Content Preview: rss
359 days ago
๙ ธันวาคม ๒๕๕๑ ใช้เวลาในการทำงานมานานทีเดียว กว่าจะได้พบกับความสบายและเดินทางไปกับความเป็นตัวเอง พร้อมกับครอบครัวที่แสนจะอบอุ่น มันก็นานทีเดียวที่เราทุกคนต่างฮึด และฟันธงด้วยความพร้อมเพรียงว่าแน่นอนแล้ว การเดินทางจะเป็นวันไหน เวลาใด พร้อมเก็บข้าวของและสิ่งจำเป็นล่วงหน้า เพื่อตั้งตาสู่ภาคเหนือ ด้วยทริปที่น้องๆบรรจงจัดแจงด้วยความตั้งใจ ก็แน่นอนแหละ เราออกเดินทางด้วยความสุข โดยรถตู้ ที่เลี่ยงๆออกมาด้วยการเบี้ยวของสุวรรณภูมิ แต่นั้นก็ไม่ใช่ปัญหาของทุกสิ่งที่คิดไว้ เราเอาแรงและตั้งหน้าตั้งตาอยู่ในรถ ด้วยความสุข มีเรื่องมากมายที่จะพูดคุยกับพี่ กับแม่กับพ่อ กับหลานๆโดยที่ไม่รู้เหมือนกัน ว่าเรื่องราวเหล่านั้น สรรหามาจากไหน บางเรื่องก็เอาเรื่องเก่ามาเล่าใหม่ มันมีความสุขมากนะ ที่ได้ทำ ได้แสดงอะไรที่เป็นตัวเองกับครอบครัวอันเป็นที่รักของเรา มีปั้มไหนที่แวะได้ ก็แวะ ที่ไหนน่าสนใจก็พักรถระหว่างเดินทางโดยที่ในใจ มีเพียงแต่ความตื่นเต้นและเปี่ยมสุขอย่างเดียว ที่จะได้พักผ่อนและเดินทางท่องเที่ยว ในบรรยากาศสายลมหนาวของเชียงใหม่ และแม่ฮองสอน ทริปต่างๆที่สรุปมา ก็ได้ไปทั้งหมด ...402 days ago
๒๗ ตุลาคม ๒๕๕๑ Pending... มีผู้คนมากมาย คอยตั้งข้อสงสัยเกี่ยวกับตัวเขาเอง ว่าทุกๆวันนี้ ที่เป็นอยู่ มีจุดมุ่งหมายอะไรในชีวิต บ้างก็ว่า ในที่สุดแล้ว จะเป็นคนที่ประสบความสำเร็จสูงสุดในชีวิต บ้างก็ว่า ความรักอันล้นเปี่ยมจะยังคงอยู่ชั่วกาล บ้างก็ว่าความรำรวย รุ่งโรจน์ จะเขยิบเข้ามาหาโดยไม่ช้า บ้างก็ว่า.... จริงๆแล้ว พอเอาเข้าจริงๆ กับสิ่งที่เกิดขึ้นในปัจจุบัน การรอคอย คาดหวัง ยังคงเป็นตัวกำหนดวัดอนาคตของคนเราอยู่ ซึ่งถ้าเราไขว่ขว้า พยายาม หรือตามหาสิ่งฝัน สักวันฝันนั้นย่อมมาถึงในไม่ช้า แต่บางคนหรือบางกรณี การวิ่งเข้าหา หรือพยายามกลับคว้าได้เพียงน้ำเหลวๆ คือหยดเหงื่อ และน้ำตา จากความพยายาม ที่ในที่สุดแล้ว ยังไม่รู้เลย ว่าจะหวังต่อไปไหม...นั้นแหละคือปัญหา ที่ยังคงอยู่ในใจของหลายๆคน ตัวเราเองบอกได้เสมอ ว่าวันนี้ "ฉันทำดี หรือวันนี้ ฉันทำร้าย" และก็หลอกตัวเองไปวันๆกับฝัน ที่ยังไง-ยังไง ก็ไม่มีโอกาสได้ครอบครอง แต่ก็รั้นความรู้สึกตัวเอง เพ้อกับตัวเอง และหลงๆกับคำพูด นิดๆหน่อยๆจากผู้คน จนเอาไปคิดว่า สักวัน ฝันนั้น ฉันได้แน่ๆ แต่ในที่สุดแล้ว ...
526 days ago
๒๕ มิถุนายน ๒๕๕๑ City Early Birdie..... ผ่านมาเกือบหลายเดือนทีเดียว ที่ไม่ได้อัพเดทความเป็นไปของตัวเองเสียนาน แน่นอนล่ะ ใครๆอาจจะมองว่า หายไปจากระบบของโลกสเปชเสียแล้ว ลำพังการที่จะเข้าสู่ความเป็นปกติของตัวเองยังยากเอาการ ก็คงแน่นอนที่จะไม่มีเวลาให้กับอะไรๆ เกือบจะดีทีเดียว กับอะไรใหม่ๆ สถานที่ใหม่ๆในการบุกเบิกและปลุกระดมความคิดของการออกแบบอีกครั้ง รวมถึงมิตรภาพใหม่ๆของเพื่อนร่วมงานที่ผ่านเข้ามาพบกัน ณ.สถานที่แห่งหนึ่ง ที่ยังอยู่ใน area ใกล้ๆ กับสถานที่ทำงานเก่าๆที่เคยชินตา.. ผมโตขึ้นมากแล้วล่ะ ผมคิด ในมุมมองของผมเองในขณะนั้น ที่เราอาจจะหยิบยก คำพูดเก๋ๆบางคำเอามาใช้ในยามจำเป็น ว่าเราได้เจออะไรใหม่ๆกับการทำงานที่นี่ ที่ไม่เหมือนที่เก่าที่ผ่านมา เสียงแม่กล่อมอยู่ในหูตลอดเวลาว่า ไม่อยากให้โยกย้ายงานบ่อยๆ อยู่ที่ไหนให้อยู่นานๆ เป็นเสียงเดียวที่ซ้ำๆและพูดกล่อมอยู่ในโสตประสาททุกครั้ง เวลาที่เราระบายปัญหาให้แม่ฟัง ก็แน่ล่ะ ครอบครัวย่อมอยากให้เรามั่นคง ดูเป็นคนน่าเชื่อถือ และคิดว่าลูกย่อมได้ทำงานในสถานที่ที่ดีที่สุดแล้ว แต่มันก็เท่านั้น..แม่? ...
644 days ago
๒๘ กุมภาพันธ์ ๒๕๕๑ ความสงบในความรู้สึก ความสงบที่ซุกซ่อนอยู่ในความรู้สึกของฉันตอนนี้คือคำว่า "สบาย" ฉันเคยเชื่อเรื่องราวของความเปลี่ยนแปลง ที่หลายๆบุคคลเคยประสบพบมา บ้างก็ว่า สิ่งที่ทำให้เราเปลี่ยนแปลงไป นำไปสู่สิ่งที่ดีกว่า ความรุ่งเรื่อง รุ่งโรจน์ตามมาไม่ขาดสาย ในขณะที่หลายๆคน อยากจะวนอยู่กะอดีตเดิมๆที่เคยคิดว่ามันดีที่สุดสำหรับเขา... เคยไหม ที่ต้องคิดว่า สิ่งที่เราทำอยู่คือความเป็นมิตร และสงบอยู่ในความเงียบที่พึงจะมี แต่ในขณะที่เราเลือกทำอยู่นั้น ในฝ่ายตรงข้ามกลับคิดว่าเรา กำลังก่อร่างสร้าง "สงครามเย็น" ชีวิตคนเรา มันหลายหลายมุมมองคับ ในความเป็นเขา อาจจะไม่ได้มากระทบผิวของเราแต่อย่างใด เพราะเราตั้งมั่นอยู่ในความเชื่อที่ว่า มีคนมากมายที่คิดว่าเราทำดี มีคนมากมายที่ยื่นมิตรภาพที่แท้จริงมาให้อย่างเนืองๆ และก็ไม่เคยคิดว่า ความสำคัญของเขาอยู่ในชีวิตประจำวันของเรา ในทุกๆวันตอนนี้ ได้ลองกลับมาใช้ชีวิตที่อิสระอีกครั้ง มันทำให้เราได้รู้จักสิ่งใหม่ ได้ลองทำให้สิ่งที่ไม่เคยได้ทำ หรือได้เป็น ได้พบคนมากมายที่เข้ามาไม่ขาดสาย ...
