Content Preview: rss
818 days ago
ช่วงนี้มีความสุขกับการเรียนมากมาย อีกทั้งเป็น ทีเอ วาดรูป ได้ 3 เดือนแล้ว ช่วงนี้น้องเรียนเรื่องการวาดรูปสีน้ำ ที่เห็นน้องวาดสีน้ำส่วนใหญ่จะเกรง กลัวภาพออกมาไม่สวย งานจึงออกมาเหมือนไร้วิญญาณของภาพสีน้ำ กลายเป็นภาพสีโปรเตอร์ซะมากกว่า "การวาดรูปไม่ใช่อยู่ที่ฝีมือแต่อยู่ที่วิญญาณ" อาจารย์บอกซันไว้ว่า หัวใจของภาพอยู่ตรงที่ว่างของภาพ การวาดรูปที่ดีคือการรู้ว่าไม่ควรวาดส่วนไหนบ้าง ภาพที่ลงเส้นลงสีจนเต็มไปหมด มักจะเกิดความลึก ศิลปะ ทุกสาย คือการเล่นกับที่ว่าง ยิ่ง "เล่น" เก่งเท่าไร ก็แสดงว่าเป็นนายเหนืองานเท่านั้น สถาปัตยกรรม ก็คือ การออกแบบ ที่ว่าง จิตรกรรม คือ การจัดการที่ว่าง ประติมากรรม คือ การเล่นกับที่ว่าง ที่สัมพันธ์กับรูปทรงภายใน และภายนอก ดนตรี ก็คือ ความว่างระหว่างเสียง วรรณกรรม ก็คือ การเล่นความว่างของหัวใจ อืมนะ..จะว่าไปแล้ว ศิลปะ ทั้งหมดก็เป็น การเล่นกับพื้นที่ว่างเปล่า ของหัวใจ นั้นเอง
822 days ago
ตั้งแต่มาอยู่หอใหม่ได้ไม่ถึงเดือน..เป็นครั้งแรกที่ได้ปั้นจักรยานตากฝน(หนักมาก) คนต่างวิ่งหลบฝนกัน..คนในบ้านก็วิ่งออกมาปิดประตู..วินขับมอเตอร์ไซค์ก็วิ่งหาที่หลบฝน..แม่ค้ารีบกางร่มเพิ่งไม่ให้ของกินเปียก แต่..ซัน..ยังปั่นจักรยานอย่างสบายใจเหมือนไม่มีอะไรเกินขึ้น..เสียงนกร้อง..กลิ่นดอกราตรีที่หอมหวน..มันทำให้ซันอยากปั่นจักรยานต่อไป.. เสียงฟ้าร้องทำให้ซันกลัว..กลัวที่จะโดนฟ้าฝ่า..แต่ความกลัวยังสู้การที่อยากปั่นจักรยานต่อไปไม่ได้..ซันก็ยังปั่นจักรยานต่อไป มีเสียงดังจากข้างทาง.."เข้ามาหลบฝนเร็ว"..เสียงผู้ชายราวรุ่นพ่อตะโกนมา..ซันตกใจ..ซันเลยคิดว่าตัวเองบ้ารึป่าว.. ซันตั้งคำถามกับตังเองอยู่เสมอว่า.. ทำไมซันคิดสวนทางกับคนอื่น.. ทำไมซันต้องชอบอะไรที่ต่างจากผู้หญิงส่วนใหญ่ ทำไมซันทุกข์หรือสุขไม่เข้าหาเพื่อนโดยที่ซันสนิทกับเพื่อนทุกคน ทำไมซันไม่มีเพื่อนผู้หญิงคนอื่นนอกจากตาหวาน ทำไม่ซันม่ชอบอยู่กับเพื่อนเป็นกลุ่ม ทำไมซันต้องชอบอยู่คนเดียว.ทำอะไรคนเดียว ทำไมซันชอบไปไหนคนเดียว.ไกลๆ..ดึกๆ ทำไมซันอยู่เฉยๆไม่เป็น ...
838 days ago
....สองวันที่ผ่านมา อ่านหนังสือหมด 3 เล่มเลย ไม่มีไรทำพ่อแม่ก็ไม่อยู่ .. ทำสีผมมาใหม่ ช่วงนี้กระแสEMOมาแรงซันก็เอาเลยเต็มที่ แคง ส้ม ทอง ออกมาดีเกินคาด สวยเด่นดี แต่ใจรัก SKA นะ พูดถือเรื่องหนังสือ ที่อ่านสองเล่มแรก เล่าถึงการเดินทาง แปลกใจมากที่ทั้งสองเล่ม พูดถึง อ. ปาย จ.แม่ฮ่องสอน อ. ปายที่ซันเข้าใจ เป็นอำเภอเล็กๆ แต่แฝงไปด้วยธรรมชาติที่สวยงาม ผู้คนที่ดูเป็นมิตร ผู้คนที่นั้นจะเป็นชนเผ่าแม้วเกือบทั้งหมด ก่อนหน้านี้ซันก็เคยอ่านเจออยู่บ้างแล้ว ว่าไปแล้วก็อยากไปแต่ยังหางบอยู่ หนังสือ Postcard Maker ถ่ายทอดเรื่องราวความรู้สึกลง Postcard เล่าถึงการเดินทาง ไปยังสถานที่ต่างๆ ส่งถึงคนที่เธอรัก เป็นหนังสือเล่มหนึ่งที่ซันชอบมาก เนื้อหา ไม่มาก แต่ได้ความรู้สึกเต็มเปี่ยม การเขียน Postcard ถึงใครสักคนนั้นไม่ใช่เรื่องง่าย ใช่ใครจะหยิบมาเขียนได้ทันที และต่อเนื่อง เพราะต้องใช่จินตนาการและหัวใจ การบอกเล่าถึงความรู้สึก/สถานที่ การเดินทางที่ซ่อนความหมาย แม้สาระสำคัญไม่ได้อยู่ที่เนื้อความ หากเป็นอารมณ์ ความคิดถึงต่างหากที่ เคยรับรู้..และส่งต่อจาก..card เช่นกัน
