Content Preview: rss
983 days ago
ทุกคนคงมีความฝันเป็นของตัวเอง หลายคนวาดฝันว่าอยากได้สิ่งโน่นสิ่งนี้ อยากมีอาญาสิทธิ์สั่งโน่นสั่งนี่ หรืออยากเป็นโน่นเป็นนี่ ที่เป็นไปได้ และ เป็นไปไม่ได้ ในแง่สร้างสรรค์ หรือ ทำลาย ทุกความฝันดีทั้งนั้นแหละ โลกเหล่านั้นของแต่ละคนสะท้อนตัวตนของคนนั้นอยู่ ทั้งที่สมบูรณ์แล้ว หรือว่ายังกำลังก่อสร้าง แต่ว่าโลกแห่งความฝันของผม โลกนี้มีแสงสว่างจากตัวมันเอง ส่องสาดออกไปเท่าที่ทันจะทำได้ มันเห็นทุกอย่างรอบตัวมัน รับรู้ทุกอย่างที่ผ่านตัวมัน แต่ตัวของมันเองกลับว่างเปล่า ไร้ซึ่งสิ่งใดๆก้ตาม ในทุกๆวัน ถึงแม้มันพบกับสิ่งใดๆมากมาย แต่ไม่มีสิ่งใดต้องกังวล ไม่ว่าเมื่อไรที่เหนื่อย อ่อนแรง การกลับเข้ามาสู๋โลกแห่งความฝันใบนี้ ทำให้โลกแห่งความจริงได้พัก ตอนนี้ใครจะฝันอะไรก็ตามใจ แต่อย่าดึงผมออกจากความฝันละกัน ผมขอนอนก่อน
995 days ago
เวลานั้นเลื่อนไปตลอด..ชีวิตก็เป็นเช่นนั้น มันเลื่อนไปอยู่เสมอ แต่ บางครั้งเรากลับอยากดึงสายพานนั้น และปักหมุดลงไป เพื่อที่จะหยุดอยู่กับเวลานั้นๆ อย่างไรก็ตามสายพานพยายามที่จะดันอยู่เสมอ ด้วยแรงเลื่อนของเวลา สักวันที่หมุดหลุดออก..และเกิดร่องรอยขึ้น เมื่อสายพานวิ่งต่อไป เรากลับไปมองร่องรอยนั้น รอยยิ้มบนใบหน้าจะเกิดขึ้น ยิ้มให้กับคนทำให้เราปักหมุดตอนนั้น บุญรักษา พวกมึง..คนที่ทำให้ร่องรอยเหล่านั้นไม่เปลี่ยนแปลง
1131 days ago
กลับมาจากค่าย 14.25น. ที่สถานีรถไฟบางเขน กำลังคิดถึงหลายสิ่งหลายอย่างที่เกิดขึ้นช่วงปิดเทอม เกรดที่น้อยลงไป ก็ไม่ตั้งใจเองนี่หว่า งานที่รับมา เงินก็รับมา ค่ายที่ไปช้ากว่าคนอื่น รู้สึก พลาด อะไรหลายสิ่ง แต่ก็ได้ พบ กับอะไรหลายสิ่ง เพื่อน ...ก็แบบเดิมๆ(เป็นอย่างนี้ไปนานๆนะ) น้อง-พี่ ...ที่ได้รู้จักมากขึ้น..สนิทมากขึ้น พระ ...ที่ไม่ได้เพียงมีหน้าที่เพียงสอนทางธรรมเท่านั้น ชาวบ้าน ...ความมีน้ำใจกับความกันเอง เด็กๆ ...ความใสและอาการปวดหัว ค่ายทำให้เรารู้สึกว่าคนคนนั้นเป็นอย่างที่เป็นนั้นจริงๆ รู้จักกับตัวตนของเค้าจริงๆ รู้สึกดีนะ กลับมาถึงบ้าน...เพลีย...หลับ ตื่น...มาลงรูป เจอกับรูปมากมาย...ความรู้สึกดีกับเหงาเกิดขึ้นมาพร้อมกัน ดี...ที่พบกับรอยยิ้มและสิ่งที่เกิดขึ้นในรูปถ่าย เหงา...ที่เวลาเหล่านั้นผ่านไป..จบลง ความเป็นจริงเข้ามาในความคิด ไม่มีใครอยู่กับเราทุกเวลาหรอก การพบกัน ... ...
1164 days ago
ทุกคนคงรู้จักกับสำนวนว่า "กระต่ายตื่นตูม" มันเห็นมะพร้าวหล่นเสียงดังหน่อย ก้เอะอะโวยวายว่าโลกจะระเบิด เปรียบคนไทยเป็นกระต่าย แล้วเปรียบคนต่างชาติเป็นมะพร้าวที่ตกลงมา เมื่อก่อนประเทศไทยมีของดีมากมายสะสมอยู่มากมาย ทั้ง สมุนไพร อู่ข้าวอู่น้ำ ศิลปะ และภูมิปัญญาต่างๆ เมืองไทยที่ยังเป็นเมืองสยามอยู่ในตอนนั้น แม้จะมีสงครามบ้างแต่เราก้ยังอยู่ได้ด้วยตัวเอง ไม่ต้องไขว่คว้า สร้างภาพลักษณ์ หรือเป็นเสือตัวใหม่ของเอเซีย แต่พอต่างชาติเริ่มเข้ามา พวกเค้าเอาวิทยาการ เทคโนโลยีใหม่ๆเข้ามา คนไทยก้ยอมรับเพื่อความก้าวหน้าของประเทศเรา เป็นเรื่องดีที่ประเทศเราพัฒนาเร็วขึ้นเยอะ แต่มันทำให้เรา "ตื่นตูม" กับสิ่งที่เข้ามาเหล่านั้น เราเริ่มละของดีที่เรามีอยู่ก่อนที่พวกเค้าเข้ามา แล้วใช้วิทยาการใหม่ๆที่หลั่งใหลสู่ประเทศของเรา โดยไม่ได้ดูว่าการใช้วิทยาการเหล่านั้นเราต้องสูญเสียทรัพยากรอะไรไปบ้าง ความเป็นอู่ข้าวอู่น้ำเริ่มลดลง ของดีเก่าๆเริ่มหายไป ...
1279 days ago
ปิดเทอมที่กำลังจะผ่านพ้นไป ใครต่อใครได้พบอะไรกันบ้าง เวลาพักผ่อนในช่วงชีวิตการเรียน หลายคนยังต้องขมักเขม้นกับการเรียน เพื่อการสอบเข้าที่เรียนใหม่ๆ หลายคนลงเรียนซัมเมอร์ เพื่อลดภาระเรียนตอนเปิดเทอม และอีกหลายคนไปใช้ชีวิต เพื่อเปิดโลก หรือผ่อนคลายตัวเองจากตอนเรียน ปิดเทอมปีนี้ ผม ได้พบสิ่งที่มีความหมายกับชีวิต นอกจากที่บวชมา3สัปดาห์ ยังเจอกับความรักที่เพิ่งเริ่มต้น แม้ซักวันอาจจะต้องจบลงT_T แต่ตอนนี้เข้าใจแล้วว่ารักเป็นเช่นไร ขอบคุณนะ ^ บี ^
