Content Preview: rss
180 days ago
หลายครั้งที่ผมเฝ้ามองยามที่ท้องฟ้าแจ่มใส หลังฝนตก เฝ้ามองแสงสว่างจากแสงตะวัน ที่มาขับไล่ความมืด เฝ้ามองดวงดาวที่รอคอยอย่างเงียบสงบในเวลากลางวัน เพื่อรอเวลาเปล่งแสงในตอนกลางคืน เฝ้ามองท้องฟ้ามืดครึ้ม ที่เข้ามาปกคลุมฟ้าใส เฝ้ามองกลางคืน ที่เคลื่อนมาทับกลางวัน เฝ้ามองดวงดาวค่อยๆดับแสงลงไป เฝ้ามองฤดูกาลที่เปลี่ยนแปลงไป ครั้งแล้ว ครั้งเล่า ปีแล้ว ปีเล่า เฝ้ามองสรรพชีวิต ทั้งต้นไม้ และเหล่าผู้คน แสดงความไม่เที่ยงตามกาลเวลาที่ผ่านเลยไป ทุกสิ่งไม่มีอะไรที่เกิดขึ้นอย่างถาวร มีกลางคืน ย่อมมีกลางวัน มีความมืด ย่อมมีเวลาสว่าง มีเกิด ย่อมมีดับ หลายครั้งผมก็เบื่อวังวนนี้ยิ่งนัก แต่ก็ไม่รู้วิธีออกไปจากมัน ธรรมชาติยังคงแสดงให้เห็นอยู่ตลอดเวลาว่า ทุกสิ่งย่อมต้องมีการเปลี่ยนแปลงไป ไม่ช้าก็เร็ว ในเวลาต่อมา ผมพบว่ามีบุคคลนึง ทีท่านได้กล่าวสิ่งเหล่านี้ไว้ เมื่อหลายพันปีมาแล้ว แต่ถ้าแค่นั้น ก็คงไม่สำคัญอะไร เพราะหลายๆคน ก็คงมองเห็นความจริงของธรรมชาติอันนี้ เพียงแต่…ท่านผู้นั้น เป็นบุคคลเดียว ...
232 days ago
๑ . เกริ่นนำ ตอนเริ่มสนใจการภาวนาใหม่ๆ มักจะได้ยินหลวงพ่อ และครูบาอาจารย์สอนเรื่องผู้รู้ ผู้ดู สอนถึงเรื่องจิตผู้รู้ ที่เห็นสภาวะต่างๆ ความโกรธ ความโลภ ความหลง เป็นของต่างหากจากเรา เป็นเพียงสิ่งที่เกิดขึ้น แล้วก็ผ่านไป ความทุกข์จะไม่เกิดขึ้นเลย มีแต่ความสุขจริงๆ พอได้ยินว่าสภาวะแบบนั้นมีแต่ความสุข ก็พยายามนึกเทียบเคียงว่ามันสุขยังไงกัน จะเหมือนตอนที่เราได้ของที่ชอบ เหมือนตอนได้ดื่มน้ำเย็นๆตอนร้อนๆไหม นึกอย่างไรก็นึกไม่ออก จึงได้แต่จำเอาไว้ และหวังว่าจะทำได้สักวันนึง เพียรพยายามภาวนาเรื่อยมา ล้มลุกคลุกคลาน ท้อ จนน้ำตาไหลก็หลายครั้ง แต่ก็ไม่คิดจะเลิก เพราะเป็นปณิธานสูงสุดในชีวิตนี้แล้ว แต่ทำยังไงๆ ก็ไม่ได้ภาวะแบบนั้นสักที กิเลสเกิดขึ้นกี่ครั้ง จิตใจก็เป็นทุกข์ วิ่งเข้าไปรวมกับกิเลสอยู่ร่ำไป เรียกได้ว่าช่วงนั้นภาวนา แบบหวังผลไปเรื่อยๆ ด้วยความที่ทำอะไรทางโลกก็สำเร็จมาหมด พอมาภาวนาก็เกิดอัตตาว่า ต้องสำเร็จเช่นกัน ...
257 days ago
วันนี้ไปออกกำลังกายมาตามปกติ คือไปเตะบอล ช่วงแรกๆ ผมก็เตะไปด้วยความสนุกสนาน แต่แล้ว ตาที่ผมต้องไปยืนเป็นโกล ก็มาถึง เล่นบอลมาสิบกว่าปี ไม่เคยเจอเหตุการณ์แบบนี้ จำได้ว่าพึ่งยืนเป็นโกลไปไม่ถึงสองนาที ฝ่ายตรงข้ามได้บอลตรงกรอบๆเขตโทษ และกำลังง้างเท้า สมองประมวลผลทันที ว่าถ้าบอลออกจากเท้า น่าจะพุ่งมาตรงตัว รับได้ไม่ยาก แต่ทันใดนั้นเอง เพื่อนได้วิ่งเข้าไปจะบล็อค วิสัยทัศน์ของผมถูกบดบังจนสิ้น ไม่สามารถมองเห็นลูกบอลได้แล้ว ว่ามันจะวิ่งมาเมื่อไหร่ ได้แต่ภาวนาให้เพื่อนบล็อคได้ แต่คำภาวนาไม่เป็นผล ไม่ถึงสองวินาทีหลังจากนั้น ได้มีลูกกลมๆ พุ่งเข้ามาตรงหน้า รู้สึกตัวอีกที บอลก็ห่างจากตัวประมาณ 20 เซนติเมตร พอดีๆ จะหลบก็ไม่ทัน ทำได้แค่ยกมือขึ้นมาปัด อนิจจา ปัดไม่พ้นอีก บอลเสยใต้คางเต็มๆ ผมได้สละชีพเพื่อปกป้องประตูไปแล้ว บอลได้ลอยไปพ้นจากประตู เพื่อนเตะเคลียร์ แต่ภาพตรงหน้าผมเบลอไปหมด พยายามจะยืนต่อ ด้วยสองขาที่มี แต่โลกได้หมุนไปจนสิ้น ขาเริ่มอ่อนแรง ตัวได้ล้มลงไปบนพื้น ต้องลงไปนอนด้วยความง่วง ...
269 days ago
* ช่วงต้นเป็นประสบการณ์ส่วนตน ถือซะว่าเป็นเรื่องเล่านะครับ จากวันนั้นมาวันนี้ ไม่ง่ายเลย ที่จะมาอยู่ตรงจุดนี้อีกครั้ง นับแต่ชาตินั้น ได้เห็นโทษภัยของการเกิด จึงได้ออกบวชเพื่อแสวงหาธรรม อนิจจา บารมียังน้อย จึงยังมิสามารถเข้าใจธรรมได้ แต่อย่างน้อยก็ได้ตายในผ้าเหลือง มาชาตินี้ จึงอยากไปนิพพานตั้งแต่เด็ก ด้วยสัญญาที่ติดมาจากชาตินั้นนั่นเอง แต่ว่าเรื่องไม่ง่ายอย่างที่คิด ถึงมีความอยากไปนิพพาน แต่ก็ไม่รู้ทางปฏิบัติ ได้แต่หลงโลกมาเรื่อยๆ จนอายุ 20 กว่าปี สัญญาเก่าจึงเร่งกลับมาเตือนอีกครั้ง ว่าอย่าประมาท อาจจะตายเมื่อไหร่ก็ได้ และคงเป็นช่วงที่บุญส่งผลพอดี จึงได้ค่อยๆกลับเข้ามาศึกษา แม้แรกๆ จะไปเส้นทางอ้อมบ้าง แต่พอมีความรู้ความเข้าใจแล้ว บุญก็ได้พามาพบพระผู้รู้ ได้ศึกษาสติปัฏฐาน หนทางเอกไปสู่ความหลุดพ้น ได้ใกล้ชิดครูบาอาจารย์ ที่ฉลาดในการสั่งสอนสภาวะทางจิต ได้พบกัลยาณมิตรที่เป็นกำลังใจให้เรื่อยมา ณ วันนี้ แม้หลายๆคน จะเห็นผมตั้งหน้าตั้งตาทำงานทางโลก นั่นไม่ได้หมายความว่าผมทิ้งเป้าหมายที่จะไปนิพพานนะครับ แต่ด้วยภาระหน้าที่ และยุคสมัย ที่ยังไม่เอื้อให้ผมสละโลก ...
278 days ago
แค่อยากบ่นว่า มันจะปัญหาเยอะแยะอะไรแบบนี้ค้าบพี่น้อง ผ่านพ้นไปด้วยดี ด้วยไว ทีเถอะ...เหนื่อยแล้วนะ
