My MSN

Click OK to add this content

 
Content Preview: rss
-+ในขณะที่
130 days ago
ในขณะที่เมื่อคืนฉันนั่งดูรายการนักล่าฝัน แล้ววีอะไรซักอย่างนี่แหละโดนโหวตออกจากบ้าน บรรดาเหล่าแฟนคลับทั้งที่ใส่หน้ากาก และไม่ใส่หน้ากากป้องกันไข้หวัดสายพันธุ์ใหม่ ๒๐๐๙ ร้องห่ม ร้องไห้อย่างหนักมากๆ ถ้าใครได้ดูและเห็นแววตาของเขาเหล่านั้น ดูราวกับว่า วันพรุ่งนี้จะไม่มีอีกต่อไป มันเป็นอะไรที่ฉันก็ไม่เข้าใจอยู่ดี ว่านักล่าฝันบนเวที ทำไมถึงผูกพันกันได้เร็วขนาดนั้นทั้งๆที่ไม่เคยจะได้สนทนากันเลย ในขณะที่คนไทยเดินไปไหนมาไหนก็มีแต่คนใส่หน้ากากป้องกันไข้หวัดสายพันธุ์ใหม่ ๒๐๐๙ ฉันก็ยังยืนยันที่จะไม่ใส่ต่อไป เพราะถ้าเราใส่หน้ากากทั้งหมด เวลาเราเจอเพื่อนเก่าๆ หรือคนรู้จัก เราก็คงจะจำเขาไม่ได้ เราคงได้แต่มองแววตาของทุกคนเวลาไปไหนมาไหน แต่สำหรับบางคน ฉันรู้สึกว่าหน้ากากของเขาอาจถูกใส่อยู่แล้วก็ได้ ในขณะที่ฉันทำงาน ฉันก็อยากพักผ่อน ตอนที่ฉันพักผ่อน ฉันก็อยากทำงาน ไม่ทำงาน ก็จะเบื่อๆๆๆๆๆๆ พอทำงานก็เบื่อๆๆๆๆๆๆ อยากไปเที่ยวไกลๆๆๆๆๆ แต่ไปซักพักก็คงเบื่อๆๆๆ เกิดเป็นคนนี่โคตรยากเลย ยิ่งมาเป็นคนไทยอีก เฮ้อๆๆๆๆ ในขณะที่ตำรวจและทหารในพื้นที่อื่นๆ ในประเทศไทย ตั้งด่านตรวจห่าเหวอะไรก็ไม่รู้ ...
-+กรุงเทพฯ ถูกโอบกอดไปด้วยทางด่วน
143 days ago
นานๆที จะมีเวลาอย่างวันนี้ ที่ไม่ต้องออกไปไหน ได้ทำอะไรสบายๆ ที่ไม่ต้องรีบร้อน เสร็จแล้วก็นอนฟังเพลง อ่านหนังสือ อ่านข่าว ดูทีวีเล็กน้อย เพราะมีแต่ข่าวเดิมๆ หวัด๒๐๐๙ แพนด้า เศรษฐกิจตกต่ำ ข้าฯ ก็เลยเลือกทำอย่างแรกๆมากกว่า แต่นอนฟังเพลงไป ก็รู้สึกว่าเพลงที่เคยฟังนั้นไม่ค่อยเพราะเลย ไม่รู้เปนไร แต่ก็ฟังๆต่อไปเรื่อย ฟังเพลงในไอพอด ในซีดี ไทเทป ก็คนละฟีล เวลาฟังไอพอดจะไม่ค่อยฟังจบเพลง จบอัลบั้ม เพราะมันเลือกได้ง่าย แต่ซีดียังพอข้าเพลงไปได้ ถ้าเทปนี่ไม่ต้องพูดถึง ฟังซักเดือนนึงเทปก็ยานแล้ว ฟังจบหน้าเอหน้าบี จะหาเพลงก็รีไว ฟอเวิร์ด เรื่องเยอะมากมาย หนังสือที่อ่านก็พอสนุกได้อยู่ หันไปดูเวลาปุ๊บปั๊บ ก็จะหมดวันไปแล้ว นาฬิกามันเดินเร็วไปรึเปล่าเนี่ย อยู่กทม. วันๆนึงหมดไปเร็ว เหลือเกิน จะทำอะไรปุ๊บปั๊บยังไม่ทันเสร็จ ก็จะหมดเวลาแล้ว ไม่รู้ว่าเวลาที่กทม. ก็ตจว. มันหมุนเร็วไม่เท่ากันหรือย่างไร อาทิตย์ที่แล้วเพิ่งไปสุราษฎร์ธานีมา วันๆนึงไปโน่นมานี่ได้ตั้งหลายที่ เวลาที่กทม.มันหมุนเร็วไป ไปตจว. สายตาจะรู้สึกโล่งๆ ได้มองเหนเส้นขอบฟ้าบ้าง ได้มองเหนต้นไม้จริงๆ ที่ปลูกอยู่บนดินจริงๆ ได้เติบโตด้วยน้ำฝน ...
-+ต้องตามไปอ่าน
144 days ago
อ่านแล้วน่ารักดี อยากให้ตามไปอ่าน แค่คลิ๊กทีเดียวก็จะได้อ่าน ตามนี้เลย http://timp-a-nunz.spaces.live.com/blog/cns!AADEEA15658A97E5!1318.entry เครดิต จากสเปซน้องนุ่นที่ตอนนี้ไปอยู่ญี่ปุ่นหร้อมกับน้ำหนักที่เอาไปทิ้งที่นั่น วัดออกมาได้เป็นรูเข็มขัดที่ลดลงมาหนึ่งรู ฮิฮิ ขอบคุณครับ
-+ดอกทานตะวัน
144 days ago
ช่วงนี้จะไปไหนมาไหนก็เห็นคนคาดผ้าปิดหน้า ปิดปากกันราวกะเป็นแฟชั่นหนึ่งในบ้านเรา เค้าก็ว่ากันว่า ช่วงนี้ร่วมด้วยช่วยกันเที่ยวเมืองไทย ส่งเสริมเศรษฐกิจประเทศชาติ แต่เอาเข้าจริงๆ แล้วก็รู้สึกว่าการยอมเสียตังค์ไปเที่ยวต่างประเทศนั้น จะปลอดภัยจากไข้หวัด ๒๐๐๙ กว่าอยู่ในประเทศเราซะอีก ขนาดจะดูคอนเสิร์ต ดูเอเอฟ จะเข้าห้องน้ำ ก็ยังต้องทั้งล้างมือด้วยน้ำเปล่าแล้วล้างด้วยเจลล้างมือ แล้วก็มาล้างมือด้วยน้ำเปล่าอีกที อาจป่วยเป็นโรคมือเปื่อยอีกซักโรคแน่ๆ ทำงานมาได้หนึ่งปีแล้ว (นับแบบจริงๆจังๆนะ ที่เล่นๆไปก่อนไม่นับ) ก็รู้สึกเริ่มซ้ำๆน่าเบื่อบ้าง ถึงจะยังมีเรื่องตื่นเต้นอยู่ พร้อมๆคำถามเหมือนๆคนอื่นๆที่เคยถามตัวเอง ว่า "เราจะต้องทำแบบนี้ไปจนถึงเมื่อไหร่" ไม่รู้สึกเหมือนสมัยที่เป็นเด็กนักเรียนเลย รู้ว่าวันธรรมดาก็ตื่นมาเรียน ตอนเย็นเลิกเรียนก็ไปซ้อมดนตรี หาเวลาเตะบอลบ้าง ไปเรียนพิเศษ แอบมองสาวๆสวยๆ ซ้อนมอเตอร์ไซค์เพื่อนๆไปร้านเกมส์ใกล้ๆ ทะเลาะกันบ้าง กลับบ้านมาฟังเพลง แล้วก็นอน เสาร์-อาทิตย์ก็ซ้อมดนตรี กะเรียนพิเศษ พอทำงานแล้วมันก็มีความสุข แต่มันก็ไม่ใช่แบบแปลก แต่ก็ต้องทำ เพราะถ้าไม่ทำงาน ...
-+มาปกป้องคนโง่กันเถอะ
169 days ago
อยากจะเขียน จะเล่าเรื่องอะไรมากมาย แต่มันก็รู้สึกว่าไม่อยู่ในอารมณ์ที่จะเล่าแหละ หรือว่ายังผ่านฟ้นเรื่องเลวๆ เรื่องนั้น แบบยังมีอะไรที่มันต้องค้างๆคาๆ อยู่ในใจแหละ มันก็เหมือนกับว่า เรามันซวยที่ต้องเจอ มีแต่คนจะมาหากินกะกู หวังว่าชีวิตพวกเค้าจะได้รับความสุขความเจริญ ละบทเรียนจากเรื่องเหี้ยๆนี่มันก็เยอะเหลือเกิน การเขียนสเปซครั้งนี้ คงจะเป็นเครื่องเตือนใจ ของตัวข้าฯเอง ในอนาคต เมื่อกลับมาอ่านอีกครั้งหนึ่ง อยากเตือนทุกๆท่านที่ได้เข้ามาอ่านสเปซตอนนี้ไว้ว่า โลกนี้มันหาคนที่เราไว้ใจได้จริงๆยากนะ จะเห็นกันจริงๆก็ตอนที่เราลำบากนั่นแหละ แต่ตอนที่เค้าลำบากแล้วเราไปช่วย ทำไมมันไม่มีใครจำได้บ้างเลยวะ เรื่องเล่าแบบสมมติ ครอบครัวหนึ่ง ไปกินข้าวเย็นมา แล้วขับรถกลับบ้าน มีคนเมานอนอยู่กลางถนน คนขับเลยหักหลบ รถพุ่งไปอีกเลน ชนรถอีกคัน แน่นอน ไปหมดทั้งรถทั้งสองคันยับ คนเมาก็ลุกขึ้นมาแบบไม่รู้เรื่องอะไร เดินไปขึ้นมอเตอร์ไซค์ตัวเอง ใช้ชีวิตสวะๆของมันต่อไป คนๆหนึ่งขับรถธรรมดา มีคนเมาวิ่งตัดหน้ากลางถนนบายพาสก่อนเข้ามอเตอร์เวย์ก่อนลงสะพาน(ไฟถนนดับด้วย---นี่มันใช่ที่ข้ามมั้ยเนี่ย)  ...
© 2009 MicrosoftMicrosoft