าคนอย่างชี่จะมีอารมสุนทรีกับคนอื่นเค้าบ้างหละสิ งิงิ เอามาจากเรื่องลิลิตตะเลงพ่าย ตอนที่พระมหาอุปราชคิดถึงนางสนม เพราะดี ชอบๆ งิงิ อยากจาบอกว่าอาทิตที่ผ่านมาเราทามตัวไม่ดีเลย ทามตัวได้แย่มากมาย เอาเปนว่าขอโทดทุกคนก้แล้วกัน เพิ่งรุตัวตอนเรียนอาจานปิง จานแกบอกว่า เวลาเรารักใคสักคนอะ แล้วไม่สมหวังอะ ที่สำคัน แม้ว่าเราจะรักหรือทุ่มเทหรือไห้หัวใจเค้าไปสักเท่าไหร่อะ แต่สิ่งที่สำคันคือ เราไม่ควรเสียความเป็นตัวเองไป คือหมายความว่าจะเอาอารายไปก้ได้แต่เค้าอะเอาความเปนตัวของเราเองไปไม่ได้หรอก แค่นั้นแหละ ก็รุสึกตัวเลยว่า จิงด้วย ช่ายๆ เราไม่ควรเสียความเปนตัวเอง เพราะฉะนั้น เราจะเริ่มกลับมาเปนตัวเองอีกครั้งนะเพื่อนๆ 555+ มานจาดีใจหรือเสียจายกานหว่า มีเรื่องจาเล่า อยากบอกว่า วานเสา นู๋น้อยชี่ผู้ไม่รุอิโหน่งอิเหน่ ได้เดินไปเตะตู้เย็นในเซเว่นอิเลเว่นมา ผลปรากดว่า บราซิลชนะอาเจนติน่า หนึ่งศูนย์ งิงิ ...
1260 days ago
ทามายน้า ชีวิตเรามานถึงเส้าขนาดนี้ นอกจากจะรักคนที่เค้าม่ายเคยรักเราแล้ว ยังทามตัวเป็นคนไร้ค่าที่งี่เง่าคนนึงอีกด้วย ทามายน้า ที่คนอย่างเราถึงเกิดมา รกโลกเปล่าๆ แค่คนที่เรารักเรายังทามม่ายด้ายเลย แล้วทามายน้า ที่เรามักคิดว่าเราทามดีที่สุดเพื่อเค้าแล้วอะ แต่มานก็ยังม่ายดีพออะ เรานี่มานไร้ความสามารถจิงๆเลยน้า คนอย่างเค้าน่าจะเจอกับคนที่ดีกว่าเรา เค้าด้ายมามาจมปลักกับคนไร้ค่าอย่างนี้ เมื่อไหร่ที่เราจะตาย เมื่อไหร่ที่เราจะตายๆไปสะที เมื่อไหร่ที่คนชื่อ"ชี่"จะหายไปจากโลก เมื่อไหร่ที่เราจะมีคุนค่าขึ้นบ้าง ทั้งเพื่อน ทั้งตัวเอง ทามายเรารุสึกว่าไร้ค่าสำหรับทุกๆคน เราม่ายสามารถทามอารายเพื่อคนอื่นได้บ้างเลยหรอ นอกจากจะเป็นตัวถ่วง เราเกลียดตัวเอง เราอยากตาย เครียด แต่พูดม่ายออก ม่ายรุจาทามยางไง รุแต่วันๆคิดแค่อยากตาย เมื่อไหร่ที่เราจะตาย เบื่อ เบื่อๆๆๆๆๆๆๆๆๆๆๆๆๆๆๆๆๆๆๆๆๆๆๆๆๆๆๆๆๆๆๆๆๆๆๆๆๆๆๆๆๆๆๆๆๆๆๆๆๆๆๆๆๆๆๆๆๆๆๆๆๆๆๆ ๆๆๆๆๆๆๆๆๆๆๆๆๆๆๆๆๆๆๆๆๆๆๆๆๆๆๆๆๆๆๆๆๆๆๆๆๆๆๆๆๆๆๆๆๆๆๆๆๆๆๆๆๆๆๆๆๆๆๆๆๆๆๆๆๆๆๆๆ ๆๆๆๆๆๆๆๆๆๆๆๆๆๆๆๆๆๆๆๆๆๆๆ ...
