Content Preview: rss
785 days ago
สมาชิกคนสุดท้าย “ วี้ดดดด.... ” เสียงแหลมเล็กที่มีความถี่เกินกว่าที่ประสาทหูของคนธรรมดาจะเข้าใจได้ มันดังก้องกังวานราวกับมีกองคาราวานระฆังยักษ์อยู่ในหู และเหมือนมันเดินเข้าใกล้แก้วหูเข้าไปทุกที เอกนั่งจ่อมอยู่ที่มุมห้องซ้อมดนตรี นั่งมองดู นิว ชิด เอกใหญ่ และตุ๊ กำลังสาดความรู้สึกอะไรบางอย่างลงบนเครื่องดนตรีที่อยู่ตรงหน้า เขาอยู่ใน วงนี้มากว่าปีแล้ว เล่นเพลงคนอื่นน่ะไม่เท่าไหร่ แต่ถึงเวลาทำเพลงตัวเองกลับไม่เข้าใจ ความพยายามที่มองไม่เห็นหนทางกลับกลายเป็นความอึดอัด “ เสียงดังชิบหาย …!!!” แม้คิดในใจเอกยังต้องตะโกน “ ทำไมกีตาร์มันดังอย่างนี้วะ ..!!” “ แม่ง...ไม่ได้ยินเบสเลย.. !!” “ ไอ้ตุ๊แม่งตีเหี้ยอะไรของมันวะ ... !!” “ .................... ” “ แล้วกูมานั่งทำเหี้ยอะไรวะเนี่ย.. !! ? ” ...>
785 days ago
มือกลองสองสลึง “ ตุ๊... ” “ ครับ ….” “ อยากเล่นดนตรีไหม? ” “ ..................... ” “ กลองชุดน่ะ..อยากเล่นไหม? ” “ ยังไงก็ได้ครับ … แล้วแต่พ่อ.. ” ชายหนุ่มวัยใกล้ครึ่งศตวรรษ พยักหน้าเมื่อได้ยินคำตอบของลูกชายคนเดียว เขามองลับหลังลูกชายที่แอบเลี่ยงขึ้นบันไดไปอย่างเงียบๆ พลางระบายลมหายใจเบาๆ ทั้งโล่งอกและทั้งยังหนักใจ เขามีลูกชายคนเดียว ลูกสาวอีกสาม และแทบไม่มีเวลาอยู่บ้านเป็นเพื่อนลูก อาชีพไกด์นั้นมีชีวิตอยู่กับการเดินทางเสียเป็นส่วนใหญ่ จะได้เจอกันก็ไม่ถึงสองครั้งในเดือนหนึ่ง เคยนั่งเฝ้ามองดูตั้งแต่ยังเป็นเด็ก รู้สึกว่ามันเป็นเด็กที่ดูไม่ร่าเริงเท่าที่ควรนัก ชอบเก็บตัว และไม่ซุกซนอย่างเด็กผู้ชายทั่วๆไป แถมพี่น้องก็เป็นผู้หญิงเสียหมด เวลาเขารวมตัวกันเล่นตุ๊กตา เห็นมันนั่งอยู่วงนอกแล้วมองตาปริบๆ ก็ให้กังวลใจว่ามันจะเติบโตแบบผิดเพี้ยนไป “ ระวังนา..ให้อยู่แต่กับผู้หญิงมันจะเป็นตุ๊ดเอานา ” ...
785 days ago
เพื่อน ท่ามกลางแสงแดดอ้าวยามบ่ายแก่ๆ ความร้อนที่ร้อนอบ จนหมาจรจัดที่ใช้พื้นที่ข้างถนนเป็นที่พำนักยังต้องซุกตัวเองเข้าใต้ท้องรถเพื่อหาร่มเงา ไอแดดกระหน่ำสาดซัดพื้นซีเมนต์อย่างบ้าคลั่ง แต่ก็หาได้ทำลายพื้นอันแข็งแกร่งไม่ ทำได้แค่เพียงปล่อยให้พื้นขาวหยาบ คายความร้อนออกเป็นไอ กลับไปทำร้ายสิ่งมีชีวิตหนังบางต่อไป แต่แดดอันระอุอ้าวเช่นนี้ก็ไม่ได้ทำให้ใจของนิวร้อนไปกว่าเดิม เขาเดินวนไปวนมาอยู่ในห้องสี่เหลี่ยม ที่มีฝาหนังไม้อัดสองชั้นทาสีเขียวเก่าๆมีรูปวงร็อคฝรั่งแปะอยู่เต็มข้างฝาอย่างไม่เป็นระเบียบ เขาเดินได้สองก้าวก็สุดผนังห้องฝั่งหนึ่ง แล้วกลับตัวเดินอีกสองก้าวก็สุดผนังห้องอีกฝั่งหนึ่ง สุดท้ายก็นั่งลงบนฟูกเก่าๆตรงมุมห้อง ก้นบุหรี่วางเรี่ยราดอยู่ในที่เขี่ย คะเนด้วยตาก็น่าจะประมาณร่วมซอง กีตาร์เบสจากจีนแดงวางแอบอยู่ตรงมุมห้อง นั่งมองมันอย่างไม่ยินดียินร้ายอะไรเหมือนตอนนี้เขาจับต้องอะไรในหัวตัวเองไม่ได้ ไม่รู้มันคิดอะไรนัก แต่สรุปสุดท้ายได้ว่า ...
785 days ago
เอกกะหนีด “ อ๊ะ ๆๆๆ อย่าคิดนะว่ากูไม่รู้.. ” “ ยังอีก เดี๋ยวเถอะน่า... ” “ มึงอย่านะ ” “ เกินเลยไปแล้ว เหอๆๆ ” บทสนทนาประหลาดๆของสองหนุ่มที่เดินลงรถเมล์มาด้วยกัน คนหนึ่งร่างสูงใหญ่หน้าตาคมเข้ม ผมยาวประบ่า มือข้างหนึ่งหิ้วถุงกีตาร์ไฟฟ้า และสะพายกระเป๋าเป้สีดำ ส่วนอีกคนรูปร่างสันทัด ตัดผมสกรีนเฮด ใส่กางเกงขาสั้น ท่าทางหลุกหลิก อารมณ์ดีหน้าตาระบายยิ้มตลอดเวลา สองคนนี้มีชื่อว่า เอก และ หนีด เอกและหนีด เป็นเพื่อนกันมาตั้งแต่สมัยเรียน ปวช. ที่โรงเรียนไทยวิจิตรศิลป์ จนเรียนจบแยกย้ายกัน เอกไปเรียนต่อที่เพาะช่างด้านจิตรกรรม ส่วนหนีดเรียนต่อที่ช่างศิลป์ลาดกระบังสาขาจิตรกรรมไทย แต่ทั้งคู่ก็ยังติดต่อกันตลอด “ แม่งจะมากันหรือยังวะเนี่ย ” เอกเปรย “ เล่นไม่ดีโดนกระทืบแน่มึง ” หนีดว่า เอกหันมามองหน้าเพื่อนแล้วทำหน้าแปลกๆ หนีดพึมพำซ้ำๆว่า “ โดนแน่กูๆๆ ” “ ...
894 days ago
ความใน ก่อนอื่นผมต้องขอเป็นตัวแทนของวง ขอบคุณทุกคนที่สนใจเพลงของเรา และหนังสือเล็กๆเล่มนี้คือสิ่งที่เราตั้งใจจะมอบให้กับทุกคนที่อุดหนุนผลงานของเรา (เฉพาะในงาน FAT ครั้งที่ 5) นับว่าเป็นของกำนัลจากพวกเรา Sleepingsheep ชิ้นหนึ่ง และเป็นที่ระลึกสำหรับเทศกาลดนตรีดีๆแบบนี้ “ เมื่อไหร่เพลงมึงจะเสร็จ? ” เป็นคำถามที่ผมได้ยินมาไม่ต่ำกว่าสิบปี ไม่ว่าจะเป็นจากเพื่อน พี่ๆน้องๆ ทั้งหลาย ที่ผ่านมาผมทำได้แค่ยิ้มรับ หันหน้าหนี พร้อมกับแอบกลืนก้อนสะอื้นไว้ใน ลำคออย่างแนบเนียน การมีวงดนตรีสำหรับผมนั้น เป็นอะไรที่ใช้บำบัดและชักจูงชีวิต ให้เป็นผู้ เป็นคนอย่างคนอื่นเขา และสำหรับเพื่อนของเราบางคน มันอาจเป็นสาระเดียวใน ชีวิตก็ได้ ผมและเพื่อนๆ ไม่ได้ก้าวผ่านความยากลำบาก หรือต้องฝ่าฟันอุปสรรค อะไรมากนัก ไม่ได้มีอะไรจะเล่าถึงวีรกรรมที่น่ายกย่อง ไม่ได้มีคุณค่าที่จะจุดประกาย ความฝันให้ใคร ...
