Content Preview: rss
888 days ago
เมื่อวันก่อน มีเบอร์ที่ไม่รู้จักโทรเข้ามาหาตอนประมาณบ่ายๆ ก็เอ๊ะ สงสัย ใครหว่า ไม่รู้จัก "สวัสดีครับ" "สวัสดีค่ะ คุณต้นรึป่าวค้า" "ใช่ครับ" "อ่า นี่โทรมาจาก True Fitness นะคะคุณต้น" "อ่า...ครับ (อะไรคือ True Fitness วะ....เอ๊ะ...หรือ True Internet ฟังไม่ชัด)" "คือทางเราได้เบอร์คุณมาจากทาง marketting ค่ะ รบกวนเวลาสักครู่นะคะ" "ครับ ได้ครับ" หลังจากนั้น บทสนทนาก็ประมาณว่า เชิญชวนไปทดลองเข้า Fitness ของเค้าดูฟรี 1 อาทิตย์ พร้อมทำ spa, treatment อะไรก็ไม่รู้ งงๆอยู่เหมือนกัน "ให้ไปรับบัตรได้ที่ True Fitness ตรง อโศกนะคะ" "(แจกฟรีแล้ว ยังต้องถ่อไปรับที่อโศกอีกหรออ แสด) ได้ครับ เป็นวันพฤหัสเช้าละกันครับ" "ค่ะ ขอบคุณมากค้า คุณต้น" พอวันพฤหัสเช้าปุ๊บ ไอปิงโทรมา "มึงเข้าไหว้ครูป่าววะ" เงียบไปสัก 2-3 วิ เออหว่ะ!! ฉิบหาย วันนี้ไหว้ครูนี่หว่า ลืม ... ...
910 days ago
ตอนนี้มหาลัยก็เปิดเทอมมาได้สักพักแล้ว คนเริ่มกลับมาคึกคัก (เยอะนั่นแหละ ^^) อีกครั้ง ดีเหมือนกันนะ เพราะมาทำงานช่วงปิดเทอมนี่ มันก็เงียบเหลือเกิน แต่ก็คงลำบากหน่อย สำหรับคนที่ขับรถมาเอง หาที่จอดคงยากพอสมควร ได้เห็นการรับน้องแล้วก็อดคิดถึงสมัยตอนอยู่ปี 1 ไม่ได้ จำได้ว่า ช่วงนั้นไม่ค่อยได้สนใจบรรดารุ่นพี่ที่คณะสักเท่าไหร่ พูดไปก็เสียดาย เลยไม่ค่อยได้รู้จักใครเท่าที่ควร อาจเป็นเพราะว่าช่วงนั้นกำลังขี้เกียจ + ชอบไปเที่ยวเล่นกับเพื่อนมากไป (โดดเรียนประจำ 55 ไม่ไปกินข้าว ก็ไปเตะบอล เกรดก็เลย - -" ดีนะที่เราไม่เล่นเกมส์ ไม่งั้นคงลำบากกว่านี้ ^^") มันก็แปลกอยู่อย่างนะ เราเองไม่ค่อยได้เข้ากรุ๊ป (วิศวะมันมีกรุ๊ปๆ แต่ละคนก็จะมีกรุ๊ปที่ให้เข้าไปอยู่รวมกัน) แต่เราสามารถจำชื่อเพื่อนๆในกรุ๊ปได้เกือบหมดทุกคน ก็แปลกดีเหมือนกัน (ตรงข้าม เพื่อนๆในกรุ๊ปก็คงจำเราไม่ค่อยได้ 55) ปัญหาสำคัญอีกอย่างก็คือ เราเองเป็นคนสายตาสั้น เพราะงั้นเวลาเดินไปไหน ถ้าใครไม่เข้ามาใกล้ๆ ก็จะมองไม่เห็นเป็นประจำ ก็ขอโทษด้วย ที่บางครั้งเห็นเรามองไปแต่กลับไม่ได้ทัก ...
918 days ago
ช่วง 2-3 เดือนที่ผ่านมานี้เป็นช่วงเวลาที่ถือได้ว่า สำคัญต่อชีวิตเราเหมือนกัน ไม่ว่าจะเป็นการสอบ เพื่อเลือกหัวข้อวิจัยในการทำปริญญาโท เรื่องการตัดสินใจ ว่าจะไปเรียนต่อดีมั้ยหลังจากจบแล้ว รวมไปถึงเรื่อง...ที่เข้ามาในชีวิต (ที่ท่าทางจะเป็นแค่ฝัน ^^") หลายวันมานี้ เริ่มจะคิดอะไรบางอย่าง ที่เมื่อก่อนไม่ค่อยจะได้คิดมันเท่าไหร่ "ทุกวันนี้ เราเอาใจใส่ดูแลคุณพ่อ คุณแม่ รวมทั้งพี่สาวเราดีพอแล้วหรือยัง" ที่คิดขึ้นมา เพราะว่าบางครั้ง (คงตั้งแต่เด็กๆแล้วหล่ะมั้ง) เรามักมองเรื่องการเรียนสำคัญมาโดยตลอด จนบางครั้ง เราเองก็ลืมไปว่า การให้เวลาดูแลครอบครัว รวมถึงคนที่เรารักนั่นเป็นสิ่งสำคัญที่สุดเช่นกัน คำพูดที่เรามักจะพูดเสมอๆกับตัวเองก็คือ "เวลาไม่เคยพอ" แต่นั่นแหละ แล้วเราเอาเวลาไปทำอะไรหมดหล่ะ ตอนนี้กลับมานั่งคิดดู ก็เลยเริ่มอยากจะเปลี่ยนแปลงตัวเองอีกสักครั้งนึง หันมาดูแลครอบครัวให้มากขึ้น ก็คงจะดีไม่น้อย ปล. อยากขอบคุณมากๆครับ...ที่ให้โอกาสได้รู้จัก แค่นั้น...ก็ดีใจแล้ว ^^ (เกรงใจจริงๆ)
