Content Preview: rss
977 days ago
"ความรัก กับ การรอคอย" ทหารหนุ่มแอบหลงรักเจ้าหญิงเลอโฉม เขาตระหนักถึงความสูงส่งของเธอ เฉกเช่นเดียวกับที่ตระหนักถึงความต่ำต้อยตน แต่เขายังรวบรวมความกล้า เดินเสี่ยงตายเข้าไปบอกเธอว่า “รัก” และจะอยู่บนโลกต่อไปโดยไม่มีเธอไม่ได้ เจ้าหญิงผู้เป็นดวงใจตอบเขาว่า ”ถ้าสามารถรอคอยอยู่ใต้ระเบียงห้องเธอได้ติดต่อกัน 100 วัน 100 คืน เธอจะเป็นของเขาตลอดไป” ณ ใต้ระเบียง ทหารหนุ่มเฝ้ารอคอยอยู่ตรงนั้น วันแล้ววันเล่า คืนแล้วคืนเล่า โดยไม่ยอมขยับเขยื้อนกายไปไหน เขารอคอยในสายลมบาดผิว รอคอยในสายฝนกระหน่ำ รอคอยในความหนาวเหน็บของหิมะ วันแล้ววันเล่า คืนแล้วคืนเล่า โดยมีเจ้าหญิงของเขาเฝ้าดูอยู่ตลอดเวลา เธอเห็นหยาดน้ำตาของเขาพรูพรายเป็นสาย จนกระทั่งในคืนที่ 99 ทหารหนุ่ม หยุดร้องไห้ หยุดรอคอย หยุดทุกอย่างไว้ แล้วหันหลังเดินจากไป เรื่องนี้ไม่มีตอนจบ แต่มีบางคำถาม บางคำตอบในใจ ความรักของเธอกับเขาอาจจะเหมือน “นาฬิกาทราย “ เมื่อฝ่ายหนึ่งเริ่มหมดรักไปในใจอีกฝ่ายหนึ่งกลับรักขึ้นมาใหม่เต็มเปี่ยม แต่บางทีทหารหนุ่มอาจตั้งใจแค่แสดงให้เห็นว่าเขารักเธอจริงแท้แค่ไหน ...
1053 days ago
รักมากที่สุดแต่เกรงใจน้อยที่สุด "ทำไมคนที่เรารักมากที่สุด.. เรากลับเกรงใจน้อยที่สุด" ในที่นี้ไม่ได้พูดเฉพาะกับคนที่เป็นแฟนกันเท่านั้น.. ยังรวมถึงคุณพ่อคุณแม่ของพวกเราด้วย เชื่อว่าหลายๆ คนคงมีความรู้สึกเหมือนกันว่า เรายอมอ่อนน้อมถ่อมตน พูดเพราะ เข้าใจอะไรง่ายๆ กับ "คนอื่น" แต่กับคนที่เรารัก..แน่นอนว่าเราสามารถเป็นตัวของตัวเองได้มากที่สุด แต่บ่อยครั้ง..เราก็เผลอเมินเฉยกับอารมณ์ของเขาเหล่านั้น แต่กลับเอาอารมณ์ของตัวเองเป็นที่ตั้ง บ่อยครั้งที่เราเกรงใจคนแปลกหน้า.. ที่เขาไม่ได้รู้สึกรู้สาอะไรกับเราเลย แต่กับคนที่เขาแคร์เราและเราแคร์เขามากๆ .. บ่อยครั้งเราก็ทำอะไรโดยไม่เกรงใจเขา ......... เราทำดี..พูดดี..กับใครได้หลายคน.. แต่กับคนที่เราเรียกว่า "คนกันเอง" เรากลับไม่ค่อยได้ทำอะไรให้เขาปลื้มใจ.. หรือแคร์อารมณ์เขาเลย เราทุกคนคงจำได้ว่าเวลาที่เราจีบกัน.. เราเอาอกเอาใจสารพัด พอเป็นแฟนกันแล้ว.. ฝ่ายหญิงกลับรู้สึกว่าฝ่ายชาย "เอาใจ" น้อยลง แต่ "เอาแต่ใจ" ตัวเองมากขึ้น คำพูดหวานๆ หลายคำ..หายไป ...
1311 days ago
คนที่หายไป .... คุณเคยมีเพื่อนสนิทสักคนไหม คนที่มันบ้าๆ บอๆ แต่กล้าลุยกับคุณทุกสถานการณ์ แม้ว่าคุณจะไม่เหลือใครเลย ไม่ว่าจะไม่มีใครเห็นด้วยกับคุณ ไม่ว่ามันจะเป็นเรื่องถูกหรือผิด ถึงไหนถึงกัน ... เวลาที่คุณอยู่ใกล้มัน คุณเองก็บ้าบอไปกับมันด้วย คุณกลายเป็นเด็กในร่างยักษ์ หลุดพ้นจากขอบเขต กฏเกณฑ์ บ้าๆ บอๆ ในหัวของคุณเต็มไปด้วยจินตนาการ โครงการณ์ร้อยแปดพันเก้าที่คุณจะทำกับมัน คนที่มีเรื่องเล่าสู่กันฟังไม่รู้จบ คนที่คุณไม่ต้องคอยแคร์ความรู้สึกมันสักเท่าไหร่ มันทำให้คุณเป็นตัวของตัวเอง คนที่ค่อยๆ หายตัวไปในกาลเวลา แต่แว๊บ..เข้ามาเสมอเวลาที่คุณอ่อนแอ คนที่คุณคอยเล่าพฤติกรรมแปลกของมัน ให้คนอื่นฟังเสมอๆ ... วันนี้…เพื่อนคนนั้นของคุณอยู่ที่ไหน ยังอยู่ใกล้ๆ คุณอยู่หรือเปล่า คุณยังโทรหามันอยู่ไหม มันยังบ้าๆ บอๆ อยู่เหมือนเดิมหรือเปล่า หรือว่าคุณเองที่มีความบ้าในเลือดน้อยลง คุณไม่เจอมันนานแค่ไหนแล้ว ไม่ได้มองตาคุยกันนานแค่ไหน ... นานแค่ไหนที่คุณไม่ได้สัมผัสเพื่อนของคุณอย ่างเดิม หรือคุณเองก็ลืมความรู้สึกเหล่านั้นไปแล้ว ที่คุณไม่กล้าวิ่งไล่เตะมัน ...
1367 days ago
เพื่อนคือ...ทุกสิ่ง ทุกอย่าง ยิ่งกว่าแฟนก้อว่าได้ ไม่ตามใจมัน ก็ไม่ด่า แต่ถ้ามันไม่ตามใจเราก็ด่าได้ โดยที่มัน และเราไม่โกรธกัน เพื่อนเมื่อโกรธกันสามารถกลับมาคืนดีกันได้โดยไม่ต้องเก็บความสงสัยว่า เรื่องที่โกรธกันคืออะไร ผ่านแล้วก็ผ่านไป เพื่อนคือที่พึ่งยามเป็นทุกข์ เพื่อนคือที่ปรึกษา ตั้งแต่เรียน ทำงาน จนจะแต่งงานก็ยังต้องปรึกษามัน เพื่อนคอยสับรางเวลารถไฟจะชน เพื่อนคอยโกหกพ่อแม่เวลาไปเที่ยวแต่บอกว่าไปทำงาน เพื่อนคอยบอกแฟนว่าเรากำลังอยู่กับมัน ทั้งที่จริงเราไม่ได้อยู่กับมันหรอก และเพื่อนก็คือคนจ่ายค่าข้าวเวลาเราไม่มีเงิน "เพื่อน" คือ ทุกอย่าง มีผู้....ที่เคยคบกันถามว่าจะให้เลือกหนึ่งเดียว ระหว่างเค้าซึ่งคบกันมา 1 ปี กับเพื่อนซึ่งคบมาประมาณ 15 ปี ว่าคุณจะเลือกใคร ตอบแบบไม่ต้องคิดเลยว่า "เพื่อน" ซึ่งเค้าก็บอกว่าตอบผิดตอบใหม่ได้นะ เราก็บอกว่าตอบถูกแล้ว เพราะเค้าเห็นว่าเรารักเพื่อนมากกว่า แต่ไม่ใช่ ...
1381 days ago
ช่วงนี้สอบหวะ เคลียดๆนิดหน่อย กุอยากเป็นเหมือนเพื่อนๆกุจังเลย(บางคน) มันไม่เคลียดเลย เพราะวิชาคำนวนมันทิ้งโลด รอลอกอย่างเดียว แต่กุสิต้องอ่านเพราะกุพลาดไม่ได้แล้ว เพื่อนๆเก่ากุคงเข้าใจ ถึงตอนนี้กุต้องมีสมาธิอย่างมากในการอ่านหนังสือ แต่ว่าไอเพื่อนกุทั้งหลายมันไม่ค่อยเข้าใจกุ มาที่ห้องก้อแมร่งเปิดคอมเปิดวินนิ่งเล่นกันอย่างเมามันส์ จนกุต้องไปเล่นด้วย (หวังว่าต่อไปเพื่อนๆทั้งหลายคงเข้าใจกุนะ) อยากมีความเห็นส่วนตัว อย่างน้อยมันก้อช่วยให้กุอ่านหนังสือรู้เรื่องขึ้นมาซักนิดก้อยังดีหวะ ฮื่ม .... สอบเส็ดกุก้อจะได้กลับบ้านซักที (7 วัน) - - จะกลับไปกินอะไรอร่อยๆซักหน่อย อยู่ที่นี่แมร่ง อาหารไม่ถูกปาก กินเพื่ออยู่จิงๆ เฮ้อ..บ่นพอและ วันนี้กุ up รูปใหม่ด้วยหน้าตาเถื่อนเหมือนเดิม อย่าลืมเม้นให้กุนะไอเพื่อนๆทั้งหลาย ก่อนนอนกุมีอะไรฝากให้พวกมึงนิด...ว่า มันก้อจิงที่ไม่มีคำว่าสาย สำหรับการเริ่มต้น แต่บางทีก้อสงสัยว่าชีวิตนี้ "จะต้องเริ่มใหม่" อีกสักกี่ครั้ง? ถึงจะพอใจ? จากใจ...เล็ก สลัม !
