My MSN

Click OK to add this content

 
Content Preview: rss
-+มันเคยเป็นวันที่ผมมีความสุขที่สุด
1347 days ago
หลังจากสิ่งที่ผมเชื่อว่ามันคือโชคชะตา ได้นำพาผมมาพบกับแสงสว่างในชีวิตมืดๆของผม... ผมดีใจที่ความอบอุ่นบางอย่างได้ย้อนกลับเข้ามาในจิตใจที่แตกร้าว และร่างกายที่เสเพลของผมอีกครั้ง   ........................................................................................................................................   26 มีนาคมปี 2548 ผมตื่นแต่เช้ารีบหาเสื้อผ้าชุดเก่งมาใส่ ผมมีเดท เดทกับแสงสว่างของผม... ผมเฝ้าระลึกถึงวันเวลากว่าครึ่งปีตั้งแต่ผมรู้จักเธอ จนแปรเปลี่ยนความรู้สึกทุกๆอย่างมากลายเป็นสิ่งสวยงามที่เรียกว่ารัก   วันนี้เรามีนัดไปดู Concert กันที่ หอประชุม AUA ผมรีบออกจากบ้านเพื่อไปหาเธอ ไปรอเธอในที่ๆเรานัดกัน Burger King อาคารมณียา ผมไปนั่งรอเธอด้วยความตื่นเต้นจนมาก่อนเวลาอยู่นาน เฝ้ามัวแต่คิดว่า ผมแต่งตัวดีพอมั้ย ผมจะทำอะไรแย่ๆลงไปมั้ยในวันนี้ ไม่ว่าจะท่าทาง คำพูด คิดไปเรื่อยเปื่อย ไม่นานนักเธอก็มาถึง ด้วยชุดสีขาว เสื้อยืดสีขาวแขนยาว กางเกงยีนส์ นางฟ้า แสงสว่างของผม เธอเดินเข้ามา ถามผมว่า รอนานมั้ย ผมนั่งรออยู่นานแต่ปากกลับตอบไปว่า อ้อ ไม่หรอก ผมก็พึ่งมา ...
-+ผมคิดถึงคุณ จึงกลับมาเขียน ...อีกครั้ง
1408 days ago
ผมคิดถึงใครคนหนึ่งเลยเริ่มที่จะมาเขียนอะไร ผมรักที่จะเขียนมานานแล้ว แต่เพราะเหตุบางอย่างทำให้ผมต้องหยุดการเขียนไปเมื่อปีที่แล้ว   ผมคิดถึงใครคนหนึ่งโดยที่รู้ว่าเขาไม่เคยรู้ ผมเลือกที่จะเก็บความรู้สึกแบบนั้นไว้ในใจลึกๆคนเดียว วันนี้ความรู้สึกอยากที่จะเขียนมันกลับมาอีกครั้ง หลังจากที่มันหายไปพร้อมกับเหตุการณ์ที่เกิดขึ้นในปีที่แล้ว   คนที่ผมคิดถึง เขาไม่ได้อยู่ตรงนี้อีกแล้ว เขาจากไป เหลือผมยืนอยู่ตรงนี้คนเดียว   ....................................................................................................................................   เรื่องมันเกิดขึ้นในวันหนึ่งของเดือนสิงหาคม เดือนหนึ่งตอนกลางปีที่ไม่มีอะไรโดดเด่น หรือ ตื่นเต้นใดๆสำหรับผม ในวันนั้นผมเป็นเพียงผู้ชายคนหนึ่งที่ท้อแท้กับคำว่ารัก และยอมรับว่าชื่นชอบกับความฉาบฉวยของแสงสีในยามค่ำคืน ผมตื่นมาหลายวันในห้องของคนที่ผมไม่รู้จัก ผมมีรักที่ฉาบฉวยกับคนที่ผมพึ่งพบเจอ   เหลวแหลก คำที่ผมเรียกตัวเองในวันนั้น ผมรู้ตัวเองดีตลอดเวลาว่าสิ่งที่ทำลงไปนั้นมันไม่ใช่สิ่งดีเลย เหล้า ...
-+ขอเวลา ...เข้มแข็ง
1612 days ago
เมื่อวันเสาร์ที่ผ่านมา มีงานซ้อมรับปริญญาที่จุฬาฯ น้องสาวคนเดิมโทรมาหาเพื่อไปถ่ายรูปงานรับปริญญา เรื่องมันมีอยู่ว่าผมได้โทรไปชวนน้องคนนี้ไปดูหนัง เพราะคนที่ผมอยากให้ไปด้วยเขาไม่ว่าง เพราะเขามีงานที่ต้องรับผิดชอบ และงานนั้นก็สำคัญกว่าผม พอชวนไปดูหนังผมก็เลยถือโอกาสชวนน้องเขาไปงานรับปริญญาของน้องชายวิดวะที่แสนดีของผม แล้วผมก็ลืมๆไป จนเขาโทรมา   ผมก็รีบแต่งตัวออกไปโดยไม่คิดอะไร ไม่ได้คิดอะไรจริงๆก่อนเดินทางออกไป มันก็แค่ พี่ชาย และ น้องสาว แต่พอไปเจอกันจริงๆ พอได้เริ่มเดินด้วยกัน พอได้เริ่มช่วยกันถือของ มันก็เกิดอารมณ์แปลกๆขึ้น อารมณ์ที่มันคล้ายๆว่าผมจะอ่อนแอเหมือนเดิม ผมไม่อยากกลับไปคิดแบบนั้นผมรู้ แต่ผมจะทำอย่างไรได้...   ชีวิตช่วงนี้มันก็มีความสุขดีเหมือนเดิม ...ตามอรรถภาพเท่าที่มันเป็นไปได้ ถ้าผมรู้จักเพียงพอเท่าที่มี และรู้สึกดีกับสิ่งที่ได้รับ ช่วงนี้ควานๆดูกลางตัวก็พบรูๆเดิมที่เหมือนว่าเคยโดนถมไปแล้วเริ่มปริแตกอีกครั้ง เฮ้อ... น่าเบื่อๆ     หรือมันถึงเวลาอย่างที่ผมคิด ผมต้องเดินออกมาอยู่ในมุมของตัวผมเองหรือเปล่า ...
-+10 Things I Hate About You
1616 days ago
10 Things I Hate About You   I hate the way you talk to me. And the way you cut your hair.  I hate the way you drive my car. I hate it when you stare.  I hate your big dumb combat boots. And the way you read my mind.  I hate you so much it makes me sick-- it even makes me rhyme.  I hate the way you're always right. I hate it when you lie.  I hate it when you make me laugh -- even worse when you make me cry.  I hate it that you're not around. And the fact that you didnt call.  But mostly I hate the way I don't hate you -- not even close, not even a little bit, not any at all.
-+ความคาดหวัง ...เจ็บปวดเสมอ
1617 days ago
อีกครั้งที่ความคาดหวังของผมถูกทำร้าย ผมได้รับสัญญาบางอย่างจากคนที่ผมรัก ผมถามก่อนที่เขาจะสัญญา ผมบอกเขาว่าอย่าสัญญาถ้าเขาไม่มั่นใจว่าเขาจะทำได้ อย่าให้ความหวังผมดีกว่า ...เขายังสัญญา เขาบอกว่าไม่ว่าจะเกิดอะไรขึ้น เขาจะอยู่เคียงข้างผมในวันนี้   จริงๆแล้วเขาทำหลายๆอย่างให้ผม มากมายเกินกว่าที่คนอย่างผมควรจะได้รับ แต่ผมก็ยังเสียใจ ...เสียใจที่เขาใชคำสัญญาพร่ำเพรื่อ ทั้งๆที่เราเคยคุยกันแล้ว ผมอยากที่จะย้อนเวลากลับไปเพื่อบอกกับเขาว่า อย่าพูด อย่าสัญญา เขาทำให้ความรู้สึกดีๆที่ผมมีกับเขาลดลงไป   แย่...คือความรู้สึกที่เกิดขึ้นกับผมตอนนี้ ทำไมต้องทำกับเราอย่างนี้ เขาพูดจาปฏิเสธอย่างง่ายดาย เหมือนกับจำไม่ได้ว่าเราเคยตกลงกันไว้ เหมือนกับว่าเขาจำไม่ได้ว่าลมที่เขาเป่าออกมาจากปากมีความหมายว่าอย่างไร   เจ็บ...ที่หัวใจของผมเกิดแผล แปลกที่มันเกิดขึ้นซ้ำรอยเดิมๆที่เคยเกิดมาแล้ว ทำไมนะ มันเกิดอะไรขึ้น ผมไม่รู้จะต่อว่าอะไรกับเขา ทั้งรักทั้งเกลียดมั้ง ทำไม ทำไม ต้องทำอย่างนี้   กลายเป็นว่าผมผิดที่เอาเรื่องไม่สบายใจไปใส่หัวเขา แล้วหัวผมล่ะ ...อ้อ...มันไม่เป็นอะไรนี่ ...
© 2009 MicrosoftMicrosoft