Content Preview: rss
788 days ago
และแล้วก็ผ่านไปอีกวิชา การเขียนจีน ยากมั้ย?? ...........ก็ยากอยู่นะ แต่ก็ไม่ยากเกินความสามารถช้านหรอก นี่ก็ใกล้จะปิดเทอมและ แล้วก็จะได้ไปสร้างค่ายด้วย รักชมรมนี้จังเลยล่ะ-->อาสาพัฒนาชนบท รักทุกสิ่งที่เป็นอาสา ไม่ว่าจะอะไรก็ตามทั้งเพื่อน พี่ น้อง อยากให้ทุกๆคนคิดแบบช้านจัง อยากให้มีคนมาสานต่อ............. ให้ชมรมนี้อยู่คู่มหาวิทยาลัยศิลปากร ไปตราบนานเท่านาน นะ นะ นะ นะ นะ นะ นะ นะ นะ นะ สำหรับใครที่ไม่รู้ว่าชมรมนี้ดียังไง ก็ต้องลองเข้ามาเป็นสมาชิกดูล่ะ แล้วจะรู้ว่า สมาชิกชมรมนี้น่ะ น่ารักทุกคนเลย โดยเฉพาะ เหฯ 5555555555802 days ago
Nice 2 meet U พอเถอะพอได้แล้ว หยุดหลอกตัวเองเสียที ถ้าหัวใจเธอมี วันนี้เราคงได้คบกัน เธอไม่มองยังฝืน ก็หัวใจยังดึงดัน รอแค่เพียงสักวันเผื่อเธอจะมาเห็นใจ ห้ามตัวเองไม่ให้รักเธอ จะทำยังไงใจมันไม่ฟัง หัวใจฉันยังเกเรทุกครั้ง ดึงดันไปรักเธอ ห้ามตัวเองว่าพอเสียที จากวันนี้ไม่ต้องไปเจอ ไม่มีวันเป็นเจ้าของใจเธอ ใจมันยังเกเรเสมอไม่เคยจะเชื่อฟัง คนที่ไม่มีรัก ก็ไม่มีทางรัก..เรา ไม่เหมือนนิยายน้ำเน่า เลิกเอาแต่ใจเสียที ใจตัวเองก็รู้ แต่ห้ามไม่ได้โดยดี ยังไม่มีวิธีที่ทำให้หยุดรักเธอ ห้ามตัวเองไม่ให้รักเธอ จะทำยังไงใจมันไม่ฟัง หัวใจฉันยังเกเรทุกครั้ง ดึงดันไปรักเธอ ห้ามตัวเองว่าพอเสียที จากวันนี้ไม่ต้องไปเจอ ไม่มีวันเป็นเจ้าของใจเธอ ใจมันยังเกเรเสมอไม่เคยจะเชื่อฟัง ก็รู้ทั้งรู้ไม่มีสิทธิ์รักเธอ แต่ใจมันยังคงดึงดัน มันยังเป็นอยู่อย่างนี้..... ห้ามตัวเองไม่ให้รักเธอ จะทำยังไงใจมันไม่ฟัง หัวใจฉันยังเกเรทุกครั้ง ดึงดันไปรักเธอ ห้ามตัวเองว่าพอเสียที จากวันนี้ไม่ต้องไปเจอ ไม่มีวันเป็นเจ้าของใจเธอ ใจมันยังเกเรเสมอไม่เคยจะเชื่อฟัง ...809 days ago
เอาง่ายๆได้ใจความกันเลยดีกว่า ก็อย่างหัวเรื่องนั่นแหล่ะน้า ที่ว่า"ได้ฤกษ์ซะที"น่ะ สาเหตุมันก็มีอยู่ว่า................... เน็ตเน่า ไม่มีเวลาอัพ งานยุ่งโคตรๆ เรียนหนักมากๆ เลยปล่อยสเปซเน่ามาพักใหญ่ๆ แต่ที่มาอัพได้เนี่ย ก็ใช่ว่าจะว่างหรอกนะ แค่แอบมาผ่อนคลายจากการทำงานนิดนึง แบบว่าเครียดไม่ไหวแล้ว ยิ่งใกล้สอบ งานยิ่งกระหน่ำเข้ามา ไหนจะงานชมรมอีก ปวดหัวจริงๆเลยนะค้าบ จริงๆแล้วมีเรื่องอยากเล่ามากมายเลยล่ะ วันเวลาที่ผ่านมา และผ่านไปที่น่าดีใจหรือเสียใจ ว่ามันทั้งน่าเศร้าและน่าจดจำเพียงใด อยากถ่ายทอดเรื่องราวให้อ่านบ่อยๆนะ แต่งานรัดตัวจริงๆ(คนดังก็เงี้ย 555+) บ่อยครั้งที่ทำผิดกับใครหลายๆคนโดยไม่ได้ตั้งใจ บ่อยครั้งที่ให้ความรู้สึกดีๆไป แต่กลับได้รับความเสียใจกลับมา ขอโทษนะ ที่งี่เง่ามากมาย ขอโทษกับทุกสิ่ง แม้มันเป็นเรื่องเล็กๆ แต่ก็ช่วยยกโทษให้เด็กบ้าคนนี้ด้วยนะ "คำ..ไม่กี่คำ อาจจะทำ ใครคนนี้รู้สึกเลวร้าย น้อยกว่าที่เคย"
882 days ago
ตั้งใจว่าจะอัพนานแล้วล่ะ (ที่จริงช้านก็อัพแล้วนิแค่มันเป็นภาษาจีน555+) แล้วเน็ทที่หอก็เน่าโคตร ไม่ได้ดั่งใจเลย -*- เมื่อวันศุกร์ไปหาเพื่อนที่กรุงเทพฯล่ะ ประมาณว่าบ้านนอกเข้ากรุงเลยทีเดียว ไปแค่3วัน ทำยังกับว่าจะหอบข้าวหอบของย้ายบ้านยังไงยังงั้น ก็ไม่เข้าใจตัวเองเหมือนกันว่าจะหอบไปให้หนักทำไม?? แถมซื้อพจนานุกรมเล่มควาย กลับมาอีกต่างหาก เง้อ................ เดินซะรอบสยามพารากอนเลยด้วยมั้ง ทั้งที่(หัวใจ)ยังสะพายเป้อยู่555+ ก็อย่างว่าแหล่ะ ช้านมันสาวบึกบึน แค่นี้ ส.บ.ม.ย.ห. ไปอาศัยบ้านเพื่อนอยู่2คืนอ่ะ ต้อนรับอย่างดีสุดๆอบอุ่นมั่กๆ อุตส่าห์สละที่นอนให้อีกต่างหาก น่ารักจังเลยอ่ะเพื่อน ขอบใจมากๆเลยนะ ที่พาทัวร์ซะรอบ...ทำให้เรา ได้เหยียบทุกคณะ รวมถึงได้ไปเคารพ รูปปั้น อ.ศิลป์ อีกด้วย ^O^ เนื่องในโอกาสนี้.......ขอขอบพระคุณ คุณแม่ที่สุดแสนจะใจดีสำหรับทุกๆอย่าง อุตส่าห์มาส่งที่มหา'ลัยด้วย ขอบใจนะ~ Peet~ ที่เป็นเพื่อนที่ดีที่สุดของเราคนนึง ...882 days ago
ขอบคุณ ระยะทาง ที่ทำให้เราต้องห่างไกล ขอบใจ เธอเหมือนกัน ที่เธอเลือกจากฉันไปแสนไกล ขอบคุณเวลาที่ฉันนั้นไม่มีใคร ขอบคุณอารมณ์อ่อนไหวที่มาทักทายใจ ทำให้ฉันได้รู้ หากขาดเธอไปคงอยู่ไม่ไหว เหตุเกิดจากความเหงา ที่ทำให้รู้ว่ารักเธอเท่าไหร่ ความห่างไกลมันทำให้ฉันคิดถึงเธอ ความอ้างว้างเดียวดายคอยตอกย้ำอยู่เสมอ เหตุเกิดจากความเหงา ที่ทำให้รู้เธอสำคัญเพียงใด ความห่างไกลมันทำให้ฉันคิดถึงเธอ ยิ่งห่างเหินเท่าไหร่ก็ยิ่งรู้ ว่าเป็นเธอที่ ฉันรักหมดหัวใจ วันนี้มาพบเธอ ด้วยใจที่เดินอย่างอ่อนล้า ต้องการมาพบหน้า ต้องการจะบอกว่าเพิ่งเข้าใจ ขอบคุณเวลาที่ฉันนั้นไม่มีใคร ขอบคุณอารมณ์อ่อนไหวที่มาทักทายใจ ทำให้ฉันได้รู้ หากขาดเธอไปคงอยู่ไม่ไหว เหตุเกิดจากความเหงา ที่ทำให้รู้ว่ารักเธอเท่าไหร่ ความห่างไกลมันทำให้ฉันคิดถึงเธอ ความอ้างว้างเดียวดายคอยตอกย้ำอยู่เสมอ เหตุเกิดจากความเหงา ที่ทำให้รู้เธอสำคัญเพียงใด ความห่างไกลมันทำให้ฉันคิดถึงเธอ ยิ่งห่างเหินเท่าไหร่ก็ยิ่งรู้ ว่าเป็นเธอ ที่ฉันรักหมดหัวใจ มีคนเคยบอก ถ้าไม่สูญเสียบางอย่าง ก็ยังไม่รู้คุณค่าของสิ่งนั้น เหมือนอย่างตัวฉัน ที่เพิ่งรู้ว่าคืนวัน ...
