Content Preview: rss
829 days ago
นางสาว ณภัทรา วุฒิสิริชัย เรียนอยู่คณะวิทยาศาสตร์ ภาควิชา สถิติประยุกต์ สถาบันเทคโนโลยีพระจอมเกล้าเจ้าคุณทหารลาดกระบัง ตอนนี้อยู่ปี 4 อีกแค่ไม่กี่เดือนก็เรียนจบแล้ว ยังไม่อยากให้บรรยากาศในห้องเรียนที่แสนสนุกได้จบลงเลย นั่งคุยบ้าง เล่นบ้าง หลับบ้าง แกล้งเพื่อนบ้าง โดนอาจารย์ดุบ้างเป็นประจำ ต้องวิ่ง 800 เมตรมาเช็คชื่อให้ทัน จบไปคงไม่มีอีกแล้วแหละ "ณภัทรา" .. "มาค่ะ" เรียนที่ลาดกระบังมาจะ 4 ปี ก้สนุกสนานดี คิดไม่ผิดน่ะ ที่เลือกเรียนที่นี่ (แต่ที่ตั้งสถาบันอยู่ไกลไปนิดนึงน่ะ หรือผิดที่บ้านเราอยู่ไกลเองก็ไม่รู้) ความวุ่นวายมักเกิดขึ้นที่ห้อง 110 เสมอๆ มันเป็นห้องภาคฯ ของพวกเราเอง เป็นที่สิงห์สถิตเวลาที่ไม่มีเรียน แต่ก็เวลาที่มีเรียนด้วยเหมือนกัน 55+ ภาคเราเป็นภาคที่เล็กและมีจำนวน นศ. ในภาคน้อยที่สุดในบรรดาทุกภาคของคณะ แต่ภาคเราก็ไม่เคยมีความเข้าใจกันเรยแม้แต่ครั้งเดียว ไม่ว่าจะมีกิจกรรมอะไรก็แล้วแต่ (กีฬาคณะ รับน้อง ฯลฯ) แต่สุดท้ายมันก็ผ่านไปได้ด้วยดี(มั้ง) แต่เราก็ชอบนะได้ถกเถียงกันตามประสา เพื่อนๆ พี่ๆ น้องๆ ...
915 days ago
แปป แปป ก็จาเปิดเทอมอีกแล้ว ปีนี้ก็ ขึ้นปี 4 แล้ว เร็วเนอะ ไม่ทันไร แต่ปิดเทอมเทอมนี้ของเรา สุดยอดจริงๆอ่ะ แทบจะนับได้เลยว่า ได้หยุดจริงๆกี่วัน นับแล้วก็ได้หยุดอยู่เฉยๆ จริง ประมาณอาทิตย์นึงได้ จาก 2 เดือนกว่าๆ ก็ปิดเทอมนี้เราต้องฝึกงานใช่ม่ะ ก็ฝึกที่ทรูอ่ะแหละ ทำ วันจันทร์ ถึง วันศุกร์ แล้วก็เสาร์อาทิตย์ เราก็ทำงาน part time บางอาทิตย์ก็ไปเป็น pc ที่ห้าง บางอาทิตย์ก็ไปทำงานอย่างอื่น ไม่ ได้หยุดเลย แต่ก็ดีนะ สนุกดี เราชอบช่วงเวลาปิดเทอมที่สุดเลย เหมือนมันเป็นช่วงเวลาหาเงินอ่ะ เพราะไม่ต้องเรียนหนังสืออ่ะเนอะ ขอเล่าเรื่องตอนฝึกงานที่ทรูนะ ก็ฝึกงานที่ทรูตั้งแต่วันที่ 2 เมษา - 25 พฤษภา 2550 ก็เกือบๆ 2 เดือนได้ เราไปสมัครที่ทรู คนเดียว เนื่องจากว่าเพื่อนๆ รอบๆข้างมีแต่คนอย่างทำคอม แต่เรา อย่างไปด้านสถิติมากกว่า ก็เลย ลุยเดี่ยวเลย แต่ไม่ได้เหงาอย่างที่คิดนะ มีนศ.จาก ม.เชียงใหม่มาฝึก 2 คน เราสวยที่สุดเลยนะ เพราะ 2 คนนั้นมัน เป็น ผู้ชาย ;) ชื่อ สมรภูมิ (หมอ) กับ ปฐมภูมิ (เก๊า) เราว่าก็โชคดีนะที่มี 2 คนนี้เป็นเพื่อนที่ฝึกงานอ่ะ ฮาๆ รั่วๆ ดี ...
946 days ago
After the verb " To Love " " To Help " is the most beautiful verb in the world. ถัดจากคำว่า "รัก" คำว่า "ให้" คืดคำกริยาที่สวยงามที่สุดในโลก
951 days ago
"เราทุกคนรู้วันเกิด แต่จะมีกี่คนที่รู้วันตาย..." ใช้ชีวิตนี้ให้เต็มที่นะ อยากทำอะไรก็ทำซะ เพราะเราไม่รู้จริงๆว่า วันไหนจะเป็นวันตายของเรา เกิดมาทั้งที ใช้ให้คุ้ม ก็ถ้าพรุ่งนี้ตาย ก็สบายดี แต่ถ้าพรุ่งนี้ยังอยู่ ก็ ดิ้นรนกันต่อไป พ่อแม่ทุกคน พูดเสมอว่า "ตั้งใจเรียนนะลูก จะได้งานดีดีทำ" บอกตรงๆเลย คำนี้ โครตเบื่อ งานดีดี คืออะไร ทำเพื่ออะไร สุดท้ายก็แค่ เพื่อเงิน เงินเดือน มาก เงินเดือนน้อย วัดกันที่อะไร ลองออกนอกกรอบดูบ้างดีมั้ย ทำไม step การใช้ชีวิตของทุกคนถึงเหมือนกันไม่มีผิด 1. เรียนอนุบาล 2. เรียนประถม 3. เรียนมัธยม 4. เรียนป.ตรี 5. ข้อนี้ก็บางคนอาจต่างกันเล็กน้อย ไม่เรียนต่อ ก็ทำงาน ค่าของคนวัดที่อะไร ? การเรียนสูงๆ หรอ ใบปริญญาหรอ คงไม่ใช่หรอกมั้ง แล้วคุณตอบได้มั้ยว่าที่อะไร ถามตัวเองดู ตรงนี้เป็นสิ่งที่เราคิดมานานและ ว่าทำไมการดำเนินชีวิตของคนไทยถึงเป็นแบบนี้ ซึ่งตอนนี้ก็ยังไม่รู้คำตอบเหมือนกันว่าทำไม เพราะไม่มีใครกล้าพอ บ้าพอ หรือเพี้ยนพอ ...
960 days ago
....กาลครั้งหนึ่งนานมาแล้ว ... มีครูกับลูกศิษย์นั่งอยู่ใต้ต้นไม้ใหญ่ซึ่งใกล้กับสนามหญ้าอันกว้างใหญ่ ทันใดนั้น ลูกศิษย์คนหนึ่งก้อถามขึ้นมาว่า ลูกศิษย์ : อาจารย์คับ ผมสงสัยจังเลยว่า เราจะหาคู่แท้เราเจอได้ไงคับ อาจารย์ บอกผมหน่อยได้ไหม คับ? อาจารย์ : (เงียบไปพักหนึ่ง ก่อนที่จะตอบ) อืม มันเป็นคำถามที่ยากนะ ในขณะเดียวกันมันก็เป็นคำถาม ที่ง่ายเหมือนกันนะ ลูกศิษย์ : (นั่งคิดอย่างหนัก) อืม?....งงอะไม่เข้าใจ อาจารย์ : โอเค งั้น เธอลองมองไปทางนั้นนะ ตรงนั้นน่ะ มีหญ้าเยอะแยะ เลยใช่ไหม เธอลองเดิน ไปหาหญ้าต้นที่สวยที่สุด แล้วเด็ดมาให้ครูสิ ต้นเดียวเท่านั้นนะ แต่ว่า เวลาเธอเดินเนี่ย เธอต้องเดินไป ข้างหน้าอย่างเดียวนะ ห้ามเดินถอยหลัง เข้าใจไหม ลูกศิษย์ : ได้เลยครับ จาน รอสักครูน่ะครับ (ว่าแล้ว ก้อวิ่งตรงไปยังสนามหญ้า) หลังจากนั้นไม่นาน.... ลูกศิษย์ : ผมกลับมาแล้วครับจาน อาจารย์ : อืม...แต่ทำไมครูไม่เห็นต้นหญ้าสวย ๆ ในมือเธอเลยหละ ลูกศิษย์ : อ๋อ คืองี้ครับจาน ตอนที่ผมเดินไปแล้วผมเจอต้นหญ้าสวย ๆ เนี่ย ผมก้อก้อคิดว่า เออ เดี๋ยว ก้อคงเจอต้นที่สวยกว่านี้ ดังนั้นผมก็เลยไม่เด็ดมัน ...
