Content Preview: rss
171 days ago
นอนไม่หลับเลยมานั่งเขียนอยู่แบบนี้ ไม่รู้ทำไมเหมือนกัน เปิดเทอมแล้ว ดีใจ แต่ก็นะ ยังมีอะไรอีกมากที่รอเราอยู่ ทั้งเรื่องที่รู้ ไม่รู้ หรือไม่อยากรู้ ไม่รู้ดิ อาจจะเหนื่อยบ้าง สับสนบ้าง แต่ก็นะ...เป็นเรื่องธรรมดา หลายอารมณ์สุดๆ เหนื่อย สนุก สับสน ดีใจ หรือจนกระทั่งนิ่งเฉยกับอารมณ์ต่างๆ เกิดขึ้นแล้วหายไป... เรื่องราวมากมายร้อยพัน แต่สุดท้ายเรื่องราวก็ดำเนินต่อไปด้วยตัวของมันเอง Come with the sunshine. It's bright on the sky. But I don't know why. It's gone by , just like a wind blow. How's feeling come. How's feeling gone. How's I should know. How's I should do. Answer is right there. But why we can't see. Or we know but couldn't be clear. Or we feel fear to know the end.
711 days ago
หน้าบล๊อกคงร้างๆ ไปเรื่อย นานๆ จะแวะมาที ประมาณว่าย้ายบ้าน ย้ายสังกัด กลับมาอีกทีแทบเล่นไม่เป็น วันนี้มีข่าวดี ข่าวดี ( จริงป่าว ) Dec 15, 2007 6:41 PM จากที่กล้าๆ กลัวๆ ก็มั่นใจเพิ่มขึ้นกะติ๊ดนึง แต่ยังก่อน....ยังเก็บความกลัวไว้ป้องกันตัวเองจากข่าวดีทั้งหลาย ถ้าจริงก็ดี ถ้าไม่จริงก็ปล่อยไป ว้า...จะลั้น ล้า ได้นานสักแค่ไหน Is it possible 2 be ... ? Did u what to know ? he he he it's secret. Ps. คิดถึงเพื่อน รัก PANK อยากเที่ยว มีสอบ Pre - TOEIC ต้องเตรียมสอบ TOEFL ตามหา Laptop ในดวงใจ อยากได้ VAIO แต่สียังไม่ถูกใจ เรื่องมากเนอะ ไว้เเวะดู อีกอันแทนดีกว่า Final Exam Coming !! สอบตรงกะคริสมาสต์ อ่า..ไม่รู้จะร้องไห้หรือดีใจ แล้วก็ยาวไปถึงหลังปีใหม่ รวมสอบอีกที่ก็ นู่นเลยค่อนไปถึงเกือบปลายเดือน
721 days ago
หายไปนาน ไปสิงสถิตอยู่ที่อื่น ปีนี้ซี้กะโรงบาลซะละ เข้าจริงเข้าจัง ไม่อยากเข้าอีกแล้วเบื่อ เหนื่อยจัง..นอนเท่าไหร่ก็ไม่พอ ยังงงๆ เบลอๆ เรียนอะไรก็ไม่รู้เรื่อง ไม่เข้าหัวเลย จะสอบได้มั้ยเนี่ย สงสัยต้องหาเวลาหยุดยาวไปรีชาร์ตแบตฯชีวิตซะก่อน เดี๋ยวก็ผีเข้า ผีออกเนอะคนเรา สุดท้ายนี้ขอให้ประเทศไทยและโลกกลมๆใบนี้สงบสุข PS. ขอพระองค์ทรงพระเจริญฯ ทรงมีสุขภาพพลานามัยแข็งแรง เป็นร่มโพร่มไทรของปวงชนชาวไทยตลอดไป ขอให้พ่อของหนูมีความสุขสุขภาพแข็งแรงเช่นกัน แม้ว่าหนูจะเป็นเด็กดื้อ แต่ก็ไม่เคยทำอะไรให้พ่อต้องกังวล ( รึเปล่า ) หนูจะพยายาม หนูรู้ว่าพ่อคงไม่ได้เห็นบทความ แต่หนูจะพยายามต่อไป ถ้า...มีแรง Life's moving on!!
779 days ago
ชีวิตไม่ได้เป็นละคร แต่ละครก็เป็นเหมือนส่วนหนึ่งของชีวิต มีสิ่งที่ดำเนินเรื่องราว บางเหตุการณ์ก็ฉายซ้ำไปซ้ำมา ไม่รู้ว่าชีวิตจริงยืมมาจากละคร หรือละครยืมมาจากชีวิตจริง บางทีก็หลายเรื่องราวที่ผ่านเข้ามาเหมือนโดนคลื่นซัดให้จมลง แต่เพียงคำพูดบางคำกลับทำให้เราขึ้นมาหายใจเหนือน้ำ ได้อย่างเป็นปกติ ความสับสนและคลื่นกระแสสังคมกำลังทำให้ตัวตนของเราจางหายไป จะมีสักกี่คนที่เป็นตัวตนที่มีอยู่ โดยแท้จริง แต่ท้ายที่สุดก็เหมือนราวกับว่าสิ่งนี้ไม่เคยมีตัวตนมาแต่แรก สุดท้ายก็แค่ภาพมายา มาแล้วก็จากไป การวิ่งตามคือสิ่งที่เหนื่อยล้า แต่ก็วิ่งหนีคือสิ่งที่เหนื่อยที่สุด เพราะไม่สามารถจะหยุดพักได้787 days ago
ขอบคุณคืนเหงาๆ คืนหนึ่ง ที่ทำให้ได้เรียนรู้ ยังมีใครอยู่ข้างๆ แม้ห่างกัน สายใยสัมพันธ์ มิตรภาพ ความห่วงใย ไม่เคยเลือนหายไปตามกาลเวลา ทำให้รู้สึกดีทุกที รู้สึกแย่ทีไร เสียงโทรศัพท์จะดังขึ้นทันที ไม่ SMS miss called say hi from someone แค่นี้ก็มีกำลังใจ ไม่รู้เหมือนกันว่าจะได้อยู่อีกนานมั้ย มีอะไรอีกมากมายที่ยังไม่ได้ทำ ก็ท้อบ้าง หนักหน่อยเพราะไม่รอบคอบ ถ้าเธอเหนื่อยก็บอกกันได้เสมอ รู้ว่าคงช่วยอะไรได้ไม่มาก ก็คงได้แค่ส่งกำลังใจ ยังมีแรงดีดี ส่งข้ามฟ้ามาอีกมากมาย ไม่ว่าพวกเราจะอยู่ที่ไหน ก็ยังคงคิดถึง ห่วงใยกันอยู่เสมอ เรารู้ว่าพวกเธอเข็มแข็ง เราก็เคย แต่ตอนนี้แทบไม่มีเเรง ไว้จะฟื้นตัวไวๆ กัม บัต เตะ เนะ สู้โว้ย !!
