Content Preview: rss
737 days ago
ยังอยู่ตรงนี้....ลำพัง อยู่กับความหวังที่เลือนร้าง ตาย...ไม่ตาย...ไม่ต่าง ทุกย่างก้าวแทบขาดใจ ....... ยังอยู่ตรงนี้....ที่เก่า อยู่กับเงาของคนที่เคยหวั่นไหว ยังไม่ชินกับการจากไป ทำได้แค่รอวันที่ลมหายใจ.....ไม่มี T^T ฟ้าเงียบ.....ดาวไหว หัวใจ...รอนล้า สายลม...พัดมา น้ำตา...ไหลริน มันเหงา....เหลือเกิน ก้าวเดิน....ไม่ไหว ไร้ฝัน...หมดไฟ เปล่าไร้.....ลำพัง อยากได้แค่กำลังใจ........แค่นั้นเอง
756 days ago
วันนี้ฝนตกตั้งแต่ประมาณ 6 โมงเช้า จนตอนนี้ บ่ายสามแล้ว ก้อยังไม่มีทีท่าว่าจะหยุดตกเลย ไม่เหนื่อยรึไง ตอนนี้ยังอยูที่อุดรยังไม่มีทีท่าว่าจะกลับวันไหนเมือนกันทั้งที่ใกล้เปิดเทอมแล้ว เพราะมีธุระและภารกิจที่ไม่คาดฝัน ใจนึงอยากกลับมอ. รีบๆกลับไปทำสารนิพนธ์ให้มันเสร็จจะได้จบเร็วๆ อีกใจก้อยังไม่อยากกลับ...อยู่บ้านแล้วสบายใจดีอย่างบอกไม่ถูก ไม่ต้องเจออะไรให้มันเหนื่อยใจ ------------ แต่...เราจะคิดมากไปไย...ไม่เข้ากะบุคลิกของเราจี๊กกะติ๊ด ร่าเริงเข้าไว้อิหนู!!!!!!! ------------ เมื่อวานนี้ไปตัดผมมา..ได้ทรงอะไรมาก้อไม่รุ ดูเนิร์ดสุดๆ (นี่อาจเป็นอีกสาเหตุที่ยังไม่อยากกลับมอ. 55555) คงต้องรออีกสักพักให้ผมมันยาวจนเข้าที่ อิอิ ต่อจากนั้นก้อไปเดินตลาดนัด...ที่เหมือนโอเดี่ยนที่มอ ของเรานั่นแหละ แต่ตลาดนัดที่อุดรใหญ่ขนาดเอาโอเดี่ยน 4 อันไปใส่ได้สบายๆเลยทีเดียว แถมยังเปิดทุกวันด้วย เดินชอบกันให้ตายไปเลย....แค่ก้อไม่ได้อะไรมั้งที่ตั้งใจไปชอป ได้ของกินมาแทนแถมไม่ต้องจ่ายตังเองด้วยเพราะพี่ชายจ่ายให้ ...
766 days ago
แสดดดดดดดดดดดดดดด วันนี้ทำมือถือหาย!!!!!!!! เหอๆๆๆๆ อยากจะร้องไห้เจงๆ ไปดูหนังกะที่บ้านมา...มีความสุข พอดูจบก้อมานั่งที่โซฟาร์หน้าเมเจอร์รอที่บ้านเข้าห้องน้ำ (อุดรมีเมเจอร์นะคร้าบ...พี่น้อง) ต่อจากนั้นก้อไปกินข้าวกัน และแล้ว...........ก้อจะหยิบมือถือมาโทร แต่..... มันไม่อยู่แล้วอ้ะ!!!!!! พอโทรเข้าเครื่องก้อปิดไปแล้ว...ไม่น้ะ...ชั้นยังไม่ได้ปิดแค่ตั้งสั่น...แล้วถ้างั้นใคร????? ไม่ต้องถามก้อได้คำตอบว่ามันหายไปแล้ววววว ไม่นะ ไม่จริง ไม่ ไม่ ม้ายยยยยยยยยยยยยยยยยยยยยยยย ทุกข์จายยยยยยยยยยย แต่ยังไม่ตายนะ......เฮ้อ- - - - - -
769 days ago
ในที่สุดก้อได้กลับถึงมาตุภูมิเป็นที่เรียบร้อยแล้ว หลังจากที่ไม่ได้กลับบ้านมาเป็นเวลาเกือบๆ 7 เดือน (ห่า.....นานได้อีก) พอกลับมาบ้านถึงรู้ว่าโค-ต-ร-คิดถึงบ้านเลย ไอ้อาการนอนไม่หลับที่เคยเป็นบ่อยๆ ตอนอยู่มอ. ก้อไม่ยักเป็น ทั้งที่น่าจะใช้เวลาปรับตัวอีกหน่อย คิคิคิ รู้สึกสบายใจพิกล และถึงอยู่ที่บ้านต้องทำงานบ้านมากมาย (เพราะอยูคนเดียว...คนอื่นไปทำงานหมด) แต่ก้อดีนะ เป็นการออกกะลางกายไปในตัว จะได้ไม่อ้วนเหมือนสังวรและศศิวิมล (ฮิ้วววววววววววว) ตอนนี่อากาศที่บ้านกำลังเย็นได้ใจเลย แค่เย็นนะ ยังไม่หนาว (สำหรับที่บ้านเค้านะเพราะถ้าอยู่ที่มอ.คงต้องถือว่าหนาว...ชิมิ) อากาศดีจริงๆ วันนี้ตื่นแต่เช้ามานั่งกินกาแฟกะที่บ้าน ไม่ยักกะโดนด่าแหะ ปกติต้องโดนดุแล้ว อิอิ แล้วอาก้อบอกว่า กินไปเถอะ..โตแล้ว เออ...จริงเนอะ พอได้ยินยังงั้นก้อมานั่งคิดว่า กุแก่แล้วนี่หว่า แสดดดดดด.......ยังทำตัวเป็นเด็กอยู่เลย แก้ไงดีวะ โอ้ยยยยยยยยยยย...ครายก้อได้ช้าวยฉานที้ ปล. ห้ามบอกว่าให้ไปตายนะ(รู้นะคิดอารายอยู่)
774 days ago
เมื่อคืนก่อนหิวข้าวเลยชวนเพื่อนๆสุดที่รักไปกินส้มตำยามวิกาลกัน ก้อเอร็ดอร่อยไปตามประสาคนที่เกิดและเติบโตมาพร้อมน้ำปรุงรสปลา....ก้อปลาร้านั่นแหละ....ชิ!!!!! หลังจากนั้นเลยขับรถเครื่องต่อไปอีกหน่อยเพื่อไปซื้อหมูเวล อิตอนแรกก้อไม่ได้น่าสนใจอะไร เพราะคุ้นเคยดีด้วยความที่กินบ่อย แต่เพื่อนสุดที่รักมันเอาศอกกระทุ้งพร้อมกับบอกว่า "เมิงดูคนขายดิ.....น่ากินก่าหมูอีก" แต่ด้วยความที่ไม่ค่อยจะประสาเรื่องแบบนี้ก้อยังไม่ได้สนใจเพราะคิดว่าเพื่อนมันล้อเล่น......ก้อปกติลุงมาขายคนเดียวนินา ครั้นพอได้หันไปดูตามที่เพื่อนบอกก้อได้พบกับชายหนุ่มรูปงามทรายเชยกะลางปิ้งหมูอยู่ (ขนาดควันขนาดนั้น ร้อนขนาดนี้ หน้ายังไม่มันเลยอ่ะ คิดดู เจิดสุดๆ ไม่รุใช้แป้งเบอร์อะไร แต่ก้อน่าคิดนะว่าจะเป็นอย่างว่ามั้ย?????) แต่ช่างเหอะเพราะเราก้อแค่แอบกรี๊ดกร้าดตามประสาคนที่ไม่เคยกับความรัก แล้วสรุปว่าที่เล่ามายืดยาวเนี่ยก้อแค่จะบอกว่าไปเจอผู้ชายมาคนนึง..น่ารกดีแค่นั้นแหละ.....จบ
