Content Preview: rss
222 days ago
361 days ago
It's been like 6 months from the last time that I updated my blog. So as the last month of 2008 is passing by, here I am ... grumping and whining again.... 555. A lot of good and bad things went on. My HTC mobile phone was stolen and it's just been returned today from someone who is basically idiot and mega thick-skinned. He was some sort of my dad's freind who entered my house, grabbed the phone and thought that no one would know about it. When I told my dad that this guy took my phone ... my dad was like how come? Are you sure? He has money na and has his own business and some other real estates... blah blah ... My dad asked him if he took it and this guy, of course, refused. He told my dad that he was some sort of knowing CIA's secret agent!!! He would find out who took the phone or if he couldn't, he would give me money instead. Oh, my god... How idiot???? Anyway, he finally returned it. I asked my dad of what kind of story that this guy made up... but my dad said that I ...522 days ago
ช่วงนี้เพื่อนๆ ก็ยังคงยุ่ง คิวแน่นเอี๊ยดเป็นปกติ แต่ก็ได้ฤกษ์งามๆ ทำให้ได้เจอหน้าค่าตากัน(ค่อนข้าง) ครบๆ ขาดก็แต่เต้ยที่อยู่ตจว. กะเหมี่ยวที่อยู่ ตปท. ไม่รู้ว่าเพื่อนเต้ยจะได้ที่พักหรือยัง โทรไปแกก็ไม่ว่างรับอีกเช่นเคย ไงๆ ก็ขอให้โชคดีมีชัย เจริญก้าวหน้ากับสิ่งที่เลือกนะ ถ้าอาทิตย์ไหนเหงาๆ ก็มารับเราไปนอนเป็นเพื่อนได้นะ ก้อคงเล่าให้เหมี่ยวฟังแล้วว่า ไปทำอะไรกันมาบ้าง ... ก็ไม่มีอะไรเน้อ กินอาหารญี่ปุ่นกันที่ บันยันทรี แล้วก็ไปกินเค้กต่อที่เซ็นทรัลเวิล์ด แม้จะเป็นการเจอกันแบบแป๊บๆ สรุปว่า ไม่ได้ไปต่อ เพราะเขาว่ากันว่า อยู่ในวัยเรียน เที่ยวมากเดี๋ยวจะเสียการเรียน (รายงานไม่เสร็จ.. ใช่ไหมก้อ) ... ใครที่เรียนจบแล้ว ก็ถือว่ารอเพื่อนเรียนหน่อยละกันน้า แต่ทำไมเรามักจะเป็นคนที่คิวว่างเสมอหว่า... นี่แกไม่ตั้งใจเรียนใช่ไหมเนี่ย ไอ้เจี๊ยบ ... แฮ่... ขำๆ น้า ... เขาว่าไงนะ จุดหมายปลายทาง ไม่สำคัญเท่ากับ "การได้เดินทาง" ... ใช่ไหม ตะแล๊ดแต๊ดแต๋ ไปก่อน ... จะสอบหรือจะส่ง ก็ค่อยว่ากาน คงเส้นคงวามาตลอดชีวิตการเรียน... -*- ไว้เจอกันอีกนะ ...
567 days ago
600 days ago
ดีนะที่ไปเที่ยวหัวหินเมื่ออาทิตย์ก่อนมาแล้ว (แวะเข้าตลาดน้ำดำเนิน เจอกอลฟ์ไมค์มาถ่ายซีรีส์ด้วย แต่เอากล้องขึ้นมาถ่ายรูปไม่ทันได้แต่ข้างหลัง) สงกรานต์นี้ตั้งใจจะอยู่บ้านไม่ไปแต๊ดแต๋ที่ไหน เช้านี้จะออกจากห้องก็ก้มลงไปถอดปลั๊กพัดลมปกติ (เพื่อลดการใช้ไฟ ช่วยโลกร้อน) แต่เงยหน้าขึ้นมาเร็วและแรงไปหน่อย เลยเอาจมูกไปเสยกับ...มุมตู้... ที่เป็นขอบอะลูมิเนียมแบบอย่างคม ตอนแรกแบบยังไม่มีสติรู้เลยว่า เฮ้ยโดนไรหว่ะ ... รู้แต่ว่าดาวล้านดวงมากๆ เจ็บโว้ย ก้มหน้าดูเลือดหยดป่าว ก็แบบเออ ไม่มี หันไปมองกระจก โห เลือดซิบๆ ขึ้นมาเป็นเส้นเลย โอ๊ย โมโหตัวเอง ป้า เป็นไรมากป่ะเนี่ย อยู่ดีๆ ก็ทำให้ตัวเองเจ็บได้ ดี๊ไม่เสยเข้าตา ได้ไปขายลอเตอรี่แน่ กำจิง เจ็บโว้ยๆๆ



