Content Preview: rss
61 days ago
'Lucas, wil je me kietelen?' vroeg m'n dochter Esqua me laatst. Natuurlijk wilde ik dat, want het is leuk om iets te doen waar iemand anders om lacht en een goed gevoel van krijgt. Maar kietelen heeft nog iets anders: je weet dat het iets is waar je eigenlijk niet goed tegen kan. Je lichaam verzet zich eigenlijk automatisch. Esqua wringde zich dan ook in allerlei bochten om het kietelen tegen te gaan. Maar als ik stopte moest ik natuurlijk weer opnieuw beginnen. Zij koos er dus voor om de spanning en het plezier dat het haar gaf te laten voortduren. Wellicht komt dat omdat we in ons gezin een gouden woord hebben: STOP. Als iemand stop zegt, dat is het ook direct stop. Dat geeft veel zekerheid. Wellicht komt het ook, omdat zij zich nog helemaal kan overgeven aan zoiets. Ik denk echter dat het bij Esqua echter veel meer een manier van leven is. Als we na het zwemmen ons even afdouchen onder de douche, dan staat ze niet, maar dan danst ze. Als ik 's middags of aan het eind van de dag ...
173 days ago
Een klant bij mijn huidige werk wilde een aantal jaren geleden een groot, nieuw kantoor openen. Het moest een groot feest worden, met alles erop en eraan. Een collega van mij deed toen de suggestie om een jonge, ambitieuze senator uit de VS uit te nodigen voor een speech, ene Obama. Hij kreeg daarop een e-mail terug: 'Who the hell is Obama?' Ik zal eerlijk toegeven dat ik in de strijd om de Democratische presidentskandidaat een voorkeur had voor Hillary. Ik had zelfs een koffiemok via haar website besteld: als aandenken en als steun. Tijdens de bijzonder spannende race werd al snel duidelijk dat Obama vele Amerikanen wist te raken. Het was mij toen niet duidelijk waarom precies. Onlangs kocht ik op de luchthaven van Aruba het prachtige boekwerk van TIME: 'Expanded Inauguration Edition, President Obama, The path to the White House. Het is een fraai overzicht met tekst en vooral veel foto's over hoe het allemaal zo ver heeft mogen komen. Met bijvoorbeeld een foto van Obama in Berlijn ...
244 days ago
Afgelopen vrijdag vloog ik weer eens van Curacao naar Aruba. Ik vind dat altijd leuk. Om 5.15 uur opstaan en dan zien dat er al veel meer mensen wakker zijn en een hele organisatie als het vliegveld al op volle toeren draait. En dan mensen kijken. Vaak is er wel een bekende. Het is, zeker na bijna twee jaar, een kleine wereld. Deze dag was bijzonder. Van een collega had ik maanden geleden het boek te leen gekregen met als titel 'the power of nice'. Na het lezen zijn we ons nog meer bewust wat vriendelijkheid en aardig zijn voor een positieve uitwerking hebben. Het maakt heel veel mogelijk. Zo stapte ik afgelopen vrijdag in het vliegtuig en raakte met mijn buurman aan de praat over onze iPhone en Blackberry. Het gesprek ging verder en ik vroeg hem wat zijn beroep was. Hij bleek gezaghebber op een van de eilanden. Het was erg aardig om te horen hoe hij ideeen had over hoe zijn eiland de huidige ontwikkelingen zou kunnen aangrijpen om mensen stap voor stap mee te nemen naar een betere ...
424 days ago
Jaren en jaren geleden keek ik graag naar Sterrenslag. Ik vond het altijd prachtig om te zien hoe de mensen van de omroep altijd zo veel lol hadden met elkaar. De ex-sporters waren altijd veel te serieus. Die waren alleen maar bezig te bekijken hoe ze konden winnen. Dan werd er weer aan de team-captain gevraagd naar zijn of haar mening en altijd was het antwoord van de omroepcoach vele malen leuker dan dat van de ex-sporters. Ik snap dat ook wel. Sporters hebben hun hele leven vaak besteed aan iedere keer hetzelfde doen om een resultaat neer te zetten. Ze hebben drank laten staan, zijn niet uitgegaan, hadden hun leven om het sporten heen gebouwd. Sterker nog: hun leven was het sporten. Bij Sterrenslag ging het dan ook helemaal niet om de lol, hun sport-zenuw werd weer geraakt en er moest dus gepresteerd worden. En daar past het niet bij om te relativeren of grappig te doen. Wellicht later aan de bar of in het hotel, maar niet rond een topprestatie. Vanavond heb ik tegen mijn team ...599 days ago
De grote Franse filosoof, Bertrand Russell zei: 'The whole problem with the world is that fools and fanatics are always so certain of themselves, but wiser people so full of doubts.' Hij zei het vast in het Frans en het is nog steeds toepasbaar. Je ziet het in het politieke debat waar soundbites het al jaren hebben gewonnen van de nuance. Waar zeer sterke, eenzijdige versimpeling het wint van het goed en verantwoord besturen van een land, een hele samenleving. Het is natuurlijk ook wel makkelijk om te appeleren aan onderbuikgevoelens, angsten of eenzijdige standpunten te verkondigen. En het is makkelijk om in die valkuil te stappen. Op een verjaardagsfeestje weet ook vaak iedereen het beter, de oordelen zijn snel en vaak hard geformuleerd. Op Curacao merk ik het ook. Als je met sommige (en niet alle!) Nederlanders praat en vooral die er langer zitten, hebben die vaak een oordeel over Antillianen. Dat is natuurlijk een oordeel over alle Antillianen, hoewel hun ervaring natuurlijk nooit ...
