Content Preview: rss
251 days ago
ยี่สิบเอ็ด มีนา เวียนมาถึง ยังคำนึง เอาไว้ จะไม่เผลอ เพราะเป็นวัน แสนเลิศ คล้ายวันเกิดฉัน เป็นผู้มีบุญได้มาเกิด ขออำนาจ สิ่งศักดิ์สิทธิ์ ทุกทิศา จงได้มา อวยพร วอนเสกสรร ให้สิ้นทุกข์ สุขเกษม ปรีดิ์เปรมครัน ทุกคืนวัน อย่าโศก วิโยคครวญ ขออายุ คงมั่น ขวัญสถิต อยู่เป็นนิจ อย่าคลาย ได้ยิ้มสรวล จงมีรัก คงแน่ ไม่แปรปรวน แม่เนื้อนวล ห่างไกล โรคภัยพาล ประพันธ์โดย.....สุมณฑา หญิงไร้รัก251 days ago
กาลครั้งหนึ่งของความเหงา มีคนเศร้าคนหนึ่งนั่งร้องไห้ ท่ามกลางสายลมที่เดียวดาย ข้างๆกายไม่มีใครเลยสักคน คนคนนั้นคือฉันในวันก่อน ที่ร้าวรอนทรมานยามเธอทิ้ง ฉันปวดร้าว ทรมาน เพราะรักจริง ให้เธอไปทุกสิ่ง.. ยังทิ้งลง คนคนนั้นคือฉันในวันนี้ ต่างตรงที่ฉันจะ.. "ไม่ร้องไห้" ต่อให้ฉันทรมานจนแทบตาย จะไม่ยอมอ่อนแอไป.. ให้ใครรังแก ไม่มีเธอช่างปะไรยังไหวอยู่ ฉันจะสู้เพื่อวันที่สดใส แม้วันนี้ไม่มีเธอข้างๆกาย ยังมีเพื่อนมากมาย..ข้างๆกัน เธอไม่รัก ฉันไม่ว่า ฉันไม่สน ฉันก็คน มีศักดิ์ศรี รู้เอาไว้ แม้ครั้งหนึ่ง คอยง้อเธอ มากเท่าไหร่ แต่วันนี้ คงจะไม่.. เลิกซักที
