Content Preview: rss
80 days ago
คนมักจะคิดว่า อาการ"หลงๆลืมๆ"เป็นของคนสูงวัยซะส่วนใหญ่ ผมว่าเราน่าจะลองคิดใหม่... . . . นาฬิกาปลุกรูปตุ๊กตาบนหัวเตียงส่งเสียงเป็นภาษาเกาหลีน่ารักๆ แสงแดดอ่อนๆลอดผ่านม่านสีชมพูในยามเช้า ฝาผนังที่เคยมีรอยดินสอสี วันนี้เต็มไปด้วยโปสเตอร์รูปภาพของผู้ชายกลุ่มนึง เด็กหญิง.. ไม่ใช่สิ เธอเรียกตัวเองว่าเป็น หญิงสาว หญิงสาว..ในชุดนอนลายการ์ตูนสีหวานค่อยๆลืมตาตื่นขึ้น แล้วเอื้อมมือไปกดหัวตุ๊กตาที่หัวเตียง เพื่อให้มันหยุดส่งเสียงภาษาเกาหลีนั้น วันนี้เป็นวันที่เํธอรอคอย.. วันที่เธอจะได้เจอพวกเขาเหล่านั้น ..ชายในโปสเตอร์ใบใหญ่ที่เธอติดไว้เต็มฝาผนัง เธอยืนมองตาพวกเขา(ในโปสเตอร์)แล้วคิดถึงภาพเก่าๆ เมื่อหลายสัปดาห์ก่อน เธอตื่นนอนตั้งแต่ตีสอง ออกจากบ้านตั้งแต่ยังไม่ตีสาม ไปต่อแถวยาวสุดลูกหูลูกตา ไขว่คว้าซื้อกระดาษใบเล็กๆใบนึง ด้วยเงินที่เํธอทำทุกวิถีทางเพื่อให้ได้มา แลกกับกระดาษใบเล็กๆใบนั้น "เดี๋ยวเจอกันนะ" ...
101 days ago
ช่วงนี้ เวลาที่ผมอยู่บ้าน(ซึ่งค่อนข้างน้อย) ผมมักจะนั่งอยู่หน้าทีวี และติดตามรายการอยู่รายการนึง ..รายการนั้นชื่อ "True Academy Fantasia#6"ครับ ด้วยความที่ไม่ค่อยจะได้ติดตามรายการในซีซั่นก่อนๆเท่าไหร่ ทำให้ผมเองก็ไม่ค่อยรู้เรื่องรู้ราวอะไรใน Academy Fantasia มากมาย รวมไปถึงธรรมเนียม ประเพณี หรืออะไรก็ตามที่แฟนคลับที่ติดตามกันทุกซีซั่นเขามักจะรู้กัน เอาเป็นว่า ผมขออนุญาตเขียนจากมุมมอง และความรู้เท่าที่ผมได้สัมผัส และพอจะทราบก็แล้วกัน ถ้าผิดพลาดประการใดก็ขออภัยไว้ ณ ที่นี่ด้วยครับ สำหรับผมแล้ว เหตุผลที่ผมติดตามรายการนี้ ก็คงเพราะรู้สึกสนใจในเรื่องเกี่ยวกับความมุ่งมั่นของนักล่าฝันแต่ละคน และมันก็ยิ่งน่าสนใจ เมื่อเราได้นั่งดูความสัมพันธ์ของนักล่าฝันภายในบ้าน ความสัมพันธ์ของเหล่านักล่าฝันกับครู แม้กระทั่งความสัมพันธ์ของนักล่าฝัน ...กับความฝันของพวกเขาเอง การที่เราได้เห็นทั้งนักล่าฝันที่มีพรสวรรค์ นักล่าฝันที่มีพรแสวง ครูที่คอยพร่ำสอนลูกศิษย์อย่างใกล้ชิด ครูที่คอยดูแลลูกศิษย์อยู่ห่าง(อย่างห่วงๆ) แขกรับเชิญที่ผลัดเปลี่ยนหมุนเวียนกันมา ...
129 days ago
"อรุณสวัสดิ์ค่ะ" รอยยิ้ม และเสียงของหญิงสาวผู้นั้น เปรียบเหมือนแสงสว่างในยามเช้า... ใช่แล้ว..เธอคือนางในฝัน ผู้กำลังเดินผ่านหน้าเขา และก้าวเข้าไปในลิฟต์ไปอย่างช้าๆ ประตูลิฟต์กำลังปิด พร้อมกับการจากไปของรอยยิ้มที่เขาหลงใหล เขาสูดลมหายใจ แล้วตัดสินใจกดปุ่มเปิดประตูลิฟต์ ..มันเป็นยามเช้าแสนอบอุ่นที่เขาจำมันได้ขึ้นใจ ... เขาวิ่งลงมาตามขั้นบันได ดึงเนคไทบนคอของเขา และใส่รองเท้่าอย่างเร่งรีบ พร้อมหยิบกุญแจรถวิ่งออกไปจากบ้าน "อรุณสวัสดิ์ค่ะ คุณ" รอยยิ้ม และเสียงของหญิงสาวผู้นั้น ลอยผ่านบานหน้าต่างห้องครัวออกมา เขาชะงักนิ่งไปด้วยความลังเล ก่อนจะตัดสินใจก้าวเท้าเดินต่อไป "ไม่ทานอาหารเช้าก่อนหรือคะ?" รอยยิ้ม และเสียงนั้น พยายามซ่อนความสงสัยอยู่ภายใน เขาหันไปมองเธอตาขวาง ก่อนปิดประตูลงดังปัง แล้วสตาร์ทเครื่องขับออกไป "ทำไมไม่ยอมปลุกนะ"เขาพึมพัมอยู่หลังพวงมาลัย ...
139 days ago
ผมทิ้งตัวลงบนโซฟา คว้ารีโมทกดเปิดทีวี . . . เสียงดนตรีประกอบรายการดังขึ้น แสงไฟสว่างวาบ พิธีกร : สวัสดีครับ กลับมาพบกับผมในรายการ "สนทนาประสาสุนัค"กับผม สุนัค มรรคการกลัด ในช่วงเดือนนี้มีข่าวของครอบครัว ครอบครัวนึงที่ได้รับความสนใจเป็นอย่างมาก ไม่น่าเชื่อว่า หยิบหนังสือพิมพ์ขึ้นมาทุกเช้า ก็จะได้เห็นภาพของพวกเขาขึ้นหน้า 1 ไม่ว่าจะเปิดทีวีไปที่ไหน เราก็จะได้เห็นข่าวของพวกเขา แต่วันนี้ เราเป็นที่แรก ที่เขาจะยอมเปิดอกพูดคุยกับเราในทุกเรื่องราว และข่าวคราวของครอบครัวเขา ขอเสียงปรบมือต้อนรับคุณแพนด้า แซ่ซ้อง ครับ แพนด้าเดินออกมาจากหลังฉากเวที ก้าวลงมาตามขั้นบันได นักข่าวและช่างภาพที่อยู่ในสตูดิโอรัวชัตเตอร์ไม่ยั้งราวกับเป็นทหารที่อยู่ ท่ามกลางสมรภูมิอันดุเดือด พิธีกร : สวัสดีครับ คุณแพนด้า แพนด้า : สวัสดีครับ คุณสุนัค พิธีกร : ขอบคุณมากนะครับ ที่ให้เกียรติรายการของเราในการสัมภาษณ์เป็นที่แรกของประเทศ แพนด้า : ผมก็ต้องขอบคุณทางคุณสุนัคกับทีมงานเหมือนกันครับ ที่ให้ผมได้มีโอกาสชี้แจง และตอบคำถามต่างๆเสียที ...139 days ago
คุณว่า.. ดวงดาวมีความรู้สึกไหม? ตุ้ย (กิมจุ้ยลุยสวน) ถามผมว่า ถ้าผมเป็นดาวเคราะห์ที่ชื่นชมความสว่างของดวงอาทิตย์มาก แล้วดาวเคราะห์ดวงนั้น ก็มีดวงจันทร์ที่แอบชอบมานาน ดาวเคราะห์อยากให้ดวงจันทร์นั้นได้เห็นความสว่างของดวงอาทิตย์บ้างจึงพาเธอไปดูดวงอาทิตย์ด้วยกัน ดวงจันทร์ที่ไม่เคยพบดวงอาทิตย์มาก่อนก็เกิดหลงรักดวงอาทิตย์ จึงหลุดวงโคจรจากดาวเคราะห์ไปโคจรรอบดวงอาทิตย์แทน ผม - ในฐานะ "ดาวเคราะห์ผู้เดียวดาย" ...จะรู้สึกต่อตนเอง, ต่อดวงจันทร์, และต่อพระอาทิตย์อย่างไร? สมมติให้ผมเป็นดาวเคราะห์ ..นักพเนจร (Planets) ผู้ไร้ซึ่งแสงสว่างในตนเอง สมมติให้เธอเป็นดวงจันทร์ ..ดาวบริวารที่โคจรรอบตัวผม และสมมติให้เขาเป็นดวงอาทิตย์ ..ดาวฤกษ์ดวงใหญ่ ผู้แผ่รัศมีกว้างไกลในจักรวาล ผมเป็นนักเดินทางผู้ทะนงตน ที่ปักใจเชื่อตลอดมาว่า ตนเองเป็นศูนย์กลางของจักรวาล.. และคิดไปเองว่า ดวงจันทร์จะโคจรอยู่รอบกาย ภายใต้แรงดึงดูดของผมตลอดไป ...
