Content Preview: rss
996 days ago
เรื่องโดย....ฮักก้า :: thinksea@hotmail.com อ่าน “เวลาในขวดแก้ว” นวนิยายของ ประภัสสร เสวิกุล มีบางบรรทัดเคยกล่าวว่า “เสน่ห์ของชีวิตคือการไม่อาจคาดเดาอะไรล่วงหน้าได้” เพ่งมองดูภาพเขียนของ อิศรา ปานประสิทธิกุล และได้ฟังถึงเหตุผลของเรื่องราวที่เขาถ่ายทอดออกมา ฉันสรุปได้กับตัวเองเหมือนกันว่า … “เสน่ห์ของวันเวลาที่ผ่านเลย คือการมีความทรงจำดีๆไว้ให้คิดถึง” คุณๆเคยใช้สัญลักษณ์ใดสื่อแทนความคิดถึงของตัวเองบ้างคะ สำหรับศิลปินแห่ง อ.แม่แตง จ.เชียงใหม่ ศิษย์เก่า คณะศิลปกรรมศาสตร์ สถาบันเทคโนโลยีราชมงคล เช่นอิศรา ผู้ให้ความสำคัญต่อสถานที่ ความงดงามในลวดลายการตกแต่งสถาปัตยกรรมมากกว่าวิถีการดำเนินชีวิตของผู้คน ได้สื่อความคิดถึงนั้นผ่านภาพเขียน ที่มีโครงสร้างของสถาปัตยกรรมอันสวยงามเป็นฉากหลัง และมีสัตว์เลี้ยงอย่างแมว เป็นตัวละคร ที่ว่าแมวเป็นตัวละครนั้นก็เพราะว่า งานชุดล่าสุดที่อิศรา นำออกแสดงร่วมกับเพื่อนพ้องในนามกลุ่ม “แป้นเกล็ด” ณ 9Art Gallery แกลเลอรี่ใจกลางเมือง จังหวัดเชียงราย ของศิลปิน สมพงษ์ สาระทรัพย์ เขาต้องถ่ายทอดให้มันเป็นเหมือนนวนิยาย ...996 days ago
“ผมเป็นอิมเพรสฯ ผมชอบที่จะรับพลังจากแสงอาทิตย์แล้วส่งพลังเหล่านั้นมาสู่ชิ้นงานเหมือนแวนโก๊ะ หากวันไหนไม่มีแสง หรือฝนตก วันนั้นผมจะไม่ทำงาน” ชอง ฮอน ฟัต ศิลปินชาวปีนัง เคยบอกไว้เช่นนั้น แต่ฤดูที่ฝนโปรยปรายลงมาไม่ขาดสายเช่นนี้ คงยากที่จะมีศิลปินคนไหน ซึ่งรักการสาดแสงของดวงอาทิตย์เป็นนักหนา พอใจที่จะนั่งลงวาดภาพ ได้โดยไม่บ่นเบื่อเรื่องฝนตก รวมถึงบรรดานักถ่ายภาพก็เช่นกัน เรื่องของแสงเป็นเรื่องที่ต้องรีบช่วงชิง เวลานึกอยากจะลั่นชัตเตอร์เก็บภาพบางภาพ บ่อยครั้งที่ฉันเห็นช่างภาพหลายคน ทำหน้าเสียอารมณ์ พร้อมกับเอ่ยปากบอกว่า “แสงไม่มีเลยว่ะ” ขณะยืนอยู่ท่ามกลางทิวทัศน์สวยๆ แต่ทว่าวันนั้นเป็นวันที่ท้องฟ้าช่างอับแสงเสียเหลือเกิน เรื่องของฤดูกาลเป็นเรื่องที่ว่ากันไม่ได้ เพราะเข้าเดือนหก ฝนก็ย่อมต้องตก พรำพรำ อย่างที่ในเพลง “ฝนเดือนหก” ของ “รุ่งเพชร แหลมสิงห์” เขาร้อง ในยามที่ฝนตกช่วงเป็นเวลาที่ต่อมความเหงาของมนุษย์ทำงานได้ดียิ่งขึ้น จึงไม่ต้องแปลกใจที่มีใครบางคนนั่งทำหน้าอ้อยสร้อย มองออกไปนอกหน้าต่าง นึกอะไรไปได้ไกลโพ้น และมีไม่น้อยที่บีบน้ำตาออกมาแข่งกับสายฝน ...
996 days ago
เรื่องโดย....ฮักก้า :: thinksea@hotmail.com บ่อยครั้งที่ฉันเคยตั้งคำถาม ศิลปินบางคนที่ฉันได้มีโอกาสเห็นงานของพวกเขา พวกเขาเขียนภาพบางภาพออกมาด้วยความสุขหรือไม่ แม้ว่าคำถามของฉัน อาจไม่สำคัญเท่าภาพหรือตัวงานที่เสร็จสมบูรณ์ออกมาให้เราได้เสพ แต่ในใจลึกๆแล้ว ก็อดไม่ได้ที่อยากจะค้นไปรู้ถึงสภาวะที่แท้ของพวกเขา ก่อนที่จะร่างภาพบางภาพขึ้นในใจ หรือป้ายสีบางสีลงบนเฟรมผ้าใบ งานของศิลปินหญิงชาวเม็กซิกัน ฟรีด้า คาฮ์โล แม้ฉันจะไม่ปฏิเสธได้ว่า งานของเธอมีคุณค่า มีความเป็นงานศิลปะที่สมบูรณ์ได้ แต่ก็ต้องยอมรับว่า ทุกครั้งที่ตัวเองมีโอกาสได้มอง เกิดความรู้สึกกลัว มากกว่าจะรู้สึกหลง และเพราะความกลัวนี่เอง ที่ทำให้ฉันอยากจะทำความรู้จักเรื่องราวของเธอมากกว่าศิลปินใครอื่น คราวที่ภาพยนตร์เรื่อง “ฟรีด้า” เข้าโรงฉายในบ้านเรา ไม่ทราบว่ามีใครได้ไปดูกันบ้าง นั่นคือจุดเริ่มแรกสำหรับฉัน ที่ได้ Memmory ชื่อของศิลปินหญิงคนนี้เก็บไว้ในความนึกคิด ฟรีด้า ผู้หญิงร่างเล็ก ริมฝีปากอิ่ม คิ้วดกดำ ดูเหมือนฉันจะจำคิ้วของเธอได้มากกว่าร่างกายส่วนไหน ...996 days ago
คิดว่าจะเองบทความของพี่บอย ตรัยมาไม่รู้ว่าเค้าว่าอะไรหรือเปล่า ไม่ได้ไปแฮกข้อมูลเค้ามา แต่ชอบทัศนคติของพี่เค้าเราเองก็เป็นแฟนตัวยงพี่เค้าด้วยอ่ะ น่านะ พี่บอย เรื่องราวของหมาป่า ตอนที่ 1 3 ก.พ. 2547 เวลา 02:48 น. มีหมาป่าโดดเดี่ยวอยู่ตัวหนึ่ง นานมาแล้ว ที่มันเฝ้าถามตัวเองว่ามันเป็นใคร และคำถามนั้น ยังไม่เคยถูกตอบ ผ่านคืนและวันอันหม่นมืด คืนแล้วคืนเล่า มันเดินเหยาะๆ อยู่เพียงลำพัง ใต้แสงนีออน บางคืนที่ดวงจันทร์กลมดิก มันจะโก่งคอหอนเสียงดัง ดังและยาวนาน ไม่มีใครรู้ว่าเสียงที่มันหอนนั้นมีความหมายอันใด... ไม่มีใครเคยได้เข้าไปใกล้จนมองเห็นดวงตาของมันหรอก อย่างมาก คงเป็นเพียงภาพเงาของมัน ภาพที่ย้อนแสงจันทร์ หมาป่าเหงาไหม หมาป่าเศร้าหรือเปล่า หัวใจหมาป่าซุกซ่อนอะไรไว้บ้าง ไม่อาจมีใครล่วงรู้ได้ เราคงรู้แต่เพียงว่า.. เป็นหมาป่า ต้องเงยหน้ามองจันทร์ แล้วหอน กู่หอนไปให้เนิ่นนานที่สุด เท่าที่ใจจะทำได้ ก่อนที่ดวงจันทร์จะลับไป มนุษย์ไม่ใช่หมาป่า มนุษย์จะอดทนต่อความรู้สึกโดดเดี่ยวได้สักเท่าไหร่ มนุษย์จะหลอกหัวใจของตัวเองได้นานสักแค่ไหน ...996 days ago
วันสุดท้ายที่มาถึง" ถ้าวันนี้คุณรู้ว่าวันสุดท้ายของชีวิตกำลังจะมาถึง วันนี้ก็คือวันเริ่มต้นของชีวิต" ลองคิดทบทวนกับประโยคนี้ดีดีนะครับ ทำไมวันเริ่มต้นของชีวิตคือวันที่เรารู้ตัวว่าใกล้จะตาย ผมเล่าเรื่องของคนคนนึงให้ฟังดีกว่า เพื่อจะได้ไม่ต้องมานั่งอธิบายรูปประโยคกันให้เมื่อยตุ้ม ที่ทำงานคุณมีการตรวจสุขภาพกันรึเปล่าครับ อือม์ตรวจร่างกายทั่วไปประจำปี ตรวจโรคติดต่อ ใช่ที่สำคัญมีการตรวจเลือดด้วย มีคนรู้จักคนนึงทุกวันนี้ก็ไม่รู้จะบอกว่าเค้าโชคดีหรือโชคร้ายกันแน่ เป็นผู้ชายที่เข้าข่ายของกลุ่มเสี่ยงก็ว่าได้ เอาทุกอย่างยกเว้นการพนัน คนนี้แหละครับที่ผลการตรวจเลือดประจำปีออกมาว่าเค้าเลือดบวก แต่หมอยังไม่ยืนยัน แล้วก็นัดให้ไปตรวจใหม่อีกสามเดือน เป็นอันว่าหลังวันตรวจเลือดและรู้ผล เค้าเชื่อว่าผลตรวจเลือดเป็นจริง เท่านั้นแหละครับ ชีวิตดับทันที งานการไม่ไปทำ หลบตัวอยู่กับบ้านประมาณอาทิตย์นึงได้ พอเพื่อนๆ เจอหน้าเค้าอีกที คราวนี้เปลี่ยนไปเป็นคนละคนเลย เพื่อนชวนไปไหนก็ไม่ไป เลิกงานแล้วก็ไปหาแฟน พาแฟนไปทานข้าวกับพ่อแม่ที่บ้าน เหล้าบุหรี่ก็ไม่แตะอีกเลย แล้วก็ไม่พูดถึงเรื่องผลการตรวจเลือดอีก ...
